Üç Kagitçi (1981)

Wederom een uitstekende komedie met de nodige politieke agitprop. Rifki (Sunal) keert terug naar zijn geboorteplaats om de erfenis van zijn overleden vader op te eisen. Bij aankomst blijkt dat een vriend van zijn pa de boel getild heeft en de erfenis onrechtmatig ingenomen heeft.

Rifki besluit de erfenis terug te veroveren, maar moet hierdoor vele obstakels verwijderen. Door een mix van toeval en geluk weet hij het volk voor zich te winnen en ontpopt hij zich tot de kampioen van de dorpelingen. In de film wordt dat zeer mooi uitgevoerd.

Enkele zeer grappige momenten met en/of zonder politieke boodschappen zijn:

* De scene waarin een pseudo-imam genaamd Arif bey het volk een oor aannaait met onjuiste weervoorspellingen en Kemal Sunal van ongeloof beschuldigd (''Zindik'' & ''Kafir'')

* De verlamde jongeman die weer weet te lopen nadat hij een behandeling krijgt van Kemal Sunal, dit kwam in feite doordat de jongeman zichzelf de pleuris schok vanwege een speelgoed-slang, maar het volk verweet dit wonder aan Sunal's ''bovennatuurlijke krachten''.

* De scene bij de groenteboer, waar de eigenaar door Kemal Sunal betrapt wordt op het hanteren van dubbele prijskaartjes en oplichterij.

* De scene in de slagerij, waar de slager bezig is met het slachten van een ezel (!). Door tussenkomst van Kemal Sunal wordt de ezel gered en krijgt het dier een elegante scheerpartij.

(*3,0)

Wat is het toch jammer dat deze man is overleden. de turkse acteurs van deze tijd kunnen niet tippen aan deze man eigenlijk kan niemand tippen aan deze man als hem was er maar 1 .