Rio Bravo (1959)

Rio Bravo is na al die lange Leone's toch een kleine verademing. Ja, ik vond dit beter dan die Leone-westerns al is het allemaal met dezelfde ingrediënten. Hawks maakt dit gewoon veel amusanter.

Rio Bravo zelf mocht ook wel wat korter maar de speelduur is veel leuker ingevuld. De personages (vond ik veel menselijker dan bv. Clint Eastwood) en dialogen maken het allemaal wat dragelijker om door meer dan 2 uur door te komen. Die scène in die bar met dat bloed op het bier illustreert dat: Luchtig met een vleugje spanning. Als ik mag kiezen tussen deze dialogen of Leone's eindeloze close-ups en long shots op die kille landschappen kies ik zonder twijfel dit.

Mja laat ik nu maar even overstappen naar de minpunten want het blijft toch z'n saai boeltje. Alweer weinig te zien de hele 2 uur lang door dat filterdunne verhaal (al zou ik zelf ook niet weten welk verhaal ik moet maken met enkel een paar cowboy's en een lelijk stadje tot m'n beschikking). Ik koos in de alinea hierboven dan ook bewust voor het woord 'dragelijker' want interessant is toch iets anders.

Ochja zit zowat met gemengde gevoelens. Ik zou zelfs misschien nog wel voor het geheel voor een 3,5 kunnen gaan. Maar dan mag daar zeker een half punt of door John Wayne. Je hebt acteurs die een film een niveautje hoger kunnen tillen. Wel, Wayne helpt het naar beneden. Jammer dan weer voor Dean Martin want die was geweldig. With my rifle, my pony and me

***

Eén van de betere westerns, naar mijn idee. Vooral door prima rollen en interactie tussen Dude, Chance en Stumpy. Ook baby-face Colorado beviel me prima en de kleinere rollen leveren een goede bijdrage.
Dickinson was de enige die ik wat minder vond, maar ook niet echt storend.
Zoals vaker in westerns is het plot niet zo ontzettend interessant. Toch blijft het een dikke twee uur zeer plezierig allemaal.
Van Dean Martin ben ik niet zo ondersteboven in andere films, maar ik vond hem hier geweldig. Zelfs de liedjes werken sfeerverhogend, en dat is normaal toch juist een struikelpunt bij mij. Liedjes en liefdesaffaires in westerns zijn voor mij vaak momenten om een pauze in te lassen.
Deze film heeft geen moment op pauze gestaan.

Samen met The Searchers deze film een kleine maand geleden gekocht. Een aangezien ik de eerst genoemde film niet echt super vond, duurde het vrij lang voordat ik me aan deze film waagde. Ik vond The Searchers niet echt slecht maar ik had betere westerns gezien.

Nou, Rio Bravo is veel beter! Hij haalt niet het niveau van sommige Leone westerns (en dan bedoel ik Buono, il Brutto, il Cattivo, Il en C'era una Volta il West ), maar dit is wel een flinke verbetering ten-op-zichte van de andere John Wayne western die ik zag. Deze film heeft me ook zeker over de streep gehaald om nog weer John Wayne westerns te gaan kijken.

Lekker luchtig, met veel humor en de nodige spanning. Een oud western stadje, maar Howard Hawks heeft niet meer nodig, want dit is precies de perfect setting voor zo'n film. De film heeft inderdaad een redelijk dun verhaaltje, maar door de enorm leuke dialogen valt dat niet echt op. Al moet ik wel zeggen dat sommige dingen een beetje raar waren. Zoals inderdaad de relatie tussen Wayne en Angie Dickinson. Waarom zou in godsnaam zo'n leuk meisje op een oude stijve hark als John Wayne vallen. Bovendien is hij ook nog 20 jaar ouder Dat vond ik dan een beetje onlogisch.

Verder was de cast top. Vooral Dean Martin (die al erg vaak is genoemd) vond ik een overtuigende rol spelen. Echt een John Wayne fan ben ik niet. Ik zie niet echt veel variatie in zijn personages. Altijd de norse en chaggie man, die stiekem toch wel iets van een hart heeft. De speelduur was prima, ik heb me eigenlijk geen seconde zitten vervelen.

Leuk western dus, die zeker niet de laatste is met John Wayne die ik zal zien. De muziek, cast, speelduur en dialogen waren allemaal prima.

Hele dikke 4*

Onwijs fijn voortkabbelend filmpje over het wel en wee van de sheriffs en zijn maten. Het nogal simpele plot als ondergrond staat garant voor een aantal prima scènes met de nodige humor. De onderlinge situaties van det drietal (en later kwartet) zijn erg amusant en weten je zo door de 2 en een half uur heen te begeleiden. Deze 2 en een half uur gingen dan ook erg snel voorbij. De wat ongeloofwaardige seksuele prikkelen tussen de 22 jarige schoonheid en een 50 plusser vielen alleen wat buiten de spreekwoordelijke boot.

Dit was naar mijn weten de eerst John Wayne film die ik zag. Er zullen zeker nog velen volgen. Dat het trouwens nog zo lang heeft geduurd mag als wonder aanschouwt worden, doordat ik een tijd geleden met westerns 'begonnen' ben en ik in een hotel heb overnacht waar de beste man zelf ook heeft overnacht, en ik heb geslapen onder een John Wayne poster van 2 bij 2 in dat zelfde hotel. Iedere centimeter in dat hotel was bedekt met foto's van Wayne met het personeel. Het gehele hotel ademde western en Wayne en had die avond besloten dat ik films van hem zou gaan bekijken.

Vijf jaar later is het er dan eindelijk van gekomen.

Echter zeer gebruikelijk in die tijd (jaren 40-50). Tig films door alle genres heen waar een jonge vrouw de love-interest was van een co-star, die de leeftijd van haar vader kon hebben (High Noon, I married a Witch, etc., etc., etc.).

Komt nu nog steeds genoeg voor. Het publiek heeft kennelijk geen moeite met het kijken naar oudere mannen, maar wel naar oudere vrouwen.

"The Duke" op zijn best.

Ik had er wel wat meer van verwacht van deze populaire western, vooral de setting en het verhaal waren behoorlijk saai.
Het luchtige aspect stond me soms wat tegen, de vele dialogen over niks, het haalt alle spanning eruit en spanning is iets wat ik graag bij westerns voel.
Dean Martin vond ik het trouwens wel prima doen, hoogtepunt van de film samen met de eindscene zorgt dat toch nog voor een voldoende.

Kleine tegenvaller. Rio Bravo komt te traag op gang en weet je pas het laatste halfuur écht in te palmen.

Tevens de eerste keer dat ik Wayne mocht aanschouwen, al komt dat omdat ik Amerikaanse westerns makkelijk en misschien wel bewust uit de weg ga. Hier speelde hij alvast niet slecht. Innemende persoonlijkheid en een overtuigende sheriff. Beste en meest boeiende rol is weliswaar weggelegd voor Stumpy, die niet bepaald hilarisch is te noemen, maar wel een karrenvracht aan charisma te bieden heeft. Mindere rollen zijn 'The Dude', Carlos en de gezochte vrouw. Die eerste slaagt er helemaal niet in een geloofwaardige alcoholist neer te zetten en de tweede doet gewoon te hard zijn best voor zijn bescheiden rolletje. De kleine Spanjaard deed me zelfs aanvankelijk wat denken aan Manuel, van ''Fawlty Towers'. Stuntelig en nerveus mannetje. De vrouw genaamd 'Feathers' is een totaal overbodig zijpersonage. Iedere scène met haar is er één te veel, vooral omdat de relatie met Wayne niet lijkt te werken en haar gesproken tekst niets meer dan saaie monologen voorstelt. Ik snap de bedoeling er niet van. Een vrouwelijke rol als tegenwicht werkt hier niet. Dan had ik véél liever Nathan, de broer van de gevangene, voor de nodige compensatie zien zorgen.

Verder een vrij simpel verhaaltje dat rustig voortsuddert en sporadisch dreigt over te koken. Allemaal aanvaardbaar. Vanaf het moment dat de kleine muzikale onderbreking ophield (twee kutnummers volgens een voorganger ) begon het wat spannender te worden. Knappe shoot-out, die dankzij de haast absurde opkomst van Stumpy en Carlos nog beter te pruimen was.

Enfin, qua regie valt er niets negatief te verkondigen, integendeel. De soundtrack is op zijn beurt wel wat onopvallend en zorgde voor weinig extra sfeer, iets wat bevreemdend aanvoelt in vergelijking met een Italiaanse western.

3,00

Moet zeggen, heb er nu zon tiental gezien van Wayne.
En vind deze met El Dorado toch een van zijn beste.

Moet er nog een paar herzien van John Wayne. Maar op dit moment DE nummer 1 van 'the duke'.
Mede door het sterke spel van collega Dean Martin.

Mooie sfeerwestern, waarbij de diverse karakters de film maken. John Wayne speelt met verve een sheriff. Lichamelijk vond ik hem wat krakkemikkerig, maar zijn karakter blijft uiteraard sterk. Hij wordt bijgestaan door twee hulpjes, waarvan ik Stumpy (een ouwe knar met kraakstem) het grappigst vond. Zijn stemgeluid deed me telkens denken aan Coiley uit de hilarische MST3K-short: Spring Fever. Het verhaal in Rio Bravo is wat aan de magere kant en dat breekt vooral op in de tweede helft van de film. Dan wordt het allemaal wat minder interessant. Uiteindelijk bevat de film meer dan genoeg leuke scenes met hier en daar actie, zodat een goede beoordeling er nog wel in zit .

Als je zoveel westerns op naam heb staan,is er wel eens een bij die best het kijken waard is, deze is er een.
Voor mij geen meesterwerk, kijkt wel heerlijk weg.

Een meer mannelijke vent dan John Wayne, bestaat dat?

Rio Bravo mistte naar mijn inzien iets om z'n status helemaal waar te maken. Natuurlijk kent de film een gezellig, relaxed sfeertje en weet Hawks de omgeving sterk te schetsen. Ook de interactie tussen de personages is best aangenaam, zij het nergens diepgaand of treffend.

Naar het einde toe begon ik mij echter vragen te stellen bij de ongewoon lange speelduur. Was het echt nodig dat deze film twee uur en half duurde? Een epische of grootse western is het niet bepaald en elementen als dramatiek en intrige worden genekt door de ongelofelijke gezapigheid die de film uitstraalt. Dat staat ook de algemene opbouw in de weg en de shoot-out op het einde vond ik zelfs een ware sof. Het gaat de helden gewoon net iets te gemakkelijk af: er kan zelfs nog wat gelachen worden terwijl ze de slechteriken zonder enige moeite opblazen. Misschien lever ik hier onterechte kritiek, maar het was bij momenten gewoon onduidelijk welke kant de film precies op wou.

Een laatste kritiekpunt heeft te maken met het bovenmatig gebruik van triviale 'comic relief' personages. Natuurlijk hebben 'Ole Stumpy' en die Manuel uit Fawlty Towers avant la lettre iets charmant, maar ze worden teveel als spilfiguren voorgesteld. Beetje alsof Andy Devine plots in een Ford-western de lakens zou beginnen uitdelen. Maar dit kan wederom vooral met lange speelduur te maken hebben.

High Noon is naar mijn inzien een veel interessantere, eigenzinnigere western. De kritiek van Hawks op Zinneman komt nu des te arroganter over.

Rio bravo ´thats n movie´by Christian Slater! Quote uit True romance.

Leuke Western, ik heb vooral meerdere keren dubbel gelegen om Stumpy (Walter Brennan), wat een held! xD 4,0*

Erg makke western, die in alles zo enorm degelijk is dat de film ontzettend gaat vervelen na verloop van tijd. De moraaltjes, de clichés over verslaving, de verplichte humor in de vorm van de vervelende sidekick, het is allemaal eventjes leuk, maar de lange speelduur en het onbevredigende einde maken het een saaie rit.
2,5*

Lekker luchtig.

Deze westernklassieker dankt zijn status aan vele aspecten, waarvan de beroemde cast er natuurlijk één is. Daar zit hem ook gelijk de kracht van het geheel. De club acteurs heeft overduidelijk chemie met elkaar en zelfs de houterige Wayne komt daardoor bijzonder goed uit de verf. De dialogen zijn dan ook uitstekend en de film kent een prachtig tempo, hetgeen de algehele beleving zeer ten goede komt.

Natuurlijk ligt een en ander er duimendik op en is het tevens wachten op het letterlijk verplichte nummertje van Martin en Nelson, maar soms levert dik hout een aardige steiger op om tegen aan te dobberen. Er hoeft niet altijd te worden doorgezaagd. Het kluchtige shoot-out einde en de bijna komische romance kunnen de pret dan zelfs niet meer drukken. Het sluit mooi aan bij het onderliggende humoristische toontje dat een en ander lekker luchtig houdt.

Zeer goed.