Gu Ling Jie Shao Nian Sha Ren Shi Jian (1991)

Zo, daar is dan (pas) de eerste stem voor een Yang-film buiten Yi Yi. Jammer, want dit is een erg mooie film over de problemen van het Taiwanese volk na de 2e wereldoorlog. Over hun onzekerheid omtrent hun toekomst en de toevlucht van de jeugd tot elkaar bestrijdende bendes. De film mijdt valse sentimenten en resulteert daardoor in een ontzettend authentiek, eerlijk beeld van de samenleving (Deed me wat dat betreft veel denken aan Olmi's L'albero degli zoccoli, al zit hier een meer uitgesproken plot aan vast). Ik vind deze minstens even goed als Yi Yi, zoals volgens mij ook door de meesten die beide hebben gezien wordt gevonden (8,6 op imdb.com trouwens!).
Nadeeltje is dat de film moeilijk aan te komen is. De enige versie die wordt verkocht/de ronde doet op filmhubs is een laserdiscrip van VHS-tape. De kwaliteit is dan ook ronduit slecht te noemen en de (dubbele) ondertiteling staat in het beeld, waardoor hij bij lichte achtergronden onleesbaar wordt. Toch goed voor een dikke 4/5.

Ik zou haast misdaden begaan voor een fatsoenlijke DVD-release. Ik ben heel erg benieuwd naar deze film, maar hou me in voor wat betreft slechte versies.

Laten we hopen dat het trieste nieuws van de dood van Edward Yang als positief bij-effect een release van deze film op DVD zal hebben.

Ik ben een stuk hoopvoller. Blijkbaar is ook deze film door Martin Scorsese's organisatie opgeknapt en op het komende filmfestival van Cannes gaat een splinternieuwe print draaien. Dat zal hopelijk resulteren in of een vertoning in Nederland (IFFR?, Filmmusuem?) of een DVD-release ergens in de wereld.

Staat al een tijdje in mijn top 3 met films die ik graag wil zien, maar die nergens op DVD uit zijn. Er waren tot nu toe alleen maar matige dowloads en bootlegs in omloop. Waar ik maar vanaf ben gebleven.

Ben ik wel benieuwd welke die andere twee zijn. Of is die Top 3 net zo uitgebreid als mijn Top10 van de meest verschrikkelijke films aller tijden

edit: ik zie hier nogal berichten over slechte VHS-rips en downloads etc. Ik heb de film gewoon op TV bekeken, jaar of 10 geleden (zou trouwens wel kunnen zijn dat dat in het Duits was), maar de beeldkwaliteit was dus niks mis mee.

edit 2: Ik weet niet of je hoop moet hebben dat Martin Scorsese retauraties op DVD verschijnen. In Rotterdam zijn er wel een aantal vertoond. Maar ik hoef je vast niet te herinneren aan die oude Koreaanse Hitchcock van dit jaar...

De top 3 verandert nog weleens (al staat deze er altijd wel in), maar daar zou je bijvoorbeeld ook Kamigami no Fukaki Yokubo (1968) en Paisà (1946) bij kunnen zetten (al is er van die laatste wel ooit een beroerde Duitse DVD geweest).



Ik las al een tijd horrorverhalen over slechte prints die bij retrospectieven zouden worden vertoond omdat er niks anders was.



Ben toch blij dat ik die gezien heb hoor .

Limite is trouwens ook van die club en van verschillende gaan sterke DVD geruchten (o.a. van onze Koreaan).

Jippie, Criterion gaat ermee komen. Nog niet bekend wanneer (en het zal op zijn vroegst wel eind 2009 worden denk ik), maar blij ben ik.

Heel goed nieuws! Criterion kennende zal de kwaliteit lichtjaren beter zijn dan wat er vooralsnog voorhanden is.

De Criterion is voor onbepaalde tijd uitgesteld (het schijnt dat er problemen met rechten ontward moeten worden) maar het IFFR breng redding!

Heel af en toe heb ik een film die voor mij meer is dan iets dat ik zomaar wil zien. een film waarvan ik intuitief aanvoel dat ik 'm echt heel goed ga vinden. Ik had dat met Pather Panchali bijvoorbeeld of met Jeanne Dielman. Ik kon maar deels verklaren waarom ik dat zo voelde. Met deze film had ik hetzelfde.

Films die ik zomaar graag wil zien kunnen best tegenvallen. Films waarbij dat speciale gevoel heb, die vooralsnog eigenlijk nooit. Het blijkt een gevoel dat ik kan vertrouwen (alleen jammer dat het zo zeldzaam is). A Brighter Summer Day blijkt namelijk ook een geweldige film te zijn. Zo'n film die constant beter en completer wordt naarmate de film bezig is en onderweg naar huis blijft groeien. Er werd op het IFFR een print vertoont die niet aan elkaar geplakt mocht worden en dus na elke rol kort stopte (hetgeen overigens veel vlotter ging dan vorig jaar met de Koreaanse film Hanyo). De print zag er subliem uit en het was heerlijk om dit in Cinerama 1 te mogen zien.

De film speelt zich af in het Taiwan van 1959 en 1960. Taiwan was een aantal decennia een Japans eiland geweest. Na de Tweede Wereldoorlog kwam het in Chinese handen. En toen de communisten op het vaste land wonnen van de nationalisten vluchten de leden vam de regering samen met een hoop inwoners van China naar Taiwan. Taiwan beschouwde zichzelf als het overgebleven niet-communistische deel van China en China beschouwde Taiwan als een opstandige provincie. Die status quo duurt min of meer tot vandaag.

De film speelt dik tien jaar na de onrust. Tijdens de Japanse overheersing was de cultuur van Taiwan wat verjapanst. De regering probeerde Chinese taal en cultuur hevig te stimuleren, maar er bleef een soort van scheiding bestaan tussen de Taiwanese inwoners van voor eind jaren '40 en de grote groep die er toen bijkwam. S'ir is de zoon van een immigrantengezin. Hij groeit op in een familie die worstelt met het verleden, met een been nog op het Chinese vasteland staat. Zich ergert aan al te Japanse, maar ook aan Westerse invloeden. Si'r is zoekende naar een eigen identiteit ín een samenleving die daar ook naar zoekt en vind die in Rock 'n rollliedjes, Amerikaanse films en jeugdbendes. Sir ontleent daar meer en meer zijn hele identiteit en eigenwaarde aan. met fatale gevolgen.

A Brighter Summer Day is een, ondanks de lengte vrij toegankelijke en tegelijk complexe film. Het is tegelijk een historisch document, als een filosfische filmover indentiteit en een verhaal over de ondergang van een gevoelige tiener. Een film die op al die niveaus heel veel te vertellen heeft en over echte mensen gaat heeft sowieso een geweldig scenario. Daarbij komt ook nog dat de film sentiment en bombast kan vermijden, vol zit met intieme en oprecht gevoelige scenes.

Zonder meer beter dan het bekendere Yi Yi (al heb ik zin om die film binnenkort weer eens te herzien) en als de DVD komt dan is dat een verplichte bestelling voor me.

4.5*, maar herziening levert wellicht 5 sterren op.

Maakt me trouwens heel erg benieuwd naar Hou's A City Of Sadness.

Weinig toe te voegen aan de reviews hier. Ondanks de lange speelduur wat zorgde voor zware oogleden, vond ik dit een zeer aangenaam epos. Herziening waar ik zelf de baas over de pauze-knop ben, is het meer dan waard.

Ik vroeg me van tevoren wel af waarom Scorsese in godsnaam zo'n relatief jonge film had gerestaureerd. Ik ga maar eens hard roepen dat 'A Brighter Summer Day' in alle facetten lijkt op een Amerikaanse film van de hand van meesters als Scorsese himself of pak-m-beet Ford Coppola. Wellicht door het ontbreken van het melo-dramatische en de bombastiek, om anderen te herhalen.

Loom, maar toch genoeg vaart in de gebeurtenissen. Legio personages, die langzaam maar zeker uitgediept worden. En veel oog voor details, zowel in kleine non-irriterende grapjes als de aankleding (whoehoe, een Elvis Presley poster met een Chinese waaier), maar ook puberale zaken als 'first love' en politieke zaken als de grimmige sfeer tussen Chinezen en Taiwanezen.

Meest on-Oosterse produktie uit het Oosten die ik heb gezien in ieder geval.

Mooi geschreven starbright boy!

Is het probleem bij Criterion al opgelost? Of heeft er al een andere DVD-label zich gemeld voor een DVD/BR-release?

Dit zou toch wel heel jammer zijn.

Het forum waar je naar linkt ligt eruit, maar voor zover ik weet is er geen nieuws helaas. Doodjammer want ik heb heel veel zin om deze film weer te zien.

Does your memory stray to a brighter sunny day

Maar in Taiwan horen ze "A Brighter Summer Day".

Taipei rond 1960....Elvis, crooners, Rock 'n' Roll en rivaliserende jeugdbendes (gesplit in autochtone Taiwanezen en geimporteerde Chinezen).
Magnifieke film van 4 uur die nergens saai wordt.
Liefde en gangs...dat doet denken aan de VS...en dan gaan de meeste personen ook nog vergezeld van bijnamen als Cat, Tiger, Honey en Airplane al wordt een bende-oorlog wel beslecht met samourai-zwaarden.
Taiwaneese jeugd hield zich meer bezig met Elvis dan met Mao (en geef ze eens ongelijk).
Dat Martin Scorcese weg is van deze film is ook niet zo gek omdat dit de Aziatische tegenhanger is van zijn eigen film-milieu.
En met het geweldig zangertje Cat als hoogtepunt.

Ik ben weer eens een uitzondering: het complexe, nostalgische, authentieke, historische, ingewikkelde verhaal, vol met subpots, over de sociale spanningen en onzekerheid in Taipei, over mensen die niet weten waar ze thuis horen, over jongerencultuur vond ik niet intrigerend en zeker niet het meesterwerk dat ik verwacht had. Het zal allemaal wel heel inzichtelijk zijn, maar ik vond het zo onbeschrijvelijk saai. Ik heb vergelijkingen met The Godfather gelezen: no way!