Secret Honor (1984)
Alternatieve titels: Lords of Treason, Secret Honor: The Last Testament of Richard M. Nixon
12 stemmen | gemiddelde 3,50
Verenigde Staten
Drama90 minuten
geregisseerd door
Robert Altmanmet
Philip Baker HallIn deze fictieve film spreekt Richard M. Nixon zijn gedachten in op een bandrecorder. Alleen in een kamer met vier schermen van het beveiligingsysteem, de schilderijen aan de muur, een fles Whiskey en een geladen pistool. Soms spreekt hij tegen zichzelf, soms tegen onzichtbare anderen. Hij spreekt over zijn hele leven. Zijn jeugd, zijn schooltijd, zijn politieke carrière en zijn presidentsschap. Hij rekent af met alles en iedereen die hem in zijn leven dwarszat en onthult ook nog de "ware" reden voor de Watergate-affaire.
3,0
[permalink] geplaatst op 20 april 2006, 12:58 uurZag deze film ooit op een kantoortje op de filmacademie. De tape kwam van Altman zelf... Ademloos zitten kijken. 1 lang monoloog. Politiek / verraad / obsessie / Nixon... wat wil je nog meer. 5*****
3,5 [permalink] geplaatst op 16 januari 2008, 21:06 uur Briljante film dit inderdaad, bijna niemand heeft hem gezien.
Zag hem zelf op het filmfestival van Rotterdam. En later nog diverse maken. Leuk detail, na afloop van de voorstelling was er een interview met Philip Baker Hall zelf, een hele eer om hierbij aanwezig te zijn. Geweldige acteur, leuke man ook, erg gelachen, indrukwekkende persoonlijkheid.
Geeft de film extra cachet zeg maar.
3,0 [permalink] geplaatst op 22 april 2011, 11:50 uurSecret Honor is wellicht de meest minimalistische film die ik ooit gezien heb. Altman doet er alleszins goed aan om de toneelachtige opzet niet te laten overheersen en creëert via dreigende camerabewegingen en een soort picture-in-picture techniek een enorm desolate, eenzame sfeer.
Philip Baker Hall speelt enorm sterk, maar de vraag is of zelfs de meest briljante acteur een monoloog van anderhalf uur kan staande houden. Vooral omdat het gegeven alleen al dat iemand anderhalf uur tegen de muren zou praten implausibel is. De manier waarop Nixon tegen schilderijen van Kissinger, Eisenhower, Lincoln etc.. roept en tiert, weet het monotone gelukkig te doorbreken. Ook het hallucinante einde is opmerkelijk.
Inhoudelijk is de film min of meer wat je ervan zou verwachten. Veel evidente zaken komen aan bod ("those Kennedies rigged the 1960 elections!!"), maar ook anekdotes waar ik weinig van begreep. Voldoende voorkennis over de voormalige president is dan ook noodzakelijk om iets aan deze film te hebben.
