La Classe Operaia Va in Paradiso (1971)

Weer zo'n film die vanwege zijn sociale boodschap het progressieve gilde der critici een hysterische aanval bezorgde,en werd bekroond met een gouden palm.
De opzet is bekend:schandalig uitgebuite proletariërs komen in opstand tegen hun onderdrukkers en gaan staken,dat hebben we wel vaker gezien.De doorsnee fabriekshal wordt door de brave Petri voorgesteld als een soort hel op aarde.
Enige reden om naar dit(althans hier) gedateerde werk te kijken is Volonté ,wederom erg goed als pauper die eerst vooral geinteresseerd is in voetbal en slijmen bij de baas,maar dankzij(allicht) de revolutionaire jeugd die hem ophitst-en meer nog een bedrijfsongeval-het Licht ziet.

Toch dienen we Petri te prijzen omdat hij Volonté tenminste portrettert als een echt mens en niet als een soort seculiere heilige.Verder blinkt de film vooral uit door een soort drammerige gelijkhebberigheid .Petri berijdt overigens nog een typisch seventies stokpaardje:Volonté bezoekt in het gekkenhuis een oude maat en natuurlijk ontdekken we al snel dat deze zgn. gek alleen maar doet alsof en eigenlijk protesteert tegen de maatschappij.Moraal: de "gek"is eigenlijk psychisch het meest gezond omdat hij "neen,dank u "zegt tegen het kapitalistische verderf en een verrotte maatschappij.
De cinematografie is van een opzettelijke lelijkheid en treurigheid,de stijl docu achtig.
Goede score tenslotte van Morricone ,met daarin gecorporeerd de nodige fabrieksherrie.