2001: A Space Odyssey (1968)

Kan me altijd herinneren dat ik deze film nooit af kon kijken.
Een slaapverwekende film vind ik dit omdat het veel te langdradig is. Hoe langdradig kan je een film maken? Het begin duurt ook veel te lang. Ik vind het helemaal geen klassieker. Het lijkt er wel op dat Kubric zijn best heeft gedaan om een film zo langdradig mogelijk te maken. Moet ook zeggen dat zijn films, naar mijn mening, ook helemaal geen meesterwerken vind. Sinds gisteren heb ik eindelijk het einde afgekeken en ik geef het een 2,0 omdat sommige scene's best wel mooi waren. Maar meer vind ik het niet waard.

Bij de eerste kijkbeurt viel ik in slaap tijdens die alle-kleuren-van-de-regenboog-sequentie. Het was tergend traag allemaal. De tweede kijkbeurt beviel me wel wat beter. Dit is een film die je prima met één of meerdere mensen kunt kijken en ondertussen met elkaar filosoferen over van alles en nog wat.
De film biedt genoeg rustige momenten om dat te doen en dat maakt zo'n kijkbeurt nog best aangenaam . Wat is nou dat hele doel van die apenscene in het begin? Zou het nou echt mogelijk gaan worden dat computers een eigen wil hebben die funest is voor mensen? Wtf, die vage kleurenbende op het eind? De film roept veel vragen op waar je allerlei soorten antwoorden op kunt bedenken. Leuk en uniek in zijn soort.

Jupiter and beyond the infinite

Kubrick heeft voor mij al een aantal mooie films afgeleverd (Eyes Wide Shut, Clockwork Orange, Full Metal Jacket, %u2026) maar zijn bekendste, deze 2001: A Space Odyssey, had ik nog nooit gezien. Als verjaardagscadeau gekregen en geef nu toe, wat is er beter dan op een woensdag namiddag, terwijl het buiten slecht weer, is je in een gemakkelijke stoel te zetten en de kamer donker maken, het surroundsysteem aanzetten en een speciaal filmpje als deze in de Dvd-speler te steken?

In het begin had ik nochtans mijn twijfels, vooral wanneer de film begint met sterk opbouwende muziek maar dat het scherm zwart blijft. Ik had zelfs even schrik dat men tv kapot was%u2026 Gelukkig gaat de film dan van start en hoe. Ik had hier, al een geluk, al ergens gelezen dat het het beste was dat je gewoon de film over je heen liet komen en dat heb ik dan ook gedaan. Om te beginnen was er mankind die in een geweldige openingsscène wordt geïntroduceerd. De mensapen liggen met elkaar te vechten en één ontdekt in de schaduw van een vreemde zwarte monoliet een wapen. Dat bot wordt dan tenslotte omhoog geworpen en via een leuke cut zijn we dan ook opeens miljoenen jaren verder. Op mijn hoes stond deze overgang als duizelingwekkend aangegeven maar dat was het nu eigenlijk echt niet vond ik. Bij duizelingwekkend denk ik in deze context aan hallucinerend of technisch heel ingewikkeld maar dit was al even duizelingwekkend als een van de apen die we daarjuist hebben gezien rondjes zien rijden op een fiets%u2026 Het vervolg van de film is subliem in alle aspecten en veel lijkt onduidelijk tot wanneer de aftiteling over het scherm rolt. Ik kan het niet precies uitleggen maar vanaf dat Dave in zijn psychedelische trip zit van Jupiter and beyond the infinite krijg je een gevoel van dat je het echt snapt. Een gevoel dat uiteindelijk resulteert in een prachtige climax waar alles samen komt, de evolutie van de mens, de uiteindelijke dood maar ook het prille leven. Jammer genoeg zag ik het einde waar de kleine baby rondzwerft ietwat aankomen doordat er volgens mij een soortgelijke scène in een aflevering van The Simpsons zit maar daar kan de film natuurlijk niet aan doen. Iets waar de film ook niet aan kan doen is dat één van zijn plotlijnen namelijk dat de technologie de overhand lijkt te nemen over de mensheid wat uitgekauwd is. Later zijn er genoeg films gemaakt die dit uitgangspunt hanteren en het zou niet mogen maar ergens doet het toch afbreuk aan de film.

Visueel is 2001: A Space Odyssey magnifiek en gigantisch vooruitstrevend voor zijn tijd. Mij had je nooit kunnen wijsmaken dat dit uit 1968 stamt. In heel de film komt misschien maar in totaal een uur aan dialoog voor en voor de eerste zin moet je dan zelfs een halfuur wachten. Wanneer de dialoog dan aan bod is dan wordt er gesproken over de meest banale zaken zoals welke boterham iemand wil hebben. Kubrick deed dit met een reden, je moet de film beleven door middel van de beelden en de muziek. Een reden die gedurfd is en alhoewel ze op het eerste zicht saai is blijkt niets hier van waar te zijn. De décors zijn prachtig, de apenpakken zijn trouwens echt van dezelfde kwaliteit als die van Planet of the Apes dat in hetzelfde jaar uitkwam en dus met de prijzen ging lopen maar Kubricks toekomstvisie is nog indrukwekkendst. Een visie die nog eens extra wordt ondersteund door de klassieke muziek. Ik heb het waarschijnlijk al wel eens gezegd maar ik ben geen fan van Beethoven of Bach of wie weet ik ook nog allemaal maar in combinatie met dit zou ik er direct een cd van kopen. Eén van de hoogtepunten in mijn ogen zit aan het begin van de film waar je de ruimteschepen voor de eerste keer ziet maar dat ze onder leiding van de muziek zo ronddraaien dat het lijkt alsof je gewoon naar een balletles zit te kijken. Gewoonweg prachtig.

In tegenstelling tot elke andere film kunnen de acteurs me nu eigenlijk eens echt niets schelen. Je let er gewoon niet op maar je laat je simpelweg wegblazen door de visuele pracht. Ik ga er dan ook geen extra woorden meer aan vuil maken.

Volgens mij begrijp ik een aantal zaken nog niet echt 100% maar het is zoals Arthur C. Clarke zegt: "If you understand '2001' completely, we failed. We wanted to raise far more questions than we answered." Ach, het nodigt dan alleen nog maar meer uit voor een herziening. Ik zal in ieder geval nooit meer hetzelfde naar een Kubrick kijken want dit is echt één van zijn beste misschien zelfs zijn beste (en dat wilt wat zeggen voor een regisseur die met deze erbij op de moment op vier 4.5* films staat)

Dave, my mind is going... I can feel it

4.5*

Een meesterlijke film.

Ik heb de film nog maar 2 keer gezien. De eerste keer vond ik het al puur genot van fascinerende beelden. De 2de keer wordt alles al wat duidelijker en ik had ook al wat uitleg opgezocht. Hoe duidelijker het wordt hoe leuker het ook is. Je kunt dan zelf ook wat theorietjes maken.

Het verhaal boeid mij ook wel, het is allemaal erg intressant en vooral orgineel. Voor een film uit 1968 is dit een wonderlijke prestatie. Ik ben een groot fan van Kubrick, A clockwork Orange, the shining, full metal jacket en barry lyndon hebben mij ook erg geboeid.

De muziek van deze film is natuurlijk wonderbaarlijk en het is ook een klassieker. De combinatie van mooie beelden en prachtige muziek maakt de sfeer het perfect af.

De acteerprestaties zijn ook erg goed, er zit niet erg veel dialoog in de film, dus je kan ook genieten van aangename stiltes.

Minpunten van de film: die zijn er voor mij niet!!

IK heb mijn stem verhoogd naar een 5 en ga deze film the shining laten vervangen in mijn top 10

Afgelopen weekend gezien. Had de moeite genomen om deze toch eens aan te schaffen na alle goede verhalen hier op MM.

Zat er wel gelijk in, met de mooie (doch ietwat aparte) apen-scene. Hoe dit zich nou weerhoudt met de rest van de prent is mij niet helemaal duidelijk geworden (buiten de monoliet dan hè). Toch had het wel wat.

Het tweede deel vond ik indrukwekkender, met de keurig formele man die zeer zakelijk te werk gaat in het verhaal dat er 'iets is gevonden wat de menselijke cultuur dusdanig zal gaan veranderen'. Mooi sfeertje zat daarin.

Het derde deel met de volautomatische boordcomputer HAL vond ik (psycologisch) zeer spannend en zat vol met unieke dialogen. Maar daarna sloeg de film een beetje door met muziek en beelden. Begrijp heel goed dat mensen dit film-kunst vinden, maar mij kon het na 2,5 uur niet meer boeien. Het einde met die baby in die luchtbel,,,,,tja het zal allemaal wel, maar was even te murw om daar nog enige symboliek in te vinden.

Voor de mooie scenes en unieke stijltje toch een ruime voldoende, maar een 2e kijkbeurt......pfffff, misschien over een jaartje.

Een zeer mooie film die je aan het denken zet. Vooral het einde is moeilijk te doorgronden. Ik worstel nog met de betekenis. Visueel is de film natuurlijk fantastisch en de muziek is ook werkelijk magnifiek. Het stuk met HAL vind ik wel het minste stuk van de film. Al met al 4,5 *. Heb het nu al wat veranderd omdat ik te rationeel wil denken en dat is niet goed bij deze film.

je hebt de film duidelijk niet begrepen, het gaat over de evolutie van de mens, van oermens tot de geevolueerde mens na ons. het is dus niet zo zeer een samenvatting van de evolutie, maar een terug en een (filosofische)vooruitblik op de evolutie van de mens. pas als je dit begrijpt, zet de film je aan het denken. als je dit niet begrijpt terwijl je hem kijkt, is het idd zeer oninteressant. en het was absoluut niet de bedoeling van kubrick om de evolutie 'spectaculair' in beeld te zetten, het gaat om zijn visie. als je iets spectaculairs wil kijken moet je maar rambo kijken, wat overigens ook echt vet is.

2001 is een kunstzinnige film en een genot voor je zintuigen wanneer je daar open voor staat. Het is een meesterlijke film.

2001: A space odyssey, de eerste keer vond ik er helemaal niks aan.
Na een aantal "verklaringen" te hebben gelezen begon ik hem al wat te waarderen. Maar na een herziening is het toch één van de mooiste dingen die de filmwereld op aarde heeft gebracht. Het is een film die je niet 'zomaar' even kijkt. Het is een film waar je van moet genieten en echt voor moet gaan zitten en over je heen moet laten komen.

Geweldig hoe Kubrick de gevaren van de evolutie weergeeft. Geweldig hoe Kubrick laat zien dat alles wat de mensheid "bezit" niks voorstelt en uiteindelijk ons leven beheerst en ons kan beheersen en kan vernietigen. Dat wat wij proberen is dmv te werken met gereedschap onze uitdagingen proberen te overwinnen en hoe uiteindelijk in de ruimte wij niks voorstellen en het gereedschap ons gaat overheersen.

Prachtig dat alles wat je in de film ziet eigenlijk een geweldige filosofische en ook qua visualisatie een geweldige invloed heeft. Het uiterlijk en de muziek zijn geweldig met elkaar en alles is perfect weergegeven.

De film is alleen voor velen te "traag" en daardoor haken velen mensen ook af. Beetje jammer is dat wel waardoor niet iedereen deze film kan waarderen. Alhoewel als je deze film herziet zie je echt een juweeltje. Ik vond het niet traag maar heerlijk rustig en ik kon heerlijk opgaan in de film, ik kon er echt van genieten en de film had ook totaal geen haast.

Een film die de geschiedenis boeken in mag gaan, een film die ik naast me bed leg en hoop dat er nog een keer zoiets gemaakt zal worden.
Na herziening een volle 4* (ik neig naar een 4,5)

2001: A Space Odyssey is een ervaring. Het is niet zomaar een film om even van te genieten, het is veel meer dan dat. Als kijker moet je wel open staan voor die ervaring, maar dan krijg je er wel wat voor terug.

Visueel gezien is '2001' een van de meest indrukwekkende films die ik ooit heb mogen aanschouwen. De special effects zijn zeer indrukwekkend en werken beter dan menig CGI effect van dandaag de dag. Daarnaast is Kubricks 'realistische' aanpak van science-fiction een ware verademing tegenover Star Trek en Star Wars bijvoorbeeld. Ook zorgt de steady-cam hier weer voor zeer indrukwekkende shots.

Het acteerwerk van de cast is uitstekend, en de klassieke soundtrack is fenomenaal.

Maar verhaaltechnisch gezien is de film pas écht uit de kunst. Met een redelijk simpel basisplot, roept Kubrick een aantal filesofische vragen op. Kubrick geeft de kijker vervolgens de ruimte daar zelf aantwoorden op te intrepeteren. Het basisplot betreft het al dan niet bestaan van buitenaards leven, en stelt vragen betreffende de evolutie van de mens en onze capabilliteiten om onze omgeving te manipuleren en of dat zich al dan niet tegen ons zou kunnen keren.

'2001' Is een kunstzinnige filmervaring die ongetwijfeld vragen gaat oproepen bij de kijker. Van de grote vragen tot de kleine: het ligt aan de kijker zelf welke vraag zich er opdoemt en welke intrepetatie daaraan gegeven kan worden. Er zullen weinig films dezelfde impact op de kijker hebben als '2001', een absoluut meesterwerk van een absolute meester verteller. 5*

Deze film enkele weken geleden aangeschaft op blu-ray, maar omdat ik er nooit voor in de stemming was vanmiddag pas bekeken.
Ik wist van te voren al dat dit niet zomaar een film ging worden, en dat het ook een lange zit werd, dus las ik van tevoren al verschillende recensies om mij zelf een beetje voortebereiden
Meerdere malen zag ik als advies van andere members dat je deze film het beste over je heen kan laten komen, en gewoon grotendeels moet genieten van de mooie beelden, hier heb ik veel aan gehad! want door dat ik deze film op deze manier gezien heb, heb ik van iedere scene weer genoten van de mooie beelden en de passende soms zelfs een beetje enge en vreemde muziek.
De film was inderdaad een lange zit! maar ben maar wat blij dat ik die lange zit gedaan heb, het was een mooie tijds invulling!
De film begint met een groepje apen en hun handelingen en doen en laten, heb verschillende mensen horen zeggen dat deze scene langdradig was of zo? dit heb ik helemaal niet zo ervaren, vond het juist een erg mooi geschoten scene.
Ook de rest van de film bevat velen lange scènes maar daardoor zijn ze toch zeker niet langdradig, want hoe kan iets wat zo mooi is nou langdradig worden? ik kon er alleen maar van genieten en mijn ogen uit kijken!
De scene op het einde met de velen lichten die op je af leken te komen blijft voor mij nog wel de mooiste en indrukwekkendste scene van de hele film.
Door het oog effect wat je telkens ziet komt de scene nog intiemer op je over, 1 van de mooiste scènes die ik ooit zag!
Het einde kon ik niet gelijk helemaal goed plaatsen( wie eigenlijk wel?) maar door recensies op MM, youtube en de website kubrick2001 is het me redelijk helder geworden.
Kortom: een goede film die vooral draait om de mooie beelden en de bijpassende muziek.
Ook ik kan eigenlijk maar 1 tip geven aan de mensen die hem nog willen gaan zien: bereid je voor door wat recensies te lezen, en laat de film gewoon over je heen komen en geniet van de mooie beelden die je voorgeschoteld krijgt!
4,5 voor mijn eerste kijkbeurt, 2de volgt zeker!

Eindelijk één van de beste SF films ooit gezien. En hij was geweldig. Stanley Kubrick begrijpt goed dat een film ook goed kan zijn met prachtig beelden en muziek, en niet per se met een geforceerd verhaal en dialogen. De beelden zijn prachtig, en vooral aan het begin kan je goed zien dat Stanley Kubrick ooit fotograaf is geweest.

Het heerlijke begin is misschien voor sommige te lang, maar voor mij was het geweldig. Een langzame opbouwing van spanning met een zwart beeld en een zacht deuntje, en daarna overdonderd worden met prachtig muziek en beelden van een paar planeten.

Wat ook wel leuk was om te zien hoe veel invloed deze film heeft gehad op SF films die daarna zijn uitgekomen. Behoorlijke veel dingen zoals de doorgedraaide HAL computer en buitenaardse objecten die onbegrijpbaar zijn voor de mens waren toen nog nieuw maar tegenwoordig al meerdere malen herhaald.

Veel SF films herhalen de thema's van deze film wel leuk maar niet hetzelfde. Ze zijn veelste veel gefocust op het verhaal de personages en de dialogen, en het moet ook altijd zo snel voor je het weet is zo'n film al weer afgelopen, en dan vergeten ze al gauw dat beelden en muziek net zo belangrijk is.
Wat ik overigens zo goed vind aan die nieuwe film Avatar, die focust zich ook veel meer op prachtig beelden en soundtrack en neemt daar ook lekker de tijd voor.
4,5* van mij, waarmee hij heel langzaam mijn top 10 mee binnen wandelt .

Eindelijk deze klassieker van Kubrick bekeken.

Ik weet niet waarom, maar het science-fiction genre is iets wat mij niet echt aanspreekt. Dat is dan ook de reden dat ik deze film zo lang links heb laten liggen. Het was dan ook een aangename verrassing dat dit meesterwerk eigenlijk meer is dan gewone science-fiction. Je kunt de film op een geheel eigen manier invullen en toch heb je het gevoel dat het klopt.

In het eerste deel komen we de mensapen tegen, onze voorouders. Plotseling staat daar temidden van al het tumult een steen. Volgens mij staat die steen(moniliet ofzo) voor vooruitgang. De apen evolueren van prooi naar jager door middel van het werktuig of wapen. Vanaf het moment dat de aap die andere de kop inslaat zijn we geboren.

Het tweede bedrijf gaat van start 4 miljoen jaar later, wanneer diezelfde steen ergens in de ruimte wordt opgemerkt. De mens is op het toppunt van zijn bestaan, zowel aarde als ruimte staat onder zijn controle dankzij de technologische groei. Maar al snel blijkt dat een illusie als de Hall 9000 zowat zijn eigen koers begint te varen. Hiermee ontstaat het gevecht tussen machine en mens.

Het laatste deel is zeer verwarrend en misschien is mijn analyse niet de juiste maar swat. Dave verdwijnt in de oorsprong van ons leven. (big bang) waar zowel tijd als ruimte verdwijnt. (Vandaar dat hij zichzelf als oude man ziet in een ruimte die enorm bevreemdend is.) Waarna dave(de mens) uiteindelijk herboren wordt als een Universeel wezen die in harmonie is met het heelal en het leven.

Conclusie: Zeer trage maar fascinerende film die ondanks een gebrek aan dialogen geen moment verveelt. Hulde!!

4.5*

Zo'n 6 jaar geleden opgenomen van TV en toen bleek dat de film er niet helemaal opstond omdat er nog een film op de band stond en 2001 paste daar dus net niet achter. Ik miste denk de laatste 40 min. Ik was zo erg pissig dat ik pas gisteravond weer in staat was om de film opnieuw te zien.

2001: A Space Odyssey is waarschijnlijk de beste Science Fiction film die er bestaat, maar niet de leukste. Er zijn daarom zat andere SF films die ik liever kijk dan deze. Het is de beste SF film omdat hij ten eerste uit 1968 komt en Stanley Kubrick een heel goed en overtuigend toekomstbeeld schept. Alles wordt bijvoorbeeld gestuurd door een super computer en de mens is daar afhankelijk van en eigenlijk is dat dus erg gevaarlijk. Verder las ik dus inderdaad na de film al iets over de mens die op de piek van zijn evolutie zit, maar in de ruimte stellen we nog geen drol voor. We moeten onszelf weer van alles aanleren.
Er zitten veel scènes in de film waarin dit sterk naar voren komt. Dat zijn zaken die mij wel meteen opvielen toen ik de film keek alleen ik kon veel dingen niet helemaal goed plaatsen. En de hele monolieten verhaal blijf ik mysterieus vinden. Het zorgt er in de eerste instantie voor dat er een groep primaten 4 miljoen jaar geleden een grote sprong in de evolutie maken. Dat kwam meteen duidelijk over, maar is er een buitenaardse intelligentie verantwoordelijk voor ons bestaan of is er toch een God en is het buitenaardse bestaan onderdeel van een God. Wat er op het einde gebeurd, is dat hoe de mens zal eindigen? Terwijl dat einde weer een begin is voor iets anders, want ik heb ook iets vernomen over de geboorte van een Starchild. In ieder geval, erg interessant!

141 minuten en ik heb ondanks de vele gerekte scènes toch geboeid gekeken. Sowieso ging SF en klassieke muziek perfect samen tijdens sommige van deze scènes. De hele film bestaat uit lange scènes zonder dialoog en dan de scènes met dialoog. Het wisselt zich steeds af. Nu ik de film eindelijk gezien heb en ik ook meteen al wat meer te weten ben gekomen, wil ik de film nog wel is kijken met die kennis die ik nu heb opgedaan over de film. Maar omdat ik niet zoiets heb, zo dat moet zo snel mogelijk gebeuren, geef ik de film een 4,0.

Kubrick gaat inderdaad gigantisch diep. Het verhaal an sich is slechts een noodzaak voor de diepere lagen die hij ons eigenlijk mee wil geven (Er valt zo veel uit te halen, kan er koppijn van krijgen). Klassieke muziek wordt in meerdere films gebruikt, en nu ben ik niet zo weg van Strauss (en Rieu's vwals-verkrachtingen), maar hier wordt het in combinatie met de trage opbouw en sfeervolle beelden ontroerend goed toegepast.

De film opzich, zonder dieper denkwerk, is onbegrijpelijk (waar HAL natuurlijk interessant eng is), daarom is het fijn om na afloop wat rond te neuzen op het net.

Bijzonder visueel prachtige film, mooie decors en leuk camerawerk(op de kop scenes) hebben mij echt veelal doen verbazen. Ook voelt de film(42 jaar oud) totaal niet gedatteerd aan, alles ziet er strak en mooi uit. Ook heb je niet de vele lichtjes op de achtergrond die ze in veel SF films van vroeger wel stoppen. Om maar aan te geven dat ze in de toekomst zitten, 2001 doet dat toch op een veel betere manier. Ook de klassieke muziek, die veel sfeervolle scenes ondersteund is zoals altijd bij Kubrick weer prachtig!

Het gegeven is bijzonder interessant en de diepere lagen in de film heb ik allemaal voor een groot deel kunnen snappen. Ook dankzij wat uitleggen, maar ik kan hier toch geen gigantische score voor geven omdat ik nou eenmaal ook vermaakt wil worden.

Momenten dat ik een kwartier lang naar een stel apen moet kijken of ruim tien minuten naar een psychedelische trip zit te staren zijn voor mij toch vaak momenten dat ik naar de klok zit te turen.
Kan overigens wel begrijpen dat mensen hier wel een meesterwerk in zien, maar ik prefereer toch een aantal andere Kubrick's boven 2001: A Space Odyssey!

3,5*

Eindelijk was het zover: ,mijn 'eerste keer' 2001: A Space Odyssey. En zoals verwacht, begrijp ik er de ballen niet van. Maar ik kan nu al concluderen dat het een van de meest interessante, baanbrekende en briljante films is aller tijden.

Laten we eerst even het makkelijke gedeelte nemen om te behandelen: visueel is het zijn tijd ver vooruit en adembenemend. Kubrick de visuele en filosofische meester heeft een ongelofelijke setting gecreëerd. Prachtig camerawerk gecombineerd met misschien wel de beste special effects aller tijden (dit is stukken indrukwekkender dan een fantasywereld uit je computer toveren zoals bij moderne blockbusters) houden je aan het beeldscherm gekluisterd gedurende de bijna tweeënhalf uur. Ik werd volop gewaarschuwd dat 2001 ongelofelijk traag en saai zou zijn maar daar merkte ik niets van. Ok, zo nu en dan mocht het van mij ook wel wat sneller maar me vervelen heb ik absoluut niet gedaan. De muziek zorgde vaak voor een beklemmende sfeer en was niet altijd prettig (nu heb ik het natuurlijk niet over de maintheme Also Sprach Zarachustra). Het laatste halfuur raakte ik de film kwijt in übervaagheid, maar daar zal Kubrick ook wel zijn ideeën bij hebben gehad. Ontzettend lastig allemaal, maar genoeg stof tot nadenken voor de rest van je leven.

Dan nu het lastige gedeelte. Ik zie het als een verhaal over de evolutie van de mens. Na de eerste stappen naar het gebruik van voorwerpen, beginnen onze voorouders te veranderen. Door de tijd heen zijn mensen hun emoties kwijtgeraakt en puur mechanisch en rationeel geworden, maar ze hebben nog wel enkele oude instincten. Door de afhankelijkheid van machines worden wij minder mens en de computers slimmer dan wij en in het doemscenario... menselijk (in de zin van zelfnadenkend). Hetgeen dat overal overeenkomt is het overlevingsinstinct, waardoor evolutionaire stappen worden gemaakt en de reden voor de strijd tussen mens en machine. De valkuil is de zoektocht naar perfectie, het begrijpen van het universum. Hierdoor kunnen wij mensen niet genoegen nemen met de wereld die wij zijn leren te begrijpen: de planeet aarde, maar duiken wij het diepe universum in waar wij niet alles onder controle hebben. We bouwen computers om alles perfect te regelen, maar ook die faalt. De computer heeft onderhand menselijke eigenschappen gekregen en door het streven naar perfectie en het overlevingsinstinct, voelt hij zich bedreigd door de mens. In het laatste halfuur wordt op een zeer eigenaardige en onmogelijke manier een nieuwe evolutionaire stap laten zien; de mens heeft controle over de aarde gekregen en wordt nu een nieuw wezen die alles opnieuw moet leren in de ruimte: het eerste starchild is geboren. Voor mij is het grootste probleem de onaardse monoliet. Deze lijkt telkens essentieel te zijn maar ik kan het niet vatten en vind het jammer dat buitenaardse intellegentie een rol moeten spelen in zo'n prachtig verhaal over de evolutie van de mens. Maar misschien staat het wel symbool voor iets heel anders; misschien staat het wel voor het 'hogere', iets wat wij niet kunnen vatten maar proberen te snappen. Niet voor niets evolueren we steeds wanneer we het onbekende ding zien; het is een inspiratiebron.
(ik heb uiteraard het een en ander gelezen over de film voor ik zelf aan een bescheiden interpretatietje waag)

Herzieningen zullen ongetwijfeld komen, en ideëen zullen komen, ik zal meerdere interpretaties lezen maar het blijft waarschijnlijk een van de grootste mysteries van onze beschaving, maar twee dingen staan vast: Stanley Kubrick is een genie en 2001: A Space Odyssey is een filmwonder.

4,5* (ik weet bijna wel zeker dat het later een 5,0* gaat worden)

Waar is de muziek??

Ik had hier zo veel van verwacht.. en het is gewoon... niks. Je kunt het zo mooi aanprijzen als je wilt, maar ik vond er echt maar weinig aan. Het verloopt veel te traag allemaal en de muziek ontbreekt in een groot deel van de film, erg vreemd ( bijvoorbeeld wanneer Frank Poole wegzweeft, daar had echt wel wat onder gemogen. Terwijl de muziek van ervoor juist overmatig aanwezig is, echt ergelijk.
Het begon nog aardig, met de plaatjes en de apen ( ook al was de pret er deels af nadat ik realiseerde dat er natuurlijk gewoon mensen onderzaten ).

Het acteerwerk is ook niet echt klasse te noemen. De scene waarin ze in dat compartiment zitten (om het zo even te noemen): 'Do you really think that?'.. 'Yes'.. 'Oh'..'You?' 'I don't know'. En dan nog met wat stalen gezichten erbij ook. Ook de rest is erg emotieloos gespeeld.

Dan krijgt Bowman nog een hele reeks animatiebeelden te zien wat veel en veel te lang duurt en die je net zo goed windows media player ( en andere programma's ) kunt afspelen. Dat was verre van spannend of fascinerend.

Ook aan dat gehijg van Bowman wat maar niet ophield begon ik me langzaam te ergeren. Er is opzich niets mis mee dat ze dat ademen laten horen, want het brengt je wat 'dichter bij de situatie' maar dat duurt ook gewoon veel te lang. Ook sommige handelingen mochten ze wel cutten, bijvoorbeeld in de kamer op het laatst. De man draait om en gaat weer naar zijn tafel ( ik dacht echt: nee he, moet er echt heel die afstand getoont worden, daar gaan we weer... )
Ook de verschillende alarms die ertussendoor komen piepte alleen maar in m'n oren en waren irritant.

Het beste in zijn totaal vond ik toch de stem van Hal, en het gesprek tussen Bowman en Hal. Daar heb ik nog flink om moeten lachen, samen met andere in de bioscoop. Man wat was dat, ik hoop niet dat het sirieus moest overkomen.
Verder is het idee wel goed, voor het jaar 1968, 1 jaar voordat Armstrong er arriveerde. En de eindscene met het reusachtige schepsel ziet er wel leuk uit.

Jammer maar helaas, ik laat het bij één keer.

Moeilijke film. Nu ik wat dingen heb opgezocht denk ik het wel te begrijpen en vind ik het een goed verhaal, maar nog steeds niet geweldig. Maar de kijk was een lange zit. Erg langdradig. Het decor was wel mooi maar doordat hij soms zo langdradig (en af en toe een beetje verouderd) was, kon hij me niet blijven boeien. Jammer, ik geef hem nog wel een keer een tweede kans.

Technisch inmiddels wat achterhaald (al maakte de blu-ray heel veel goed), maar qua wijsgerige ambitie en pretentie nog altijd onovertroffen. Een ontzagwekkende, filosofische reis door tijd en ruimte - zelf ook begrippen die tegen het einde op de korrel worden genomen - van de mens in verschillende stadia en niveaus van zijn bestaan, van aap tot Nietzscheaanse Ubermensch.

Ook nog aanwezig: de immer en alom aanwezige hunker naar verklaringen (zag ik in die monoliet niet gewoon Russel's Celestial Teapot? En hunker ik nu niet ook naar een verklaring?), het technologisch-imaginaire, nátuurlijk cognitieve intelligentie, mythische implicaties...

Dit alles niet verwoord, maar verbeeld, waarmee ook nog de taalfilosofie wordt betreden: hoe praten we met elkaar? Kubrick communiceert met beeld en geluid en de verwijzingen die deze in zich meedragen (met Strauss 'Also Sprach Zarathustra als meest evocatieve voorbeeld). Technisch en esthetisch als gezegd voor mij wat outdated, maar nog altijd uniek en niet minder effectief als het op het aansnijden van de besproken onderwerpen aan komt.

Voor wie de moeite neemt ze te zien, dan.

5* Mooie bevestiging dat ik met mijn aankomende studie Wijsbegeerte een goede keuze heb gemaakt.

Ik heb vooraf zo weinig mogelijk over de film gelezen en wist dus totaal niet wat ik ervan moest verwachten. Gelukkig viel het van het begin al goed mee en zorgen de apen en die mysterieuze monoliet ervoor dat ik meteen geboeid voor het scherm zat. De overgang van de scènes met de apen naar de ruimte vind ik wel veel te abrupt, ik had liever nog wat meer evolutie gezien.
Er zijn dan al mooie beelden te zien, maar éénmaal in de ruimte begint het pas echt. Op momenten is het echt prachtig wat je te zien krijgt. Visueel is het dan ook een ijzersterke film en het is er amper aan te zien dat de film meer dan 40 jaar oud is.
Beste scènes vond ik ongetwijfeld de momenten met HAL, vooral toen HAL de bemanning ging tegenwerken. Beangstigend om zo afhankelijk te zijn van een computer.
Toen HAL was uitgeschakeld vond ik het weer minder interessant. Wat dan volgt kon me niet meer boeien en was allemaal veel te lang uitgesponnen. Ander minpunt vind ik de bombastische muziek die te horen is bij de lange trage scènes in het eerste uur van de film.

Wat een visueel meesterwerk,
2001: a space odyssey is meer een reis dan een film. Ruim twee uur lang reis je mee om vervolgens eenzaam achter je tv achter gelaten te worden, je afvragend wat dit in vredesnaam betekend kan hebben. Want eerlijk is eerlijk, ik begreep er weinig van aan het einde. En dat is wat er zo prachtig is aan deze film, je mag lekker zelf verzinnen wat dit betekend kan hebben (alhoewel een beetje hulp van het wereldwijde web ook wel welkom is). Kubrick motiveerde dit zo:

"How could we possibly appreciate the Mona Lisa if Leonardo had written at the bottom of the canvas, 'The lady is smiling because she is hiding a secret from her lover'? This would shackle the viewer to reality, and I don't want this to happen to 2001."

En veel logischer wordt het ook niet, deze film is niet gewoon een verhaal met een begin een midden en een einde, het is meer een kunstwerk waar je uren lang naar kunt staren. Daarom gaan de meeste dingen in de film zo langzaam, je kijkt gewoon naar pure schoonheid, en je hebt geen andere reden nodig om daar naar te kijken dan omdat je het gewoon prachtig vindt. Tel hier nog de prachtige muziek bij op en je verdwijnt twee uur lang van de aardbodem.

Normaal let ik bij een film altijd op of ik het acteerwerk echt vind overkomen of niet, bij 2001 ben ik dat compleet vergeten. Dat betekend niet persé dat er zo ontzettend goed geacteerd wordt, maar eerder hoe dit overschaduwt wordt door de visuele kracht van de film, en dat voor een film uit 1968. Want het ziet er allemaal zo prachtig uit, wat een moeite moet daar in gezeten hebben.

Hoppa, de volle lading sterren en meteen in m'n top 10.

Stanley Kubrick's 2001

Ik beschouw Kubrick als een soort genie en het is nog niet voorgekomen dat een film van hem is tegengevallen.
Maar jammer genoeg is deze film die wel hoog gewaardeerdt wordt, het meest slechtste in mijn ogen.

Komt vooral door het idee achter de evolutie die ik volkomen belachelijk vind, simpel gezegd een baksteen die soms op komt dagen en de evolutie veroorzaakt, dat kan ik toch niet verteren.

Ik vind dat Kubrick altijd met geniale muziek komt die zijn films naar een hoger niveau tillen maar vond de muziek hier te bombastisch en persoonlijk irriterend vooral op dat stuk als ze naar dat station gaan.

Echt verouderd vind ik de film niet maar zoals onderhond al heeft gezegd is die psychedelische trip niks waard en een simpele winamp visual is al indrukwekkender.

Wat ik wel redelijk cool vond was dat stuk met HAL 9000 en ook zeker het camerawerk is uitstekend. Wat me meest bijbleef is toch toen de camera rond ging in dat ruimteschip.

Zeker geslaagde maar eigenlijk meer tegenvallende dingen in deze Kubrick.

Ik houd het op een 2.5

Enigmatische trip doorheen de tijd, het zonnestelsel en de fantasierijke geest van Kubrick en Clarke. Voor 1968 zijn de Special Effects absurd goed, wat vooral betrekking heeft op de gedetailleerde 'Discovery' en andere ruimteschepen. Enkel de mensapen in het begin, die volgens mij het vroege hoogtepunt van de film vormen, zien er wat dubieus uit.

Aanvankelijk komt de overgang tussen de rustige stukjes, waarin ruimte-jojo's onder composities van Strauss voorbij zweven, en de haast ijzingwekkende opmerkingen van HAL enorm hard aan. Vanaf dat moment hangt de bloedstollende sfeer in elke scène rond, daar de interactie tussen mens en machine al snel beangstigend banaal en menselijk wordt.

Doch, het meest heb ik genoten van het begin, dat misschien wel het interessantste stukje cinema is dat ik in tijden heb gezien. De intrigerende monoliet - immer vergezeld van een onheilspellend koorgezang - werkt schitterend in samenspel met de nieuwsgierige en tegelijk doodsbange aapjes. Prachtig hoe die symboliek van evolutie en een soort Goddelijke aanwezigheid gecombineerd worden. Het vastgrijpen van het been is even ontroerend als lachwekkend.

2001: A Space Oddysey is een zonderlinge SF-film, met een kanjer van een ontknoping.

4,00

Op een zondag avond waar de maan helder scheen en de verlichte kerstboom naast de tv een verwarmde kamer gaf keek ik 2001!

'De moeder van de moderne SF' zo word deze film door sommige genoemd en er zitten inderdaad een aantal geweldige vondsten in. Grafisch was deze film zijn tijd mijlenver vooruit, en alleen daarom al word dit vaak een meesterwerk genoemd. Het andere aspect van de film en waarschijnlijk het belangrijkste is de onderliggend toch wel filosofische laag. Echter hoe erg ik ook mijn best deed, ik bleek maar geen verbanden te kunnen leggen tijdens deze film. Dit wekte nogal frustratie bij me op. Ik wist dat de monoliet een centrale plek innam. En de evolutie van de aap begreep ik maar toch ging er niet een alarm af in mijn hoofd. Na op de site van kubrick2001.com gekeken te hebben is het me duidelijk geworden. Maar dit voelt toch wel anders dan dat je zoiets tijdens de film ontdekt. Hierdoor was de ervaring tijdens de film puur op visueel oogpunt berust en kwam de laatste surrealistische trip niet echt hard aan maar eerder als een ver van me bed show.

Kan ook niet echt een cijfer aan deze prent koppelen. Zal dit ook pas doen na een herziening.

De invloed die 2001: A Space Odyssey heeft op de moderne film schijnt enorm geweest te zijn. In menig interview/artikel/leerboek wordt deze film aangehaald. En vanaf gisternacht hoef ik er eindelijk niet meer over heen te lezen.

De minpunten waren voor mij:
De nadrukkelijk aanwezige klassieke muziek die niet bijdraagt aan de sfeer van de film. Hoe komt iemand erbij om bombastische klassieke muziek in een sci-fi film te spelen? Dat is vast wat de voorstanders ervan meesterlijk vinden... Maar ik vind het niet kloppen. Gelukkig wordt het de tweede helft van de film wat beter.
De lichtshow. (Of hoe ik het ook moet noemen) Inderdaad behoorlijk laag WMP niveau.

De pluspunten waren voor mij:
De sfeer wanneer er geen klassieke muziek overheen dendert.
De mooie beelden. Vooral het spelen met de zwaartekracht is leuk gedaan.
De leuke ontwerpen.

Het zit er een beetje tussenin. Maar ik geef Kubrick het voordeel van de twijfel.

4*

Een film die ruimschoots ingehaald is door de tijd.

Ik heb 2001: A Space Odyssey zo'n tien jaar geleden al eens gezien, naar aanleiding van een artikel in de Kijk, waarin HAL-9000 als voorbeeld werd opgevoerd van een (te) intelligente computer die een gevaar voor de mens is. Kan me herinneren dat ik toen ik de film uiteindelijk zag ik de uitwerking daarvan maar slapjes vond, vooral het gebrek aan spanning tijdens de confrontatie, en het slappe geouwehoer van HAL als hij wordt uitgeschakeld. Maar vooral vond ik de film oersaai.

Aangezien dit de favoriete film van Gaspar Noé schijnt te zijn en ik recent Eyes Wide Shut van Kubrick met 5* heb beloond, leek het me een mooie aanleiding om de film toch nog eens een kans te geven. Het goede nieuws is: met de muziek zit het meer dan goed. Also Sprach Zarathustra van Richard Strauss is natuurlijk een fantastisch episch stuk om zo'n hoogdravende film mee te beginnen. Wat velen niet weten is dat het stuk nog een half uur doorgaat, maar dat is eigenlijk ook best de moeite waard. Heb zelf het volledige stuk met twee verschillende orkesten gespeeld en het blijft geweldig. An der schönen blauen Donau van Johann Strauss Jr. (geen familie van Richard) is misschien wel de mooiste Weense wals ooit geschreven. Maar het hoogtepunt is de muziek van Ligeti, die werkelijk fascinerend is en een fantastische sfeer neerzet. Niet toevallig deed zijn muziek dat ook al in Eyes Wide Shut. Sterke soundtrack dus met als enige kritiek wellicht dat de muziek spaarzaam te horen was.

Ik kan me heel goed voorstellen dat men 40 jaar geleden deze film overweldigend vond, want moet je nagaan: Neil Armstrong moest z'n eerste kleine stap voor een mens, grote stap voor de mensheid nog doen, het grote publiek was waarschijnlijk grotendeels onbekend met gewichtloosheid en de gevolgen van een overintelligente computer, en zo'n tripscène zal er ook wel niet eerder gedaan zijn. Echter, ik leef in het nu en het maakt allemaal geen indruk meer. De interactie tussen mens en computer is wat mij betreft beter uitgewerkt in Ghost in the Shell, na Enter the Void maakt zo'n tripscène ook nog maar weinig indruk, en voor mij is het ook niet nodig dat Kubrick z'n scènes zo ontzettend lang uitspant om gewichtsloosheid te verkennen. Bovendien worden veel scènes zo ontzettend langdradig, wat trouwens ook geldt voor veel andere scènes die niet direct iets met gewichtsloosheid te maken hebben. Ja, ik vind het gewoon saai om een mannetje heel langzaam in of uit z'n capsule te zien klauteren, had voor mij allemaal niet gehoeven. Het maakt ook dat het plot erg mager wordt vergeleken met de lange speelduur. Toch zitten er soms nog wel mooie beelden bij, al blijven de saaie beelden met saaie statische camerastandpunten in de meerderheid.

Verder blijft het nadeel van oude SF-films dat de moderne techniek de techniek uit de film heeft ingehaald. Om Gaspar Noé er (waarschijnlijk onwillig in dit geval) met de haren erbij te slepen: De tijd maakt alles kapot. Het is te zien dat leds toen nog niet bekend waren terwijl alles er nu mee volzit en ook de schermen zien er zo verschrikkelijk verouderd uit. Ach ja, Star Wars heeft er ook last van, maar kan dat tenminste compenseren met de fun van het schieten op stormtroopers. Al komt hier ook het Chewbacca-gevoel op als ik die apen zie: overduidelijk mannen in pakken.

Aardig om deze SF-pioniersfilm na tien jaar weer eens gezien te hebben, maar de komende tien jaar hoef ik hem niet nog eens te zien. 2* voor de muziek en enkele mooie beelden, en dan heb ik het idee dat ik gul ben.

Film die qua achterliggende gedachte en verhaalt fantastisch in elkaar steekt.

Wordt alleen ontzettend verstoord door de veel te statische beelden en hier en daar verschrikkelijk irritante muziek.

Jammer, want afgezien van dat is het een topfilm.

8,1/10
4*