8 Femmes (2002)

Agatha Christie is ook wat bij opkomt als ik terug denk aan de film, maar ook John Lanting! De eerste 20 minuten dacht ik dat ik toch echt een fout had gemaakt bij het huren van deze film, maar de ontwikkeling van het verhaal en het plot, de diverse karakters en de actrices: leuk leuk leuk! Ik kan het niet laten om me aan te sluiten bij de negatieve klank die de liedjes achterlaat. Ik zapte door, het paste niet vond ik. Nu ik eraan terug denk, denk ik dat dat juist het klucht-gevoel, het truttige, wat ik er leuk aan vond.

Al waren de recensies goed ik vond het een dodelijk saaie film, truttig en onvolwassen, een onderschatting van de medemens!! Ik zou zeggen gedateerd maar hij is van 2002 dus kan het niet zijn, ik dacht een goeie Francois Ozon film te gaan zien want die zijn er (Le Temps Qui Reste & The Swimmingpool)!!
Maar ik vond dit een misser.

Heel aangename film die veel meer is dan een Agatha Christie-persiflage door de mooie visuele vormgeving en verrassende gezongen intermezzo's.

Danielle Darrieux en Catherine Deneuve speelden 35 jaar eerder ook al eens moeder en dochter in Les demoiselles de Rochefort.

Mijn moeder had hem gehuurd, ik heb hem samen met haar bekeken . We vonden 'm allebei erg goed. Het begin zet de toon al, met dat kerstkaartenlandschap en die bambi... Kitsch natuurlijk, moet je van houden.
Ik heb er niet echt hardop om moeten lachen, maar wel voortdurend met een grote glimlach gekeken. Bovendien vond ik 'm best spannend.
Gewoon een erg fijne film. Soms misschien een beetje geforceerd vreemd, maar ik heb er toch erg van genoten.

En die Suzon, wat een schoonheid!

Trouwens wel opmerkelijk dat een film vol met zulke prachtige dames (en zelfs onderlinge seksuele spanningen!) als "vrouwenfilm" en "homokitsch'' bestempeld wordt door zoveel mensen.

Heerlijk filmpje weeral van Fançois Ozon, die me elke keer opnieuw weet te verrassen en te charmeren met zijn werk - soms is het meesterlijk, soms, zoals hier, vooral leuk en ontspannend, maar altijd geweldige films! Het hele concept van deze film is absoluut geweldig, de uitwerking bruisend en onderhoudend - al moet ik zeggen dat hij toch niet kan tippen aan Gosford Park, waar ik vaak aan heb moeten denken tijdens het bekijken. De liedjes zijn als idee vrij onnozel, maar eigenlijk bijna allemaal gewoon echt goed, de personages karikaturaal maar daardoor perfect voor een film die weinig meer pretendeert te zijn dan een goed opgebouwd en met verve gemaakt bewegend stripverhaal. Geen cliché wordt uit de weg gegaan en alles wordt dan nog eens vertolkt met grote doses passie en emotionaliteit - heerlijk!

Een film die eruit ziet als een toneelstuk. Blijft bijna constant op hetzelfde middelmatige niveau. Het eerste liedje is leuk, met zo'n poptwist ritme, maar de andere liedjes vind ik minder. Niet echt storend maar ook niet echt bijzonder. Wel grappig die (8) vrouwen onder elkaar. Het verhaal zelf zit ook wel aardig in elkaar en het wordt leuk opgebouwd, al vind ik de ontknoping wel wat matig. 3.0.

Helemaal mee eens. Eigenaardige berichten.

In het begin vond ik het allemaal wat theatraal en tuttig, maar langzamerhand werd de musical steeds leuker en interessanter. Ik houd er wel van als een verhaal de hele tijd op dezelfde plek zich afspeelt, dat zorgt er altijd voor alsof je er echt bij bent en dat je niet weg wilt. Zeker niet met deze acht dames, waar het verhaal blijft draaien en draaien tot de geweldige ontknoping. Typetjes werden lekker aangedikt en prachtig vertolkt door de dames. De mooiste vond ik zonder tijwfel Louise, zodra zij haar haren losgooide... Wauw! Het zou verboden moeten zijn, vrouwen die hun haar opsteken. De liedjes konden me soms wel bekoren en soms was het wat te overdreven, maar 8 Femmes is een heel leuk kat- en muisspel.

3,5*

8 Femmes is zowel een film als een toneel stuk en dat vind ik bij deze film juist een positief iets.
De hele film speelt af in 1 groot huis met 8 vrouwen, zeker geen straf om daar naar te kijken.
De sfeer vond ik ook erg goed en natuurlijk de ontknoping, zeker passend en niet voorspelbaar.

Onlangs dat de film goed viel waren sommige stukken wel een tikkeltje langdradig, maar gelukkig nooit te erg.

3,5*

Een zot aandoend, musical- en soapachtig, doorsnee familieverhaal over moord en leugens (doet soms aan Hitchcock denken), waarin vooral de cast excelleert. Francois Ozon laat zien gevoel te hebben voor de sfeer van de vijftiger jaren. Vlot, grotesk grappig, vinnig, in felle neonkleuren.

Prachtig moordmysterie waarin 8 vrouwen samen met 1 lijk zitten opgescheept in huis. De film laat zich bekijken als een toneelstuk: 1 locatie en een kleine cast. De aangename muzikale intermezzo's komen wat geforceerd over, net als de rest van de film, maar hierin ligt wel een deel van de originaliteit en het plezier. De film ziet er mooi uit en de ontknopping is verrassend. De geheel vrouwelijke cast is perfect uitgekozen en alle acht de actrices krijgen genoeg ruimte om te schitteren.

Ik vond het echt een topfilm! Ik vond het verhaal echt heel spannend en was steeds superbenieuwd wie de moordenares zou zijn. Het verhaal bleef zich verder uitvouwen en de personages kregen steeds een nieuwere dimensie. Echt een goede film!