Uma Rapariga no Verão (1986)

Wachten op Second Run deed ik niet, dan was ik misschien nog meer teleurgesteld geweest. Het uitgangspunt (volgens mij) van een richtingsloze onzekere zomer van een meisje spreekt me wel aan, maar het is zo nietszeggend uitgewerkt. Geen idee wat hier nou de bedoeling van was. Dan hoop je nog door de sfeer te worden gegrepen, maar door het povere camerawerk (o.a.) wil ook dat niet vlotten. Alleen de leuke foute muziek werkte wel aardig. De scènes bij het radiostation zijn dan nog veelbelovend, waaraan ook weer geen vervolg kon worden gegeven... Hopelijk is Gonçalves beter uit zijn relatieve (regisseurs)stilte gekomen met A Vida Invisível.

Ik kon uiteindelijk toch ook niet meer wachtten. Ten eerste is 2015 al bijna voorbij en is de release nog steeds niet eens officieel aangekondigd, behalve dan die ene vermelding in een artikel dat ik elders al linkte. Ten tweede zag ik al nieuwe Second Run releases aangekondigd voor volgende zomer, waardoor ik deze ook niet plotseling nog heel snel verwacht nu... De rip die ondergronds de ronde doet is van goede kwaliteit, en zodra de officiële release er is zal ik die gewoon kopen. Tot zover de morele en praktische overwegingen

Ik denk dat McSavah hier wat verkeerde verwachtingen had misschien. Een jonge debuut film met als titel 'een meisje in de zomer' kan ook heel makkelijk verkeerde verwachtingen scheppen. De bedoeling ligt in de onzekerheid over de toekomt. Het nieuwe begin voor het meisje nadat de studie ten einde loopt en het nieuwe begin voor een land na een periode van kolonialisme. Vergane glorie.

Qua beeldvoering zag ik weer heel erg de wortels van het werk van Costa; heel ingetogen en donker. Op 16mm ziet dat er niet heel gelikt uit, maar ik houd er wel van. De soundtrack en edditing werken juist weer wat meer ontregelend. Ik zou het geen foute muziek noemen, al heeft het wel zo'n 80's vibe. De componist is een serieuze Engelse minimalist (in Invisible Life werkt Gonçalves ook weer samen met een Engelse kunstenaar overigens, opvallend) en vond het wel een opvallende, dwingende en interessante soundtrack.

Het is geen hele makkelijke film om in te komen of mee te voelen dus. Maar uiteindelijk vond ik alles wel sterk werken. Invisible Life is duidelijk van dezelfde man (ouder en met meer technische middelen tot zijn beschikking wel), maar die raakte me ook echt persoonlijk, terwijl er hier wat meer een globaal thema/gevoel wordt neergezet.

Met die foute muziek doelde ik alleen op de elektronische muziek, niet op dat ene fijne meer klassieke thema dat wat aan de muziek in de films van Greenaway van Nyman of Mertens doet denken. Zou ook door Arriagada kunnen zijn gecomponeerd, al is die vaak wat meer ingetogen maar op zijn speelsere momenten lijkt het er wel op. Wilde eerst iets van techno of dance zeggen, maar wist niet precies wat het was dus hield het toen maar op leuke foute muziek. Hoewel het inderdaad niet echt fout is. Bovendien houd ik van muziek die velen fout noemen. Maar het is gewoon topmuziek. Heerlijke soundtrack.

Verkeerde verwachtingen denk ik toch niet. De onzekere toekomst van het meisje is meteen evident, en ik moet de eerste Portugese film nog tegenkomen die niet iets wilt zeggen over politiek en kolonialisme. Qua kadrering, tempo en emotie vond ik de film in ieder geval nogal ondermaats. Maar zoals ik al tegen je zei doe ik hem misschien wel in de herziening. Hopelijk zit er dan een verhoging in.

Nou, veel onzin wat ik hier eerder zei. Het sprak me bij herziening een stuk meer aan en het is duidelijk wat de film wil overbrengen. Alleen de beeldvoering blijf ik minder geslaagd vinden, vooral doordat er bijna alleen maar medium shots worden gebruikt. Hoewel het ook op dat gebied soms nog best aangenaam is. Nu is de print waar we het voorlopig nog steeds mee moeten doen ook verre van perfect, maar verwacht daar bij een upgrade geen wonderen van. Net geen 3.5*.