The 'Maggie' (1954)

Komedie rond een een aftands schip - een "puffer" wordt het smalend genoemd - en zijn even aftandse, maar niet zo domme bemanning.

Slachtoffer van de fratsen van deze zeerobs is een rijke Amerikaanse zakenman en meteen worden de tegenstellingen tussen de Amerikaanse en de Europese - beter gezegd "Schotse" - aard scherp gesteld. Hilarisch hoe ze hem telkens voor schut zetten, hoe ze hem overdonderen met nagenoeg onuitspreekbare namen van Schotse (ze zullen wel niet bestaan) vissersdorpjes op hun ontraceerbare routes en hoe ze incidenten uitlokken (centen zijn belangrijk, niet).

Te genieten valt er zeker van de pittoresk wit-zwarte beeldvormingen.

Regisseur Alex Mackendrick kon me steeds bekoren, zeker met het weergaloze "The Ladykillers" van een jaar later. "The Maggie" haalt dat niveau wel niet, maar voor iemand die van dergelijke flegmatieke Britse films houdt, is hij zeker genietbaar.

Er blijft een grapje door mijn hoofd spoken: 'The Maggie, is dat de vrouwelijke versie van The Meg?'. Sorry, ik zit hier te lachen om mijn eigen grapje.

Deze Ealing komedie beviel al wat beter dan Passport to Pimlico die ik vorige week zag. Het verhaal over de tegenstelling tussen de Schotse schipper en de Amerikaanse zakenman is geregeld grappig, met name de onfortuinlijke Pusey zorgt voor wat gegrinnik, maar de humor komt naar het einde toe steeds meer op het tweede plan om plaats te maken voor een moraalvertelling over onthaasting. Het had allemaal net iets scherper mogen zijn en de loutering op het eind had achterwege mogen blijven, maar het is al met al best vermakelijk.