Tarzan's Secret Treasure (1941)

Met Philip Dorn (alias Frits van Dongen), de eerste Nederlandse acteur die in Hollywood succes had.

Samen met The Ape Man en His Mate de enigste Tarzan films die ik zag met Weismuller en ik zou het de genre liefhebber van harte aanraden. Deze is duidelijk minder dan zijn voorgangers maar ook hier valt nog genoeg te beleven, gewoon een lekker simpel avontuurrijk filmpje die prima wegkeek.

3 sterren

Dit is een wat futloze bijdrage in de MGM Tarzan reeks.
De Weissmuller films begonnen allemaal op elkaar te lijken, hetgeen vooral te wijten is aan de ongeïnspireerde scriptschrijvers, en de bezuinigings manie van de producenten.
Keer op keer werden dezelfde scènes gebruikt uit eerdere films.

Het bioscooppubliek van vroeger, dat nog geen televisie etc. kende, en de films slechts met grote tussenpozen zag viel dat natuurlijk niet zo erg op.
Maar met de huidige mogelijkheden, zoals video en dvd is het allemaal pijnlijk duidelijk.

Ook hier arriveert er weer een safarigezelschap, op zoek naar fortuin, in Tarzan's deel van de Afrikaanse jungle.
Een van de snoodaards is de Nederlandse, uit Scheveningen afkomstige, acteur Hein van der Niet, die onder de naam Philip Dorn een aardige Hollywood carrière had. (en eerder al bekend werd in Duitsland onder zijn artiestennaam Frits van Dongen)

Verder niet veel nieuws onder de 'Afrikaanse' zon.
De gebruikelijke grappen van chimpansee Cheetah, en de ongehoorzaamheid van Boy, waardoor er problemen ontstaan die Tarzan op moet lossen.
Maureen O'Sullivan, als Jane, verbergt konstant haar duidelijke zwangerschap door haar buikje te camoufleren met al het daarvoor bruikbare (planten, bloemen etc.)

Hierna zou er nog één MGM Tarzan film volgen, 'Tarzan's New York Adventure'.
Merkwaardig genoeg een stuk beter dan 'Secret Treasure', en een redelijk waardige afsluiter van de reeks.

Johnny Sheffield ging later als Bomba in een zelfde soort films spelen. Met het zweet in je handen keek je naar deze films.

Misschien aardig om te weten dat Johnny Sheffield nog in leven is, en redelijk gezond.
Hij reageert zelfs op e-mails van fans (uit Nederland! Haha! ), en is een aardige man.

Wanneer je die 'Bomba the jungle boy' films nu, na zovele jaren, terug ziet dan ervaar je die wel een beetje anders dan het geval was in je jeugdjaren.
De tekortkomingen vallen dan wel erg op.
Maar het nostalgische element maakt dan wel weer veel goed.
Blijft toch leuk.

De vijfde Tarzan film.

Met weer een mooie onderwater scene. O'Sullivan is weer het water niet ingegaan, maar goed ze had watervrees. De naam "Secret Treasure" klinkt al avontuurlijk en dat is het ook. Dit was weer een prima avontuur. 3,5.

De stand-in die de zwemscènes voor Maureen O'Sullivan deed in deze film was Jean Knapp.
Zo, ere wie ere toekomt
En hier zijn twee plaatjes, gemaakt tussen de opnames van de film, in Florida.
Op beide foto's is het dus Jean Knapp i.p.v. Maureen O'Sullivan die je als Jane ziet.

http://img230.imageshack.us/img230/6521/weissmullershef...
Jeann tijdens de make-up beurt, terwijl Weissmuller en Johnny Sheffield toekijken.

http://img217.imageshack.us/img217/7391/johnnyweissmull...
Weissmuller en Jean Knapp

Toch wel knap dat casten van Knapp. Zij lijkt heel veel op Maureen. Net zoals bij Tarzan And His Mate etc dacht ik dat zij het was.

Bij 'Tarzan and his mate' was het een andere stand-in voor O'Sullivan, namelijk Josephine McKimm, een Olympisch zwemkampioene.

O oke, Bij elke film hebben ze dus iemand anders gecast. Ik neem aan dat "Boy" (Sheffield) zijn eigen stunts deed of werd daar ook iemand voor gecast ?

Nee, óók stand-ins.
Voor Weissmuller zelf ook heel vaak trouwens.

Hier een foto waarop twee stand-ins voor Johnny Sheffield te zien zijn:
de kleinste is Ernest Daffin, de naam van de andere is mij niet bekend.
Jane is Jean Knapp weer.
N.B.
Voor Brenda Joyce (als Jane) in de latere Tarzan films, werd bijna nooit een stand-in gebruikt.
Zij was een uitstekend zwemster.

http://img191.imageshack.us/img191/3646/ssecrettreasure...
http://img443.imageshack.us/img443/7206/rc14897weissmul...

Deze film deed het niet voor mij. Buiten het feit van de knappe en erg amusante chemie tussen aap en olifant, kon ik maar weinig mijn volle aandacht er bij houden.