The Quiet Man (1952)

De slechtste 'klassieker' die ik ooit heb gezien.

Ik mag die John Ford-John Wayne combinatie toch al niet zo, maar een film als The Searchers is bijna een meesterwerk vergeleken met deze vreselijke draak. Ik heb namelijk nog nooit een film gezien waarbij het verhaal zichzelf zo ontzettend voortsleept zonder een steek verder te komen. Er is geen drama, geen romantiek, geen spanning... alleen maar totaal onlogische scènes waarin de personages totaal onlogisch op elkaar reageren, keer op keer.

En je verwacht in dit soort films dan toch ook een keer een probleem op de weg van de hoofdpersonen, maar zelfs dat is niet het geval. De ene gezapige scène vol stomme liedjes en American values na de andere is het lot van de kijker... Zelden zo'n waardeloos, onevenwichtig en stompzinnig script gezien. En die Wayne hangt me nu ook de keel uit, met z'n strakgetrokken smoel de hele tijd...

1 ster

Ik vind dit juist een van de fijnste John Ford films. In puur filmtechnisch opzicht zeker niet opmerkelijk, maar de oubolligheid en de nostalgie, gepaard met de schitterende beelden van het weelderige Ierse platteland maken dit tot een heerlijke guilty pleasure film. Een echte publieksfilm a la Gone With the Wind; om deze echte te waarderen moet je even uit je kritische rol van verfijnde filmliefhebber stappen en gewoon achterover leunen en genieten. Ik denk dat ik The Quiet Man stiekem nog vaak ga herzien. 4,5*

Koddig is het woord dat past bij deze film. Zo'n Iers dorpje zorgt voor een aangenaam sfeertje met wat grappige momentjes her en der. Het plot had wel wat compacter verteld kunnen worden, maar ondraagbaar is het ook niet. Mooie plaatjes en simpele meezingers zorgen voor een alleraardigste film. Trouwens leuk om eens Wayne in iets anders te zien dan een western, al is het niet echt opzienbarend wat ie hier doet.

Jeetje wat een hoog IMDb gemiddelde!
De meningen zijn op MM nogal verdeeld.

Van de films van John Ford met Maureen O'Hara en John Wayne in de hoofdrol daar was vaker discussie over. Zoals de klassieker Rio Grande daar waren de meningen behoorlijk over verdeeld.
Eigenlijk heb ik echt niks met Wayne. Ik vond het al jammer als Maureen O'Hara met hem samen in een film speelde maar ondanks dat heeft deze film wel iets . Het enige wat echt jammer is de lange speelduur die soms niet door te komen is. Maar voor de rest is hier niks mis mee. Maar je moet er toch wel van houden. 3,0.

De eerste film die ik zie, waarin John Wayne een keer geen cowboy speelt, en dat was geen succes moet ik zeggen. Daarnaast is het ook de eerste film van John Ford, die mij echt tegenviel.

Wayne doet het redelijk evenals O’ Hara, maar echt bekoren deed het mij allemaal niet. Daarvoor waren hun gedragingen af en toe ook wat vreemd. Het verhaal gaat immers over twee personen, die wanhopig lijken om met elkaar te trouwen. Toch lijkt het er vaak op dat ze elkaar ook niet toestaan om gelukkig met elkaar te zijn. Soms gedragen ze zich zo nukkig dat het wel lijkt alsof ze al 30 jaar met elkaar getrouwd zijn. Dat komt best raar over en daarnaast viel het daardoor ook niet mee om de personages te doorgronden. Het ene moment lopen ze allemaal blij te feesten, terwijl ze vijf minuten later weer lopen te ruziën met elkaar.

Het sfeertje is aardig. Koddig is zoals hier reeds een keer wordt genoemd misschien wel het beste woord. Er gebeurt allemaal niet zoveel en hoewel het in het begin allemaal niet zo vervelend is om naar te kijken, kabbelt de film op een gegeven moment veels te lang door. Ik vond het daardoor ook allemaal lang duren. Het laatste uur van de film had denk ik ook wel in half uur gekund, dat had de film iets compacter, misschien iets logischer en zeker ook minder langdradig gemaakt.

Dan rest me trouwens nog een positief puint over de cinematografie van de film, want die is dik in orde en het landschap van Ierland wordt som op fraaie wijze in beeld gebracht. Toch is het allemaal lang niet genoeg om deze film te redden.

2,0*