Star Trek: Generations (1994)

goeie star trek film.met deze film deed picard en zijn crew intrede in de star trek films.

Meestal haak ik af zodra series van cast gaan wisselen, maar toen ik zag dat Shatner ook nog een rol had in deze film, besloot ik gisteren toch maar eens te gaan kijken. Echter, Shatner lijkt er uitsluitend om die reden te zijn: om mensen als ik over te halen nog een Star-Trekfilm te gaan kijken, want zijn personage is voor zowel plot als thematiek volledig overbodig.

Desalniettemin heb ik dan toch eens een film met de 'nieuwe cast' gezien, en ik moet toegeven dat ondanks het gemis van Kirk, Spock en Bones, de film best meeviel. Het verbaast me altijd wat dat op een site als dit, bevolkt door mensen die zelfs diepgang zien in de oppervlakkige films als Se7en en The Game, de Star-Trekfilms zo laag in aanzien staan. Dit zijn nu films met een hoge entertainmentwaarde met diepgang, al varieert de verhouding tussen die twee behoorlijk over de verschillende delen.

Dat is overigens niet om te zeggen dat dit zevende deel zoveel beter is dan die genoemde films; integendeel, zowel Se7en als The Game vind ik persoonlijk beter dan deze film, maar dan is dit ook een van de mindere delen uit de serie (misschien wel het minste van de zeven die ik tot nu toe gezien heb eigenlijk). Zoals de meeste oneven genummerde delen, richt dit deel zich vooral op de filosofie, en wat minder op de actie en het avontuur. In dit geval in dusdanige mate dat het behoorlijk on-avontuurlijk is, ondanks een interessante rol van Malcolm McDowell.

Star Trek: Generations drijft dan ook bijna volledig op zijn thematiek, namelijk de zoektocht naar het geluk. Ieder belangrijk personage (behalve Kirk dus), is hier op zijn volledig eigen manier mee bezig: Soren probeert zijn weg terug naar de 'nexus' te vinden (een concept dat verdacht veel aan Solyaris doet denken trouwens, maar dat terzijde), Guinan probeert haar referentiepunt (diezelfde nexus dus) te vergeten, Data probeert een emotie-rijk mens te worden en Picard is nog bezig met zijn emoties te verwerken, en slaagt daar pas aan het einde van de film in. Zijn conclusie is dan ook direct de conclusie van de film: "I rather believe that time is a companion who goes with us on the journey and reminds us to cherish every moment, because it will never come again. What we leave behind is not as important as how we've lived. After all, Number One, we're only mortal."

De reactie van 'Number One', die niet mee was geweest op de missie van Picard, hierop is dan "Speak for yourself sir, I plan to live forever". Noem het simplistisch (je moet ook geen Solyaris verwachten natuurlijk), maar het wordt in ieder geval treffend neergezet: de ervaring an sich versus het inhoudsloze concept van eeuwig leven.

Dat is dit deel uit de serie, ondanks dat de diepgang alleen onderdoet voor het onderschatte The Motion Picture, toch een van de mindere delen is, komt door het wat zwakke plot die helaas ook een behoorlijk deel van de tijd inneemt zonder de thematiek verder te helpen. Om te beginnen zijn er twee inleidingen, eerst het vrij losstaande verhaal met Kirk (aan deze gebeurtenis later in de film wordt gerefereerd, maar om de gebeurtenis aan het begin in zijn volledigheid te tonen was verder niet nodig), en daarna de scenes op het schip, die de 'nieuwe cast' inleiden. Nu is er op zich niets mis met een rustige inleiding (het komt een goede opbouw juist vaak ten goede), maar twee losstaande inleidingen is teveel van het goede.

Vervolgens zijn er een aantal komisch bedoelde scenes met Data die simpelweg te flauw voor woorden zijn, en ten slotte het grootste manco: de climactische strijd (die nogal western-achtig aandoet) werkt niet goed. 't Is dus voornamelijk de filosofische diepgang die de film nog memorabel maakt, verder is dit product eigenlijk grotendeels beneden de maat. Bij wijze van 'compromis' geef ik dan maar 3 *.

Maar goed, ik ben nu in ieder geval vast gewend aan de nieuwe cast, en hoop binnenkort ook First Contact te zien, waar mensen over het algemeen weer wat positiever over zijn. De Star-Trekfilms draaien toch allemaal in meer of mindere mate op de 'herkenning' van de vaste figuren, en de daaraan verbonden charmes, ook deel I (met name deel I eigenlijk; mensen die zouden willen beginnen met Star-Trekfilms kijken, kunnen het beste met The Wrath of Khan beginnen, denk ik).

Hoho, Ik vind het best dat jij je mening uit maar repecteer dan i.e.g. WEL de mening van de andere site-bezoekers ...

Laten we even vooropstellen dat ik geen bi#$^@ss trekkie ben, maar dat ik op z'n tijd graag wat star trek mag kijken. Ook films als se7en en the game zijn een uiterst vermakelijk stukje entertainment die mijn aandacht er zeerzeker bij hebben weten te houden.

MAAR ; ga mij nou alsjeblieft NIET wijsmaken dat uitgerekend StarTrek films bomvol zitten met diepgang. Startrek is gewoon ontsproten aan het brein van een overgewaardeerd persoon zonder sociaal leven en een overschot aan fantasie. Dat veel mensen zich hiermee kunnen identificeren is al triest genoeg.

Ga deze vermakelijke pulp (meer stelt ST in mijn optiek niet voor) nou niet aan de "simpele" 'se7en' en 'the game' fans opdringen...

Doe ik ook wel. Mijn betoog was niet anti-Se7en of anti-The Game (het zijn allebei goede films hoor, in mijn ogen), slechts pro-Star Trek.



Maar dat zitten ze nu juist wel, en ik vind het opvallend dat dat veel mensen niet opvalt.



*zucht* Wie had hier ook alweer wat over het respecteren van meningen van anderen?



Ten eerste dring ik niemand iets op, en ten tweede heb ik fans van Se7en en The Game nooit voor 'simpel' uitgemaakt (dat wel doen zou nergens op slaan).

hoe luiden die woorden dan?

Nu weet ik hoe die laatste woorden waren:"Het was leuk. Ojee".

En als TV-serie vind ik het zeker een goeie. Het is dan ook waardeloos omdat het juist als een film uitgebracht is.

Een dikke drie.

nu op tv, blijft leuk
film is alweer 12 jaar oud

Viel erg tegen voor mij. Data voelde voor mij als een soort Spock vervanger, maar kwam (in deze film) totaal niet in de buurt. Het eerste stuk voelde wel vertrouwd, maar de introductie van de nieuwe crew was niet zo geslaagd.
Picard in de Nexus was niet leuk. Zijn wereldje voelde totaal niet als een perfecte wereld. Misschien vond hij het leuk om kindertjes te krijgen, maar de rest van de wereld voelde als een toneel achtige verbeelding van Kerstmis: Het moet duidelijk genoeg zijn om op de laatste rij te zien is. Maar film is geen theater. en alle subtiliteit mist daar. Ook dat de twee kapiteins als enige de verleidingen van de Nexus kunnen weerstaan vond ik nogal een slap stukje.
Dan nog dat ze niet naar de tijd voor de "dood" van Kirk teruggingen (waar het probleem toch lag) maar naar de oplossing vond ik jammer. Ik had best een iets andere tijdlijn willen zien.
Net als deel 1 een slechte starter van de serie.

2.0*

Ikzelf vond het een mooie film met gevoel, maar soms had ik wel het idee dat het wel een beetje een vergezocht verhaal was. Ikzelf had toch andere keuzes gemaakt om Kirk & Picard samen te laten optreden. Maar beide acteurs zijn wel goed in hun vak, en dat zie je dan ook gelukkig. Niet de beste film, van de reeks, maar ook niet de slechtste.