Stagecoach (1939)

3 GODFATHERS wordt al jaren door de Duitse en Britse tv rond kerst uitgezonden, en wil ik wel een Kerstwestern noemen, zeker niet 1 van mijn fav Westerns; echter THE SEARCHERS kan ik zeker aanraden! Wist aanvankelijk ook niet, dat dit een zg. 'John Ford Western' was, en dat zegt dus genoeg.
Op div. fora werd mij ooit ook voortdurend Ford's THE MAN WHO SHOT L. VALANCE getipt, nou, draak van een Western. Ondanks populair, heb ik er nog meer dan een jaar over gedaan om die DVD weer kwijt te raken.

Ford/Wayne zegt mij ook niks, en dat eeuwige voorspelbare trio JohnWayne/WardBond/ HenkWardon hoeft van mij ook niet altijd. (die laatste nog wel uitgewisseld door evenknie WalterBrennan).

Het is vooral een combinatie van de intieme sfeer en de geweldige personages die Stagecoach tot een geweldige film maken. Ford creëert kleine dorpjes, wereldjes en zelfs een reiswagon door de meest heerlijke personages en typetjes samen te stoppen en op elkaar te laten reageren. Het verhaal en de scènes leven constant en het Westen wordt op typische Ford manier tot leven gewekt. Een zondermeer heerlijke film en misschien wel mijn favoriete Western.

Uitstekende klassieke western met een leuk gezelschap dat per postkoets door het Wilde Westen heen sjeest. De diverse karakters van het gezelschap wisten me erg te plezieren. Ik noem dan bijvoorbeeld die dronken dokter, die lullo-zakenman (Reduce taxes! Our national debt is shocking!) en natuurlijk John Wayne, wat een baas is ie ook ! De actiescene met de apaches was een van de meest spannende die ik ooit in een western gezien heb.

Western is niet mijn favoriete genre, maar de films van John Ford zijn wel altijd de moeite waard. Dat komt vooral omdat de intermenselijke relaties altijd centraal staan. In Stagecoach zijn deze zijn zeker interessant als je weet dat Miss Dallas een prostituee is (zie ook het verhaal Boule de Suif van Maupassant, waarop de film gebaseerd is). De montage en landschapsfotografie van Ford zijn schitterend, vooral in die wervelende actiescène.

Als je ook The Searchers gezien hebt, zie je duidelijk dat de evolutie van het personage van Ethan Edwards symbool is voor de evolutie van John Ford zelf. In deze film worden de indianen nog als echte slechterikken afgeschilderd, terwijl dit onderscheid in The Searchers helemaal niet mer zo duidelijk is en er veel parallellen getrokken worden tussen beide partije,.

Een klassieker onder de westerns met een voortreffelijke rol van John Wayne, wat ook zijn grote doorbraak betekende.

De film begint misschien wat traag, met korte rommelige scénes, maar éénmaal de film op gang is, valt er toch best veel te genieten. De cast is goed en bevat veel uiteenlopende karakters. Mijn favoriete personage is Buck, gespeeld door Andy Devine. Hij zorgt voor de humor met zijn aparte stem en acteert gewoon zeer goed. Ook Doc Boone, gespeeld door Thomas Mitchell zette een schitterende rol neer als alcolistische dokter. Hij heeft voor deze rol dan ook een oscar gewonnen. Mijn minst favoriete personage is Hatfield, die wordt gespeeld door John Carradine. Hij zet een vreselijk irritant, slijmerig personage neer, die alles op alles zet om indruk te maken op de zwangere Lucy Mallory.

Natuurlijk heb je ook John Wayne, die een zeer goede rol neerzet als Ringo Kid. De chemie tussen hem en Dallas is zeer goed in beeld gebracht en komt zeer geloofwaardig over. Dallas gespeeld door Claire Trevor wordt tot haar oren verliefd door de charmes van Ringo en dit zorgt voor een zeer leuk liefdesverhaaltje tussendoor.

De actie scéne naar het einde toe, waar de indianen de koets achtervolgen is werkelijk waar fenomenaal en vooruitstrevend. De schitterende stunt waar John Wayne van paard naar paard springt bijvoorbeeld is levensecht en maakt die achtervolging des te spannender.

Mijn conclusie is, dat deze film zijn tijd zeker vooruit is en het best een aangename film is, die zeker aan te raden valt voor liefhebbers van goede westerns. Deze film is historisch zeer belangrijk, aangezien het een grote invloed heeft gehad op latere westernfilms. Knappe film!

Criterion komt dit jaar met een gerestaureerde Blu-ray release.

Ik herkende het thema van Johnny Cash's Oh, Bury Me Not (Introduction; A Cowboys Prayer) van het Album American Recordings. Op IMDB staat het als traditional vermeld, Trail to Mexico (Bury Me Not On The Lone Prairie). Nog wat verder gezocht en het blijkt origineel een zeemanslied te zijn. Leuk zoiets.

Net als de film Stagecoach die is ook leuk. Niet de beste film van Ford die ik heb gezien maar mag er zeker wezen. Ik vind zijn serieuzere werk uiteindelijk meer tijdloos. Deze film is duidelijk gemaakt met entertainment als invalshoek, niet mis mee maar na 70 jaar veranderen de meningen over wat vermakelijk is natuurlijk wel. Dat wordt vaak pijnlijk zichtbaar in de gebruikte humor. Zo kan ik best glimlachen om de vreemde en komische typetjes in deze film maar een tikkeltje oubollig is het wel allemaal natuurlijk.

Op zich mag het de pret niet al te veel drukken want deze film kent een aantal grote pluspunten. Ford is een regisseur die de touwtjes strak in handen heeft, geen scene lijkt overbodig of laat de kijker afvragen wat hier nu weer de bedoeling van zou moeten wezen. Nee, helder en duidelijk een verhaal vertellen is wel aan deze man over te laten.
Verder is het uitgangspunt van een klein groepje mensen geïsoleerd en met een groot probleem natuurlijk klassiek (Denk aan talloze horrorfilms met eigen klassiekers als Alien, The Thing, etc.) Nu weet ik niet of Ford in deze film als eerste met dit idee op de proppen kwam maar het zal zeker een 'early addaption' zijn geweest.
Daarnaast is de actiescène op de prairie met de indianen geweldig goed en dynamisch uitgevoerd. Lijkt me ook een erg complexe scene te zijn geweest voor die tijd. Ik denk niet dat ik zo 1,2,3 een andere film uit de jaren '30-'40 kan bedenken die daar qua actie ook maar enigszins bij in de buurt komt.
Natuurlijk was deze film ook de doorbraak van ubercowboy en macho John Wayne. En ja dat allemaal mag ie hier ook lekker doen en naar behoren. Lijkt me ook niet het type dat je moet vragen iets anders te willen spelen.

Een nette 3.5*

Het bewuste lied is een ware ' Western klassieker', die in vele westerns te horen is, gezongen, of instrumentaal.
Er is zelfs een film, met Johnny Mack Brown, die de titel draagt: Bury Me Not on the Lone Prairie (1941)

En dit is de tekst en de melodie van het originele zeemanslied.

Ik vind Wayne eigenlijk wel een goede acteur, vooral in The Searchers zet hij een behoorlijk diepgaand personage goed neer. In Liberty Valance is hij ook erg goed.

Zoals Madecineman ook al aanhaalt , zet een paar mensen bij elkaar in een afgezonderde kamer, doe de deur op slot en kijk hoe ze zich redden. Hier gebeurt eenzelfde iets, maar dan met een koets als decor en personages die veel minder oppervlakkig zijn dan de personage in hedendaagse horrormovies.

Ik heb anderhalf uur oprecht genoten van deze verfilming, misschien wel de basis van latere westerns. De film wordt ondersteund door sterke muziek en vooral de spanningsopbouw is daardoor erg goed. Wel vind ik het jammer dat de trompetterherrie op het einde wat mij betreft een beetje de plank misslaat, daar hadden ze de muziek beter weg kunnen laten zodat je daadwerkelijk hoort wat eraan komt.

Maar verder weinig negatiefs over deze film te zeggen. Vooral Doc Boone, Gatewood en Buck vind ik echt prachtig neergezet ,Zij houden de film qua humor ook op een hoog niveau. Ik vind John Wayne in deze film niet eens ver boven de rest uitsteken, maar hij heeft wel zijn charisma mee.

Dallas, gespeeld door Claire Trevor, vond ik aan het begin vrij irritant. Een als dame gekleed persoon die ik in het begin eerder boers vond overkomen doordat ze een paar keer onnodig luid door je speakers blèrt. Maar gaandeweg de film stijgt ook haar prestatiecurve in positief opzicht. Reden genoeg om deze film 4* toe te kennen dunkt me.

Review van de Blu-ray release: Criterion

Magnifieke Western van John Ford. De entree van John Wayne is legendarisch, en ik vond het zalig hoe alle personages van verschillende sociale klasse met elkaar omgingen. De film was wel wat trager dan ik had verwacht, maar het bleef allemaal interessant genoeg.

De ware kracht van de film ligt wel bij de technische aspecten. De cinematografie is geweldig, uitgebreid gebruik maken van schaduwen, rook, zooms en verschillende camerahoeken. Stagecoach is hierdoor echt wel een mijlpaal in de filmgeschiedenis, en mag van mijn part gerust in het rijtje van Citizen Kane en La règle du jeu.

Leone krijgt concurrentie

@ Movsin: ( En John Wayne ? Wel als debutant deed hij dat verre van slecht.)

Niet omdat ik een John Wayne fan ben , want dat is niet zo, maar een debutant kun je hem moeilijk noemen hier.
Hij had vóór 'Stagecoach' al in bijna 80 films gespeeld, met vele hoofdrollen in westerns.

Dát wél natuurlijk

Die criterion versie is weinig beter qua beeld zo te zien. Had wel wat meer verwacht van zo'n dure versie.

Mee eens; maar wel een lading extra's. Stagecoach was vroeger nog wel es op tv; en niet alleen bij de BBC.

De R-2NL is momenteel trouwens bij FRS € 4,49 (afhalen filiaal).

Als ik het echt een topfilm had gevonden zou ik die criterion wel aanschaffen.
Zeker vermakelijk en met een aantal hele mooie shots.
De film komt wat langzaam op gang maar als men eenmaal in de koets zit wordt het echt boeiend, helaas is het einde wat te gekunsteld wat mij betreft en sommige personages doen me teveel aan overacting.
Een betere beeldkwaliteit zal de film geen kwaad doen, erg storend al die lijnen en het wat vage zwart wit.

HIER nog een aantal screenshots van de gerestaureerde Blu-ray release.

Aardig maar meer ook niet. Had er eigenlijk wel veel van verwacht aangezien die toch wel als de definitieve doorbraak van John Wayne word gezien. Vond hem hier sterk maar ik proefde de echte sfeer niet. De locaties zijn wel erg goed gekozen en levert mooie beelden op van bijvoorbeeld monument valley. De verscheidenheid aan personages vond ik wel redelijk innovatief(voor die tijd).

Heb me wel vermaakt maar werd lang niet omvergeblazen.

Lekkere western, al is die hele klassieker status misschien wel wat overdreven, maar een prima film ik het zeker. John Ford weet inderdaad een prettig sfeertje te creeren. In elk dorp waar de Stagecoach stopt worden telkens nieuwe personages voorgesteld met allemaal hun probleemtjes. De reis met de postkoets zelf levert een paar erg mooie beelden van Monument Valley op. Met die locatie heb ik normaal gesproken niet zo veel, maar hier werd het erg mooi gebruikt. John Wayne speelt hier in zijn doorbraak inderdaad een van zijn beste rollen. Het is toch absoluut wel een sterke westernacteur. Verder was dit dus zeker een prima western. Speelduur is niet al-te lang en het blijft allemaal erg vermakelijk, al zijn er zoveel betere westerns gemaakt.

Hier kun je een interessant artikel lezen over de enorme invloed van de film Stagecoach op het Western genre en de Amerikaanse film in het algemeen!

Lichte tegenvaller, deze western van John Ford. Het zijn vooral de personages in deze film, die me vaak niet echt aanspraken. Of laat ik het beter verwoorden, ik werd er niet echt door gegrepen.

Het gedeelte met de postkoets is dan wel een stk vermakelijker, maar echt heel goed wordt het nooit. Ik snap best dat deze film op sommige punten van grote invloed is geweest op diverse andere films in het genre, maar voor mij persoonlijk maakt dat deze film er nog niet beter op. Ford heeft zeker nog een paar betere films/westerns gemaakt dan deze, zoveel is voor mij wel zeker.

2,5*

Ook de Duitse Blu-ray release krijgt veel kritiek; zoe de reviews op Amazon.de. Wel NL subs.