Hollywood Ending (2002)

Film met erg leuke momenten, was alleen soms wat langdradig.

Aardige film, vond alleen dat Woody Allen slecht acteerde als blinde. Rest van de film is leuk. Ben er niet gecharmeerd van, maar is wel goed gelukte film. 3 *

Ik heb erg gelachen toen er op de voorgrond een gesprek plaatsvond en hij nog net zichtbaar op de achtergrond regie-aanwijzingen zat te geven en vervolgens van het podium flikkerde.

Je bedoelt...ik zit een beetje te spoileren?
Er zitten zoveel van dit soort grapjes in dat er 1 wel verteld mag worden.

Ja en dat ik dan zou zeggen...typisch Hollywood einde of zo?

Weer zo'n goeie Allen film!
Deze was niet heel bijzonder, maar altijd de moeite waard.

Ja, alweer zo'n typische goede Woody Allen film. Een leuk verhaal met een verwacht einde. Maar dat geeft niet, het gaat tenslotte om de Comedie.
Er zaten echt weer hele leuke stukjes in. Vooral die scene bij die actrice die hem zo adoreerde. Meer vertel ik niet, hoor!
Voor mij was deze film naar Woody Allen begrippen leuk en grappig maar niet zo goed als Annie Hall, Radio Days of Manhattan. Maar altijd nog stukken beter dan de meeste comedies die je tegenwoordig voorgeschoteld krijgt.
Het blijft een fenomeen, die Allen. Ik ben ook erg benieuwd naar zijn nieuwste film: Scoop met Scarlet Johannson!
Een 3.5*

In America I'm a bum, but in France they think I'm a genius...

Geweldige metakritiek op diverse filmonderwerpen.

Vermakelijk, maar zeker niet groots. De film zit vol met verwijzingen naar Fellini (vooral 8 1/2) en wellicht ook naar andere films of regisseurs die ik dan niet ken.

3*

Dit is inderdaad geen bijzonder goede film, maar wel eentje die je zonder meer zal vermaken (als je in de stemming bent natuurlijk). Lachwekkende situaties in een bizar plot (en een so-bad-it's-funny einde), zoals alleen Woody Allen daarmee weg kan komen.

Dit is eigenlijk weer typisch een Woody Allenfilm die gezien wordt als een van zijn mindere: de critici kraken hem af, op MovieMeter heeft hij een matig gemiddelde, en ik lig weer heel vaak dubbel van het lachen. Het blijft toch knap hoe zelfs de mindere Allens bij vlagen hilarisch zijn. En wederom met een script waarbij ik ieder citaat haast bij deze discussie zou willen plaatsen. De eindtwist, waarin de film van Waxman geroemd wordt als een avant-gardistisch meesterwerk zag ik aankomen, maar is toch wel leuk. En nee, het is geen Annie Hall. En ja, hier had zeker meer mee gedaan kunnen worden. Maar hier neem ik zeker genoegen mee. Topvermaak.
3,5*

Leuk ook dat de vier belangrijkste personages allemaal een zelfde naamklank hebben: Val, Hal, Al, Ellie. Er wordt weinig nadruk op gelegd, maar in een scène waarin ze elkaar begroeten is dat toch wel grappig.

Aardige film. De scenes worden in veel gevallen te lang door gevoerd, waardoor de grapdichtheid daalt en er dode momenten vallen. Naar het einde toe word de film vermakelijker.

2.5*

Bij een film van Woody Allen kun je je altijd verwachten aan een charmante komedie met hilarische, neurotische dialogen.

Hollywood Ending is geen uitzondering: het is een aardig stukje zelfspot, dat helaas tegen het einde volledig naar de haaien gaat. Het blind-grapje mag misschien leuk zijn in het begin, na een tijd wordt het ontzettend afgezaagd. En het personage dat Allen z'n zoon speelt in de film? Een alternatieve, intelligente rocker waar hij uiteindelijk nog veel gemeen blijkt te hebben. Dat was werkelijk op het randje van het clichématige, iets wat ik niet gewoon ben van Allen.

Okeeje film, waarbij Woody, regisseur van een grote film, plotsklaps blind is geworden. Weliswaar wordt deze gimmick te lang doorgetrokken wordt, maar heeft gelukkig zijn momenten en leuke oneliners. Bij films zoals deze vraag ik me altijd af in hoeverre de film nou autobiografisch is.

Allen gunt ons hier een kijkje in de wereld van de filmindustrie, natuurlijk met zijn eigenzinnige dweperige gezeur. Tussen nervous breakdown en geïnspireerd in waggelt hij (blind) door de film(wereld). Vond het weer genieten, de film sleept echter wel wat lang voort. Vind het altijd interessant wat hij ons voorschotelt en naarmate je meer van zijn oeuvre ontdekt zie je steeds meer overeenkomsten en overlappingen, maar het valt me op dat het eigenlijk nooit gaat vervelen. Telkens als het saai wordt vliegen er wel een paar oneliners voorbij die je direct terug in het verhaal trekken.

Woody Allen zet alweer voor de zoveelste keer een zelfde soort personage neer, bij iedere andere acteur zou het me gaan vervelen maar bij Woody Allen blijft het voor mij erg vermakelijk zonder dat het 1tonig aanvoelt.
Woody speelt dit keer een regisseur in een film van zichzelf had nog niet eerder zo iets gezien en ik moet zeggen dat hij het er ook heel aardig van af brengt!
Maar de grootste reden dat ik deze film erg boeiend vond is toch wel Téa Leoni, Woody heeft haar echt op een perfecte manier gecast! ze heeft letterlijk alles wat haar personage nodig had en daarom denk ik ook dat hij die rol speciaal voor haar heeft geschreven, en het is natuurlijk helemaal geen straf om het grotendeel van de film haar te mogen bewonderen

Kortom: Leuke film die de aandacht weet vast te houden, niet Woody´s beste werk maar ook bij lange na niet zijn slechtste!

4 sterren.

Geen bijzondere Allen, maar weer een leuke. Het was een beetje aan de lange kant voor een verhaaltje als dit, maar vervelen doet het nooit. Woody Allen is weer heel erg Woody Allen, wat vooral leuk wordt als ie eenmaal blind is. Andere acteurs waren ook goed, en een paar geweldige scènes, zoals met die actrice Sharon in haar kamer. Tegenspeelster Téa Leoni deed het ook goed, en het typische romantiek verhaaltje verliep prima. Best weer een leuk filmpje.

3,0*

Hollywood ending. Volgens mij slaat de titel op het einde, dat erg feel-good is en waarin ineens alle puzzelstukjes op te positieve wijze in elkaar vallen. Ik vond dat jammer, want ik bleef achter met het gevoel dat er een einde aan moest worden gebreid wat aansloot bij de interesse van de gemiddelde filmkijker. ondanks dat het een langer dan gemiddelde film is, doet het einde daardoor geforceerd, gemaakt en afgeraffeld aan. Jammer, want het was weer zo'n lekere wegkijker. Ben altijd blij als Allen zelf een rol speelt in plaats van een andere acteur met dezelfde neuroses. Hij komt er namelijk altijd mee weg en anderen meestens niet.
De oneliners, vooral van Allen, waren weer erg leuk en het frame van het verhaal was oke. Ik had niet het gevoel naar de beste film van de regisseur te hebben gekeken, maar het was beslist ook niet de slechtste. Erg jammer vond ik nog die chinese cameraman. Overacting.

Heb de laatste maanden zoveel Woody Allen-films gezien dat het oordeel 'typisch Woody Allen' elke keer terugkomt in mijn beoordeling. Klopt, het is een van de meest typerende en makkelijkst te herkennen regisseurs van Amerika, maar toch zou ik wat uitgebreider kunnen praten over zijn films. Dit was wederom een makkelijke film om te kijken, al was Woody in deze prent ietsjes irritanter dan gewoonlijk. Maar ook vaak grappig.