Wit (2001)

Ik sluit me aan bij gimli f.
Het is een heel zwaar drama die word gedragen door de overweldigend goede en aangrijpende Emma Thompson die het op een zeer eenvoudige, doch sterke manier speelt en de kijker laat mee lijden in haar wel en wee. Ontroerende momenten en het, hoewel voorspelbare, verrasende einde is zeer doordringend.
Een tip voor iedere filmfan.

Wat een v-e-r-s-c-h-r-i-k-k-e-l-i-j-k-e poster, trouwens.

Inderdaad.

Hoezo?

Thanks, ben verder het compleet me je eens.

Erg mooie uiterst dramatische film, die inderdaad niet te sentimenteel wordt. Ik vond het een hele aparte film. Ik vond het erg leuk dat de camera steeds met Vivian meegaat en dat ze dus inderdaad tegen de camera praat dat geeft net dat beetje extra. Een fantastische rol van Emma Thompson werkelijk geweldig neergezet, oscar waardig als je het mij vraagt. 3.5*

Deze film heeft erg veel indruk op me gemaakt. Emma Thompson speelt de rol met verve en zonder enige sentimentaliteit. Eigenlijk is de film bijna een monoloog, en welke acteur doet haar dat op deze manier na, vraag ik me af.
Het is geen gemakkelijke film, omdat je er niet afstandelijk bij kunt blijven. Doordat Vivian steeds in de camera praat wordt je deel van haar ervaringen.
Ik zou zeggen, in ieder geval een must voor alle artsen en zij die dat willen worden.

Vrij interessante en vooral in het begin moeilijk te volgen film. Hiermee doel ik niet op het plot, maar meer de manier waarop het verhaal wordt verteld. Een erg vreemde ervaring voor mij. Ik ben het in ieder geval nog niet eerder tegen gekomen.

Het verhaal is wel aangrijpend en het einde is onvermijdelijk. De acteerprestaties van Emma Thompson zijn meesterlijk en het voelt allemaal vrij realistisch aan. Een degelijke film dat helaas te veel saaie momenten in het begin kent.

3*

Deze film gezien op school (ik volg opleiding verpleegkunde) Echt héél aangrijpend! 4,5*

Mooie, ontroerende film. Films die heel duidelijk op toneelstukken gebaseerd zijn, liggen mij persoonlijk wel. Het was in deze film af en toe ook wel een zwakte - dat het allemaal op woorden neerkomt. Maar aan de andere kant... met zo'n titel word je daar ook voor gewaarschuwd.
Niet alleen Thompson speelde heel goed, ook Audra McDonald en dat schitterend pijnlijke levensvoorbeeld dat afscheid komt nemen in het ziekenhuis en voor komt lezen... wow.
Het enige wat me echt ergerde, was de muziek. Nee, dacht ik.. niet wéér Gorecki nr 3, en ook die andere stukken daar kreeg ik het gevoel bij dat deze film het met een muzikaal adviseur (Ray Espinola?) moest doen die zijn muzikale voorkeur vooral uit ándere films heeft gehaald. Voelt een beetje als foute recycling.
Educatief gesproken werd ik natuurlijk heel nieuwsgierig naar de poëzie van John Donne. Toch altijd knap, als een kunstwerk interesse in weer een ander kunstwerk (of kunstenaar) weet op te wekken.