Per werelddeel is de spanningsboog in een verhaal verschillend van anderen. En ook de denkwijze van mensen/personages, hun houding tegenover gebeurtenissen [
zo wordt er tijdens een vergadering iemand neer gehakt met een Katana en het meerendeel van de aanwezigen blijft gewoon rustig zitten, om maar een voorbeeld te noemen], aandachtsspanne, etc. Dat merk ik ook heel vaak bij Aziatische films en vooral daarom vind ik ze ook vaak erg bijzonder en prettig om naar te kijken.
Maar je hebt ook voorbeelden waarin deze eigenschap negatief uitpakt. Zo ook
Casshern.
Want tjongejonge, wat duurt deze prent lang! En dan dat plechtstatige, die stoerdoenerij, nee, in deze combinatie werkt dat gewoon niet. En ook de CGI:
ASman schreef:
Crappy CGI of niet, die Japanners pompen nog tien keer meer van deze animatie in een film dan Michael Bay in zijn hele Transformers-reeks ondanks een veertigste van het budget waarmee de Amerikanen het doen met een blockbuster.
Ja, dat zal dan allemaal best wezen maar voegt dat ook wat toe?
Ja en nee.
Ja, het voegt sfeer toe. Visueel is het een leuk experiment, zij het niet helemaal geslaagd; sommige computeranimaties zagen er best tof uit, anderen net niet realistisch genoeg om daar goed bij te passen. En naarmate de film vorderde kregen we te maken met een heuse overkill, waarin heel het verhaal ondersneeuwde en dus in dat geval is het antwoord op mijn eerder gestelde vraag een keiharde 'NEE'. Die glimmende wouden waren me echt teveel van het goeie en ook sommige interieurs, hoewel mooi, vormden een schoolvoorbeeld van schadelijke overdaad.
En dan krijgen we de moraal van het verhaal:
konden we toch maar in vrede leven, wat zou dat mooi zijn! Nee, sorry, daar doe ik 't niet voor, dat lijkt me overduidelijk genoeg en als je dat met je film wilt zeggen, zeg er dan ook iets extra's bij of zo.
Jammer. Leuk geprobeerd maar het resultaat is niet bevredigend genoeg om met mijn volle aandacht naar te kijken en/of luisteren.