Flamenco (de Carlos Saura) (1995)

Zeer sobere film. Je ziet de muzikanten en dansers bezig voor een paar hoge schermen, die met steeds andere kleuren belicht worden. Deze schermen zijn geplaatst in een oud treinstation, maar dat heb je alleen door in de aan- en aftiteling. Voor de rest alleen die schermen....

Op zich nodigt deze setting uit om goed te kijken naar de dansers en de musici. Ik was daarbij meer nog dan door de dansers/danseressen, vooral gefascineerd door de zangers en zangeressen: er wordt vanuit de tenen gezongen, waarbij je op in close-up gefilmde, gespannen gezichten alle aderen ziet zitten!

Concertregistraties vind ik vaak al saai om helemaal uit te zitten (in tegenstelling tot zelf een concert bijwonen), omdat je toch niet echt interactie voelt in je huiskamer. Bij deze 'voorstelling' is het weinige publiek vrijwel niet merkbaar aanwezig. Dit heeft een nogal klinisch effect. Dit mede door de statische lichtshow, die wellicht effectief is maar ook saai. Een dergelijke doorleefde volksmuziekstijl verdient een 'heftiger' portrettering.

Wellicht had men toch beter op een oud stadsplein kunnen filmen.

AK