The Jacket (2005)

Spannende maar vreemde film. Goed de aandacht erbij houden! Goeie rollen van Brody en Knightley! Het geflits tussen de beelden is soms wat vervelend maar stopt vaak net op tijd.

The jacket is een zeer mooie psychologische thriller, een van de betere die ik gezien heb! Net omdat de film vrij onverwachts in elkaar zit. Je blijft verbaasd van wat er gebeurt en zo wordt het nooit saai.
De acteurs spelen hun rol zeer goed, voornamelijk de hoofdrolspeler. Hij gaat helemaal op in zijn rol. Het is een film waarvan het einde blijft hangen. Ik ben aangenaam verrast. Zeker een aanrader !

Ik heb het gevoel dat ik niets van de film gemist heb, maar blijf toch het gevoel hebben dat ik iets mis, raar gevoel is dat.

Dat is voor mij vaak de voorwaarde om het een goede film te vinden

Zelfde mte butterlfy effect, alleen is die beter

Schitterende sf film. Al kan je deze misschien meer als een fantasiefilm of als psychologische thriller dan echte sf quoteren.
Grandioos verhaal dat je in de ban houd van de eerste seconde.
Overtuigende cast, met heel goede acteerprestaties.
En een vol extra punt erbij voor de schitterende soundtrack.
Waar Roger & Brian Eno en Daniel Lanois met hun compositie QUIET INSIDE een meesterwerkje nalaten. Die de film een extra romantische en zweverige sfeer meegeeft.

Duidelijk gevalletje van meeliften op het succes van The Butterfly Effect. Het scheelt dat het er zeker in het begin helemaal niet dik op lag. Het besef van de overeenkomsten kwam dan ook tegen het einde. The Jacket is daarom wel een op zichzelfstaand verhaal. De sfeer van een gesticht is altijd wel interessant. Dat Adrien Brody een aardig potje kan acteren, wist ik wel. Keira Knightley weet me er voor het eerst van te overtuigen dat ze ook niet vervelend hoeft te zijn. Een meesterprestatie wil ik het nu ook weer niet noemen. Het beste aspect van The Jacket is het onvoorspelbare plot. Er blijven steeds goede wendingen komen. De film kijkt lekker makkelijk weg, hier en daar wat vlindereffecten, maar tegelijkertijd moet je er wel je aandacht bijhouden.

Na The Pianist bewijst ook hier dat Adrian Brody ijzersterk kan acteren en toch uiteindelijk wel meer figuranten kan neerzetten dan ik had verwacht (door de films heen die ik tot nu toe gezien heb). Stoer, veel wilskracht hebben, cynisch en natuurlijk ook in de problemen zitten, maar toch.... die machteloze blik die hij in The Pianist had blijft toch wel op hem gestempeld naar mijn gevoel.

The Jacket is ook voor mij een zeer bijzondere en toch bijblijvende film, met een wicked plotje. Adrian Brody speelt ijzersterk als een ex-militair Jack. Jack overleefd een kogel in zijn hoofd in Irak, maar of hij er stabiel op is geworden.... Hij lijd aan ernstige vormen van hallucinaties, en de flashbacks blijven hem tergen en uiteindelijk komt dat deel wel goed van pas in de rest van de film met dat hij word veroordeeld voor moord, waar hij niks meer van weet, en aangezien zijn status word hij niet in de gevangenis gegooid maar in een wel heel bizarre gesticht. Hij word gebruikt als proefkonijn voor erg vreemde drug en wanneer ie het in heeft word hij in een montuariumlade, waar hij opnieuw begint te hallucineren, niet alleen maar over zijn verleden maar ook.... over de toekomst?

En dat levert wel een paar ijzersterke stukken op die toch nog best wel moeilijk uit te leggen zijn en waarbij je de film gewoon moet zien om het te beleven. Ik vond iig die scenes met Jackie Price erg bijblijvend en sterk. Gewoon om het idee dat Jack nog voor hij in het gesticht van (in werkelijkheid al 15 jaar terug) Jackie en der moeder geholpen heeft met dat autoongeluk, toen Jackie nog een kind was, nu komt er inene een heel toevallige ontmoeting tussen de 2 in de toekomst en Jackie is al volwassen, en Jack is ondertussen eigenlijk al dood. Dat levert hier en daar wel een paar indrukwekkende confrontaties. Voor de rest leunt de film ook erg vaak aan het The Butterfly Effect gehalte aan (zeker aan het happyeinde), maar dan weer op een heel andere manier, ook al is alles slechts een droom, Jack gaat toch hoe dan ook dood in 1993, ook al heeft de film een happy end.

Nee, zeker geen slechte film. Behoorlijk goed inelkaar gezet en ijzersterk. Verder werken die koude, besneeuwde plattelandlocaties ook erg goed mee. De film wil inderdaad ook nog wel eens zweverig zijn zoals nadrin hierboven zegt. Maar de romantische scenes stoorde totaal niet. Was juist erg mooi, vanwege de toch niet zo'n zonnige waarheid achter al die mooiigheid.

4,0*