Y Aura-t-il de la Neige à Noël? (1996)

Y Aura-t-il de la Neige à Noël? mag vooral geprezen worden om de totaal naturelle uitstraling en het acteerwerk van de kinderen. Gezamenlijk met hun moeder kon ik me haast niet anders voorstellen dan naar een echt hecht gezinnetje te kijken. Veysset laat het verhaal voortkabbelen en geeft hier en daar wat aanwijzingen. Zo voelde ik als kijker steeds meer mee en vond vooral dat gespeeld van de kinderen enorm vertederend. Daartegenover staat de kille uitstraling van vader en het land, dat zowel erbarmelijk is als moedeloos doet maken.
Vond wel dat de film op het einde (moeders zelfmoordpoging (of dit nu een droom was of niet)) een uitglijder maakt, voelde als een koud bad. Mijns inzien breekt het met het voorgaande uur.

Weinig over de top maar zeer degelijk drama, snap alleen niet waarom bij deze film staat aangegeven dat het ook een komedie is. Want er was niet veel om te lachen. Moet ook zeggen dat ik het een genot vond om naar dit gezinnetje te kijken.

het was een film die mij echt boeide, de moeder en haar 7 kinderen zijn personages die je vanbinnen raken,
de film geeft een heel realistisch beeld hoe het er aan toe gaat op het platteland, zowel positief, de voldoening na het werken, als negatief, het keiharde leven,

ik had mezelf wat misleidt doordat ik in het tv-krantje had gelezen dat een van de dochters zou verkracht worden en dat zou vertellen op kerstavond,
niets bleek daarvan waar,

deze film zou ik absoluut niet onder de noemer komedie zetten,
drama is correct,

de titel van de film kon beter vindt ik.

Je vond het een genot, dan toch maar 3 sterren (een zesje)?

Blij dat je het op merkt, het gaat hoofdzakelijk om het gezinnetje en die is goed neergezet waar ik dan ook van genoten heb maar het totaalplaatje van de film vind ik dan wat magertjes. Mischien verhoog ik het cijfer na herkijken. Maar dat is moelijk te zeggen.

Zo vreemd vond ik het niet en het sloot naar mijn mening goed aan op de rest van de film. Vooral de manier hoe haar man met haar omgaat...

Heb er wel een probleem mee, Niet eens zozeer met de zelfmoord an sich, maar met de suggestie dat het droom zou kunnen zijn, de film was zonder dat hele stuk en met het mooie, licht sentimentele, hoopvolle einde beter geweest. Voor de rest een prettig naturalistisch drama. Een uitzichtloze film, maar met altijd een beetje hoop in kleine details en kinderspel.

Kleine 3.5*

Juist die zelfmoord blijft hangen na het zien van de film. Stevige discussie gevoerd of het nu wel een zelfmoordpoging was of toch niet... Hoe uitzichtsloos kan een leven zijn dat je je zeven kinderen aan hun lot over laat. Niet echt een madame courage of toch wel? Zelf zoekt ze het excuus in het opgroeien in een weeshuis. Ondanks dat de film wat traag was, een film die absoluut de moeite en het nadenken waard is

Mooie film.

Ik verwachte na het lezen van de titel een Franse kerstfilm en kwam lichtelijk bedrogen uit. Nu lees ik hierboven in de synopsis ook "het is zomer op de boerderij" en dat dekt de lading heel wat beter.

Het eerste halfuur heb ik me redelijk vermaakt met de landelijke tafereeltjes in een rozige-oranjetint die me aan de verschoten foto's uit mijn babyalbum deden denken, maar toen het gaandeweg maar geen kerst leek te willen worden (my mistake) en de zoveelste knollen uit de grond werden gerooid begon ik me toch een beetje te vervelen.

Het acteerwerk, met name dat van de kindjes, is heel naturel, alsof je naar een oud familiefilmpje zit te kijken, maar zoals het vaak gaat met die familiefilmpjes: ze zijn leuker als je er zelf bij bent geweest. (al is dat in het geval van dit verhaal te betwijfelen, maar dat terzijde) Mij sprak het allemaal niet zo tot de verbeelding en daardoor was ik tegen de tijd dat het allemaal wat dramatischer werd niet meer zo geboeid.