Gilda (1946)

De film IS Rita Hayworth!
Wat een sexy dame en wat een uitstraling. Ik ben normaal gesproken niet heel erg voor dans en muziek in film, maar hier vind ik de optredens het hoogtepunt van de film. Ze zingt het niet zelf, maar ze kan goed playbacken waardoor het niet stoort. Adembenemende performance.
"Put The Blame On Mame" is het hele weekend in m'n hoofd blijven hangen.
De rol van Glenn Ford is ook uitstekend. Niets op aan te merken. Hoewel ik zijn personagesoms niet helemaal kon volgen. Hij is me wat al te slaafs in het opvolgen van de orders van de baas en het achterna zitten van Hayworth. Uiteindelijk heeft de baas z'n vrouw gekocht en is er van kiet af aan geen sprake van liefde. Ok, hij heeft een verleden met haar, maar uiteindelijk had hij het zelf uitgemaakt,
Het misdaadplotje vind ik wat onzinnig. Het zet wat gebeurtenissen op gang, maar van mij had het ook wel bij het runnen van het casino mogen blijven. Dat vage verhaal met die Duitsers, de verdwijntruc en de eigenaar die uiteindelijk weer opduikt en vermoord wordt. Het is me allemaal wat te veel. Het wordt na allerlei omwegen allemaal wel duidelijk, maar ik vind dit soort verhalen meer iets voor een Kuifje stripboek dan voor een film-noir.
Het casino ziet er erg mooi uit, met van die imposante trappen. Draagt erg bij aan de sfeer. De details in de directiekamer zijn erg leuk, zoals die verstopte kluis en de switch met lampen die het geluid uit het casino toelaat of uitsluit.
Ruime 3,5 sterren

De film wordt gedragen door superdiva Rita Hayworth. Ze is een bijzonder mooie vrouw en bovendien erg sexy. Maar het verhaal sprak mij niet aan, waardoor de film als geheel mij niet erg kon boeien.Oké, de sfeer en de acteerprestaties waren goed, maar er is meer voor nodig om een film zeer goed te maken. Misschien komt dat ook omdat we tegenwoordig verwend zijn door zeer goede films met de modernste technieken.
Ik vond het zeker geen slechte film, maar er zijn veel betere film-noirs. In het forum wordt een vergelijking gemaakt met Casablanca en dat klopt wel een beetje, alleen Casablanca vond ik veel beter.
Een 3.0 *

Wat een geweldige verschijning is Rita Hayworth in deze film inderdaad! Erg sexy en zoals Kappeuter al aangaf heeft Haywoth veel uitstraling. Wat nog knapper is, is dat Vidor er ook nog een goede film omheen heeft weten te bouwen. De film blijft zeker in het eerste uur constant vermakelijk, maar bloeit nog extra op in de scènes met Hayworth. Of ze een groot actrice was valt wellicht te betwijfelen, maar ze is gewoon perfect voor deze rol. Zo ook Glenn Ford en Geroge MacReady overigens.

Ook net als Kappeuter vond ik het jammer dat er nog een zijplot bij verzonnen is omtrent Duitsers en schaduwachtige handeltjes. Vooral omdat deze verhaallijn helemaal niet samenkomt met het verhaal van de driehoeksverhouding waar de film om draait. Gilda komt hier zelfs nauwelijks iets over te weten. Zo wordt het een beetje twee films in een, waarbij de ene (de driehoeksverhouding) beduidend beter is dan de ander (het verhaal met de Duitsers). Van mij had het allemaal niet gehoeven.

Daarnaast had ik het gevoel dat het einde te goed afliep. De geliefden krijgen elkaar. Dat vind ik niet erg film-noir-achtig en past ook niet bij de wat cynischere toon van de rest van de film. Ik vond het sowieso jammer dat de film, en het personage Gilda, wat serieuzer werd na een uur. Al moet ik toegeven dat er zelfs dan nog genoeg leuke scènes komen. De film wordt dan ook nooit vervelend. En ja, ook ik vond de zang- en dansscènes het leukst. Deze zijn nooit geëvenaart in een film.

4* Zeer vermakelijk. Een aanrader!

Nee, nee, zangeres Anita Ellis heeft alle songs, evenals in AFFAIR IN TRINIDAD, in GILDA gezongen; zie mede IMDB.

Desondanks, 5* plus, plus.

De grootste troef van deze volbloed, maar niet altijd even waterdichte film-noir, is zondermeer de verschijning van de archetypische femme fatale Rita Hayworth, ook wel Gilda. Met haar voluptueuze rondingen en weelderige haardos windt ze niet alleen de kijker om haar vinger, maar bovenal haar twee mannelijke tegenspelers. De driehoeksverhouding is bij deze geboren en het web van intriges, dat voornamelijk wordt gevoed door het verleden van de drie protagonisten, geweven.

Het carnavalfeest reflecteert én symboliseert dan weer op simpele, doch treffende wijze (de koppige stier en de speelse clown) de ironische kant van de driehoeksverhouding: elkeen draagt een masker, waar ze vroeg of laat van ontdaan zullen worden.
Met de toevoeging van enkele zijpaden denkt Vidor het web van intriges een extra dimensie te geven, al doet hij daarmee afbreuk aan zijn genre-uitstap door de controle en het overzicht af en toe te verliezen.
Ook het einde, dat uiterst flauw en snel wordt afgehandeld, kan op weinig bijval rekenen. Het logische gevolg van Gilda's acties zou allesbehalve een happy-end mogen en kunnen zijn, wel een einde doorspekt met de nodige ironie en wrangheid.

3.5*

Are you decent? Me? Long pause.. Sure, I'm decent. Prachtige oneliners van Rita Hayworth: Ster van de show, overduidelijk. Haar rol is ontzettend goed, haar tegenspelers spelen daardoor ook goed. Ik ben niet bekend met het film-noir genre, dit was weer eens m'n eerste kennismaking hiermee, dacht ik. Maar valt zeker niet tegen. Rita Hayworth, wauw. 5*.

Dat de kracht van 'Gilda' grotendeels zou uitgaan van een erotische Rita Hayworth volstaat voor mij helaas niet. De plot vordert immers net iets te traag (en is niet altijd even uitgebalanceerd - zoals kappeuter reeds aangaf), Glenn Ford zet zijn personage nogal droogjes neer (wat zeker in het samenspel met de zwoele Hayworth duidelijk wordt) en filmisch worden eveneens geen potten gebroken.
Zodoende kwam ik gisteren (enigszins verwonderd) tot de vaststelling dat 'Gilda' een verrassend steriele film is, die me bijgevolg totaal koud liet. Geen slechte film dus, maar ook geen bijster goede...
2,5*

Kruising tussen broeierige film-noir en romantisch drama met een echte femme fatale die de show steelt. Ergens kan ik wel begrijpen dat Rita Hayworth voor velen dé filmster was van de jaren veertig. Een verhaal over liefde, haat, bedrog en trouw - over tegengestelde emoties. Ballin Mundson (George Macready) en zijn rechterhand, Johnny Farrell (Glenn Ford) runnen samen een casino. Ballin huwt met Gilda, een vrouw op wie Johnny verliefd was, en de liefde was blijkbaar wederzijds. Maar Johnny wil zijn partner trouw blijven en kan het niet aanzien hoe Gilda de gevoelens van haar man kwetst. Ze is met hem alleen voor zijn geld getrouwd. Voortdurend speelt Gilda een spelletje en ze wordt dan ook alles behalve een sympathieke figuur in deze film. Het einde vind ik echter niet echt geloofwaardig. Toch blijft "Gilda" beslist de moeite waard om eens te bekijken ( letterlijk en figuurlijk )

Best wel een leuke filmnoir met een spetterende Rita Hayworth. Met wat voor elegantie brengt ze deze film op een hoger niveau! De liedjes waren leuk om te horen en de scenes met haar fascinerend. Het verhaal was helaas ietwat rommelig en kwam niet helemaal lekker uit de verf. Echter deerde dat mij niet zo, de aankleding en acteerprestaties van de drie hoofdrolspelers maakten dat meer dan goed .

Wat een uitzendtijden...: BBC2 tussen 03.10-04.55u. (op vrijdag 25/12/2009)?!

Veel noirs bij de BBC rond de kerst! Steeds heel laat.

Ben hem aan het kijken. Speciaal ervoor nog opgebleven.

Enkele scene's uit Gilda zijn ook bewerkt in de nieuwe Smooth Criminal (2009) filmpje van Michael Jackson.

Vermakelijk maar eigenlijk ook niet veel meer dan dat. Het biedt zeker niet de complexiteit en spanning van een echte noir. De hoofdrolspeler kent trouwens bijzonder weinig charisma. 3*