Život Je Čudo (2004)
Alternatieve titels: Life Is a Miracle, Zivot Je Cudo
95 stemmen | gemiddelde 3,56
Servië en Montenegro / Frankrijk
Komedie / Romantiek
155 minuten
geregisseerd door
Emir Kusturicamet Slavko Štimac, Nataša Šolak en Vesna Trivalić
Bosnië 1992 - Luka, een Servische ingenieur, is samen met zijn vrouw Jadranka, een operazangeres, en hun zoon Miloš uit Belgrado weggetrokken. Ze komen midden in het niemandsland terecht. Daar helpt Luka mee aan de bouw van de spoorlijn die de regio voor het toerisme moet ontsluiten. Luka, verblind door zijn aangeboren optimisme, gaat volledig op in zijn project en blijft doof voor de aanhoudende berichten van een op handen zijnde oorlog. Zijn leven staat op zijn kop wanneer het conflict uiteindelijk losbarst. Jadranka verdwijnt samen met een muzikant, terwijl Miloš onder de wapens wordt geroepen. Hij blijft koppig optimistisch en wacht de terugkeer van zijn vrouw en zoon af. Maar Jadranka keert niet terug en Miloš wordt gevangen genomen. En ondertussen verplichten Servische militairen Luka om Sabaha, een moslimgijzelaarster te bewaken. Al snel wordt hij verliefd op de jonge vrouw die tegen zijn zoon geruild zal moeten worden.
3,5
[permalink] geplaatst op 22 oktober 2009, 3:45 uurWeer een heerlijke Kusturica, de gebruikelijke humor, romantiek en drama zijn alle drie weer van de partij. Perfect in balans. De gebruikelijke muziek is ook weer dik in orde en helpt mee aan het gemoedelijke sfeertje. Net als in Black Cat White Cat zijn hier ook weer veel dieren te vinden, dit is zo origineel en past zo goed in de film, echt een genot om te zien.
3,5 [permalink] geplaatst op 10 januari 2010, 18:26 uurVierde Kusturica alweer, een regisseur met een groot talent om simpele verhalen erg dynamisch te vertellen door geweldige slapstick, zijpersonages, aanstekelijke muziek en de inbreng van dieren.
Life is a Miracle is echt een hele typische Kusturica. Een film die nog het meeste lijkt op Underground als je wilt gaan vergelijken, Kusturica geeft ook hier een geschiedenisles uit het voormalige Joegoslavië. De oorlog verpest dromen en drijft de bevolkingsgroepen, en dus ook geliefden, die altijd hebben samengeleefd uit elkaar. Vond het misschien wat oppervlakkig, maar prima uitgewerkt.
Wel was het een stuk minder humoristisch dan anders. Zaten wel weer mooie stukken in, en herkenbare Kusturica-elementen (bandjes die overal opduiken), en aardig wat slapstick. De muziek was weer lekker aanstekelijk. Maar over het algemeen had ik toch het gevoel meer van hetzelfde te zien. Zolang dat een vermakelijke film oplevert is daar niet zoveel mis mee natuurlijk, maar had toch graag een originelere variant gezien.
3.5*
3,0 [permalink] geplaatst op 20 juni 2010, 19:34 uur Als film een stuk beter dan de pure slapstick van Black Cat, White Cat. Helaas blijft het wat te chaotisch en soms te flauw om indruk te maken. Daarbij is de speelduur ook nog eens overdreven lang. Wel bevat Zivot je Cudo een paar leuke momenten, aanstekelijke muziek en grappige motieven. Kosturica zal echter geen favoriet van me worden. Redelijke 3* hiervoor.
4,5 [permalink] geplaatst op 22 juni 2010, 14:47 uur Ik ben zeer onder de indruk geraakt van deze film. Het lijkt zo'n simpel verhaal maar de werkelijke motieven die zich in de film bevinden zijn echt prachtig weergeven.
Het is natuurlijk allemaal een beetje komisch weergegeven zonder dat het echt te onwaarschijnlijk wordt. een soort van net-geen-realisme. De acteerprestaties waren ook gewoon goed maar niet overdreven sterk. Er zitten hele goed/leuke stukken in maar ook gewoon de hele film is interessant.
complimenten voor Kusturica
Mochizuki Rokuro
[permalink] geplaatst op 1 juli 2010, 21:39 uur Na het zien van pakweg de eerste drie kwartier was ik nog van mening dat het fijn was weer eens een Kusturica te zien. Het bekende idioom, waarinbinnen tienminuten ook al weer een hele kinderboerderij en een halve dierentuin de revue zijn gepasseerd. Net als in Underground is ook hier weer het mini-universum van de familie een allegorie van het gehele Joegoslavië (dat was in het begin van zijn carričre toch duidelijk minder). Fijn dus. Maar daarna begint er de klad in te komen. Gewoon te onevenwichtig in tempo, maar vooral humor. En dan is de resterende anderhalf uur een behoorlijk lange zit.
