Boyz n the Hood (1991)

De hiphop is vreselijk? Kijk dan geen hood-movie, dat hoort namelijk bij de ghetto. Ik vind juist dat ze hiphop en andere muziek goed afgewisseld hebben en dat er helemaal niet overmatig met rapmuziek wordt gestrooid.
Ik weet niet of de kritiek die je geplaatst hebt serieus is, aangezien bijna iedereen ong. 4 sterren heeft gegeven. Waarschijnlijk is dit gewoon niet jouw type film. Als je je verdiept in het leven in South Central L.A., dan begrijp je deze film beter en zul je hm ook meer waarderen...

Schrijnend potret van het leven in het ghetto.

Schrijnend omdat het erg moeilijk is om uit die achterbuurten te raken en omdat vele levens verwoest worden, direct en indirect.

Eerste uur gebeurt er niet heel erg veel, maar da's prima voor de sfeerschepping en de karakterontwikkeling. Nadien komt er meer schot in de zaak (soms zelfs letterlijk) en krijgen we een best een beklijvend verhaal.

Prima acteerprestaties, prima verhaal, prima film dus.

Mee eens

Ik vond de film best wel tegenvallen.
Had er toch meer van verwacht!

Best een goede film. Beetje sentimenteel, maar wel oprecht. Ice Cube acteert verrassend goed, wat een uitstraling heeft hij toch.

Iets te moralistisch en voorspelbaar, maar verder prima film. Boyz 'n the Hood lijkt een aardig reëel beeld te schetsen van het Amerikaanse ghetto-leven. Prima acteerwerk ook.
3,5*

Ik vond het wel een goede film om naar te kijken maar dan vooral vanwege het sterke acteerwerk. Vooral het samenspel tussen vader en zoon vond ik erg goed. Hoe hij probeert om met al zijn kracht om zijn zoon op het rechte pad te behouden. Toch heb ik niet echt het idee dat dit een heel realistisch beeld is van hoe het er echt aan toe gaat in een dergelijke achterbuurt. Ik heb het idee dat het er veel rauwer aan toe gaat. Dit kwam toch een beetje te slapjes op me over.

Ontroerende film over het keiharde en onzinnige (bende) leven in South Central Los Angeles. Echt hele sterke rollen van Ice Cube, Cuba Cooding Jr. & Laurence Fisburne. Erg indrukwekkend zonder te moraliserend te zijn. Aanrader, en één van mijn favoriete films!

Wat een fantastische film blijft deze Boyz in the hood toch, zelfs nog 20 jaar na dato.
Vanmorgen weer opnieuw genoten van het acteerwerk van Ice cube en laurence Fishburn.
Een topper.

Het lijkt wel een documentaire dit zo op het oog authentieke verhaal over het ingewikkelde, uitzichtloze en moeilijke opgroeien en bestaan in een ghetto in Los Angeles. De film laat overduidelijk zien hoe in de USA, na de officiële beëindiging van de rassenscheiding (in 1964?), de politiek de ogen heeft gesloten voor de discriminatie en de sociale problemen in de achterbuurten van de grote steden. De toen nog zeer jonge regisseur heeft een indrukwekkend draaiboek (twee Oscarnominaties) gerealiseerd en voor een intense soundtrack gezorgd.

gisteren gekeken, te voorspelbaar en geen memorabele scenes en weer een irritante hoofdrolspeler net als bij menace II society. Deze 2 films zijn leuk om een keer in de klas te draaien op een middelbare school.

deze film is een van de beste gettofilms die er is. top muziek, niet alleen gangstarap. goeie cast (vooral ice cube) en een spannend verhaal. mensen die deze film niet leuk vinden of die met van allerlei interlectueel gepraat deze film gaan beoordelen snappen niets van de rapcultuur, bendeoorlogen, en hoe het is om in deze achterbuurten op te groeien.

Moet ik de titel uithalen Boyz IN the Hood of Boyz AND the Hood? Wel toffe film!

Uiterst sfeervol geregisseerde debuutfilm van de toen 23 jarige John Singleton. Boyz n the Hood is misschien geen diepgravende sociologische analyse van het leven in armoedige wijken, maar slaagt er niettemin in ontroerend en levensecht te zijn door de oprecht overkomende dramatiek. Daarnaast wordt het gevoelige thema nooit overdreven aangedikt en wordt het criminele leven ook niet opgehemeld (i.t.t. dat vreselijke Menace II Society). De personages hier zijn geenszins steenharde, gewiekste bendeleden , maar worden voorgesteld als onwetend, naïef, en tegelijkertijd onschuldig. Het is dan ook opmerkelijk dat de 'antagonist' van het verhaal (Doughboy - schitterend gespeeld door Ice Cube) geen sadistische geweldenaar of zwarte Tony Montana is, maar een apathische sukkelaar.

De enige minpunten zijn de zwakke, onovertuigende acteerprestatie van Cuba Gooding Jr. en het rommelig verhaal. Zeker bepaalde subplots (bv. de voogdij problematiek en Tre's girlfriend) zijn niet zo sterk en voegen weinig toe.

Een film die een diepe indruk op mij gemaakt heeft. Boyz n the Hood is keihard, kritisch en brengt zijn oprechte boodschap op een schrijnende manier. We zien een groep vrienden elk op een andere manier opgroeien in een ghetto, waarin criminaliteit, geweld en alcoholisme de enige manier zijn om een klimaat van armoede en werkloosheid te ontvluchten. Het hoofdpersonage is de intelligente Tre, die probeert te ontsnappen uit de 'hood' met een verhoopte studiebeurs en de wijze lessen van zijn vader. Tre's loyaliteit ten opzichte van zijn
vrienden dreigt hem echter in dezelfde valkuilen te doen stappen als het geboefte rondom hem.

Singleton is moraliserend maar vooral ook eerlijk en realistisch. Geen American Dream in de getto's, wel rassengeweld, analfabetisme, bendevorming, aids, etc.
De film is ook gewoon goed: een heldere structuur, waarin razend spannende scènes afgewisseld worden door pakkende beelden over vriendschap, vaderliefde en dat op een professionele en niet-clichématige manier. Bovendien kan de regisseur op schitterende acteerprestaties rekenen, omlijst door de lekkere beats van de oldskool hiphop.

Artistieke en historische hoogtepunt begin jaren '90.

Tijdgenoten als Menace II Society en New Jack City kwamen niet zo goed uit de herkijk, verschrikkelijk zelfs, maar voor deze valt wel wat sympathie op te brengen. Vooral omdat het in grote lijnen als een faire ghettoschets aanvoelt. In die zin dat Singleton's hoofdrollen uit acceptabele karakters bestaan. Niet de valse types die het ene moment overdreven stoer staan te doen en het andere moment worden gereduceerd tot zielige slachtoffers van hun omgeving.

En dat is al heel wat. Dat neemt niet weg dat de opmaat wel enkele moeizame scènes kent en wat onevenwichtig overkomt. Zo wordt er nogal wat tijd ingeruimd om iets over gebroken gezinnen e.d. aan te kaarten, maar onderweg dooft dat aspect stilletjes. De zwarte agent die tweemaal langskomt is dan weer niet al te subtiel en het dreigt even helemaal mis te gaan als Furious zijn wijsheden letterlijk de film in mag preken en daarmee een discussie aanzwengelt.

Zo ontstaat de indruk dat Singleton te veel wilde vertellen en daarin wat ongelukkige keuzes heeft gemaakt. Puur richting kookpunt gaat het in ieder geval stukken beter. Het naderende onheil zit er onmiskenbaar en toch redelijk geraffineerd in. De afronding daarvan is misschien wel het beste teken van Singleton's zuivere benadering. Soms een beetje wankel, ook omdat niet iedereen geweldig staat te spelen, maar zeker het slot maakt dit een waardevolle film.