The Iron Petticoat (1956)

De Hepburn en Hope-fans op deze site zijn weer op één hand te tellen. Ik hoor tot geen van beide. Hepburn, ben ik geen liefhebber van, maar in The African Queen doet ze het wel aardig en in deze film is ze ook nog wel redelijk te accepteren. Over Hope heb ik ook wat gemengde gevoelens. Die heeft zich wel erg ingezet om soldaten te vermaken, ondanks dat hij daar natuurlijk ook wel van geprofiteerd heeft geeft het bij mij toch ook wel een zekere bewondering. Maar als komiek is hij gewoon heel wisselend. De rol die hij hier speelt, heeft wel wat weg van de Road to ..... films.

In de speelfilmencyclopedie spreekt men van een moderne versie van Ninotchka. Bij IMDb zijn ze niet zo te spreken over deze film. Het is een film waarin de Koude Oorlog-humor een grote rol speelt. Hepburn's dik aangezette rol als Russin zwakt in de loop van de film wat af en het is toch meer een romantische komedie, die zo zijn flauwe maar ook vermakelijke momenten kent. Amerikaanse film, opgenomen in Engeland, grotendeels in The Pinewood Studios maar ook nog wat locatie-opnamen. Wat enorm heeft geholpen is dat de film in kleur is opgenomen met soms opvallend donkerblauwe tinten en de kleuren in die tijd zijn heel anders dan in tegenwoordige films. Ook een aantal bijrollen zijn opmerkelijk goed, o.a. James Robertson Justice en Alan Gifford. Milde komedie, met hier en daar een goede grap. Ik had bij aanvang van de film, die trouwens toch heel mooi begint, wel een ander vermoeden, maar uiteindelijk is het grotendeels toch nog meegevallen. Voorspelbaar, maar grappig laatste gedeelte. 4.0.

Bizarre film. op enige manier heeft het wel iets unieks. Katharine Hepburn doet een soort Jim Carrey avant la lettre. Uitvergroot type, makkelijk en plat, maar het werkt. Tijdelijk dan wel. Het eerste half uur is echt wel onderhoudend, maar daarna gaat de fut er toch we helemaal uit. Maar uniek genoeg om toch eens te zien voor de Hepburn fans, waar ik mijzelf zeker toe reken.