Italiensk for Begyndere (2000)

Lijkt me wel aardig, toch..

Aan de meeste Dogme films die ik gezien heb zat toch wel een scherp randje. Aan deze niet echt. Wel een sympathiek filmpje, maar ook niet meer dan dat. De film houdt een beetje abrupt op; ik verwachte nog wat meer verwikkelingen, bijvoorbeeld tussen de dominee en het onhandige meisje, maar dat bleef uit. De vrouwen in deze film zijn daarentegen wel mooi, op een heel natuurlijke manier. Op zich al reden genoeg om de film een keer te kijken.

Qua gevoel was dit een soort van omgekeerde Elsker Dig for Evigt: een film die me zowel meesleepte als irriteerde. Waar bij Elsker Dig for Evigt de film fenomenaal startte, maar de irritatie (helaas) naar mate de film vorderde toenam, nam deze irritatie bij Italiensk for Begyndere juist af na een wringende, niet terzake komende, heen en weer pingpongende eerste drie kwartier. Eenmaal in het verhaal gerold viel er zeer veel te genieten, hoewel ik het af en toe echt te naïef vond (zoals het huwelijksaanzoek van Jørgen). Niettemin blijf je absoluut met een goed gevoel achter, als de film eenmaal is afgelopen. 3,5*

Ontzettend sympathieke film. Echt een voorspelbare feelgood movie, maar wel erg mooi uitgevoerd. Prima geacteerd en enkele van die vrouwen waren idd erg mooi op hun eigen manier. Ik heb vaak moeten lachen om de onhandigheid van de personages en om de 'loze' dialogen. 4*

Een aangename feel-good movie.
Helemaal ideaal als een zware doge-film hebt gezien en je zie het niet meer zitten

3 en halve ster.
Een ding begreep ik niet zo waarom die dominee z'n Italaiaanse auto verkoopt

Ik hou hier wel van. Mensen die wat proberen te maken van het leven. lekker sympathiek, gezellig. 4

Leuke Deense romantische komedie volgens de regels van Dogma 95. Geweldige film, geweldig geacteerd. Naturelle mensen.

Die Dogme-stijl vind ik gewoon een chique woord voor "maak je film zo goedkoop mogelijk en zorg dat het publiek dat kan zien". De beweeglijke camera vind ik wel nog goed en het komt in zekere zin wel natuurlijker over. Voor de rest idd een leuke feelgood-film.

3***

Ik heb het nu wel gehad met die onrustige Dogme-films. Wel aardig maar niet super.

2,5*

Heel aangename film, warm verhaal, heel goeie acteurs, ik verliefd op de drie vrouwen, m'n vriendin verliefd op de drie mannen (en toch geen ruzie gemaakt...!)

Wel (verdacht) grote gelijkenissen met het boek 'De Avondschool' ('Evening Class') van Maeve Binchy. Uitstekend boek trouwens...

Zojuist gezien op Nederland 2 en ik kan niet anders zeggen dan dat deze film ontroerend mooi is. Wellicht kom ik er later nog op terug. Voorlopig 4 sterren.

Argh, ik was nog zo onder de indruk van Brokeback Mountain en had wat moeite in het verhaal te komen.
Verrassend om Anders W. Berthelsen weer te zien die ik gisteren in Mifune's Last Song zag. Goeie acteur.
Naar het einde toe begon ik de film meer te waarderen. Toen was ook Brokeback van m'n netvlies af...........

Dit is een ultieme feelgood film met een aantal diepere lagen, die haast alle clichématige romcoms doet verbleken. Eenvoudig van opzet maar zeer leuk en uitermate ontwapenend opgezet. Moto is mijns inziens dat je beter iets kan proberen (Italiaanse les) dan alles bij voorbaat opgeven; zie het resultaat!

Geweldige Dogmafilm. In het begin beviel het sfeertje me niet zo. De scherpere beelden (dan Festen of Mifunes sidste sang) deden mij digitaal en koel aan. Maar al snel kwam ik in de film en door de heerlijke warme personages kreeg de film toch een heerlijke sfeer. De onhandige vrouw, de kapster, de priester, Halvfinn die z'n klanten verrot zit te schelden, en (voor mij de leukste) Jorgen met de Italiaanse serveerster. Hilarisch toen hij haar vroeg om mee te gaan naar de Italiaanse cursus! Heel charmant en lief filmpje, waar iedereen's verhaal goed wordt vertelt en allemaal enigzins overlappen, en uiteraard allemaal samen komen in de Italiaanse cursus. De beelden vond ik dus minder dan in de andere twee Dogma's die ik heb gezien, maar voor de rest vind ik dit een absolute topper. Heerlijke film!

4,0*

Mooie film met sterk acteerwerk en scenario. Het gegeven dat alles zich binnen een kleine gemeenschap afspeelt, versterkt de sfeer en kracht van de film, Hoe is het toch mogelijk dat bijvoorbeeld Nederlandse films zo schril afsteken bij Deense cinema? Hopelijk is één of andere student daar nu op aan het afstuderen.

Heerlijke genoeglijke film, puur genieten voor mij. Goed gespeeld en ik houd van Dogma films omdat ik het artistiek een uitstekend idee vind om jezelf beperkingen op te leggen. Doordat te doen moet je als maker anders kijken en dat geeft weer een ander beeld. Ik moet wel zeggen dat ik in deze film de scenes bij tijden te kort vond, soms maar een paar seconden en dat irriteerde me zo nu en dan. Maar het is maar een klein puntje, verder zoals gezegd een fijne film.



Nou David, was het maar zo dat de Nederlandse films slechts bij de Deense films schril afsteken (understatement), ik ken geen enkel land waarbij de Nederlandse film niet schril afsteekt. Op de spreekwoordelijke uitzondering na is het huilen met de pet op, documentaires daargelaten.

Een dogme film die realistisch overkomt. We zijn getuige van enkele eenzaten in een klein dorpje, die elkaar terugvinden. De Italiaanse les is enkel de reden om elkaar te onmoeten, maar elk heeft zijn of haar eigen verhaal. De film steekt wel nergens echt uit en ook het script is niet bepaald verrassend. De enige troef is het gezellige acteren en de aangename sfeer die de film uitstraalt. Een film waar je van kan genieten, maar die niet bepaald zal bijblijven. Al is 'aangenaam' soms wel een voldoende bij een film.

Spazzatura di valore scadente.