Crash (2004)

Toppertje. Ik had niet verwacht dat ik deze film zo goed zou vinden. Ik heb het kijken van deze film een beetje uitgesteld, ondanks de top 250-notering.

Ik ben geemotioneerd, geschokt, verbaasd, geinspireerd en wat allemaal nog niet meer, door deze film. Ondanks de niet al te lange speelduur, kan ik me zo ontzettend goed inleven in alle personages. De personages zelf zijn uitstekend gespeeld en elke gecaste persoon is raak. Ik was aagenaam verrast door Ludacris' acteerprestaties.

Ook de muziek vond ik heel erg aangenaam. Normaal let ik niet zo op de muziek en ik vind vaak al die berichten, waarin mensen het over de passende muziek hebben een beetje onzin, maar ik snap nu denk ik wat ze bedoelen. De muziek klopte op elk moment en door de muziek was de band met de personages veel groter.

4 sterren.

Goeie film, alleen dat racisme daar werd je gewoon moe van.

Ja, maar dat vond ik niet storend omdat het in het echt er ook zo aan toe gaat ! Dit had net zo goed een 'based on a true story ' film kunnen zijn.

Opvallend kort voor een mozaïekfilm en dan wordt het lastig om een x aantal draden aan elkaar te knopen. Dat gaat dan ook niet altijd even soepel. Ook lastig om elk personage genoeg tijd te geven om tot volle wasdom te komen. Dat lukt dan ook niet overal. Met name Bullock en Fraser zijn wat dat betreft de klos. Het zijn bepaald niet mijn favoriete acteurs, dus dat scheelt.

Al blijft het natuurlijk wel jammer voor het geheel. Wat al snel opvalt, is dat Haggis geen mogelijkheid onbenut laat om raciale opmerkingen, vooroordelen en theorieën de film in te mikken. Soms zelfs met bitter weinig aanleiding, maar wel altijd met een gevolg waarbij frustratie een grote rol speelt. Zoals bijvoorbeeld de diverse culturen die steeds op een hoop worden gegooid.

Het is een totaal gebrek aan subtiliteit, ik moest er aan wennen, maar door alsmaar hardop te zeggen wat er normaliter sluimert, wordt het wel een overrompelende en confronterende film, zonder dat daar verdere bombastische trucage voor nodig is. Sterker nog, Haggis schakelt terug met een kalme, beheerste en soms zelfs dromerige beeldvoering en bijpassende muziek.

Het mag dan hier en daar wat geforceerd tekeer gaan, het levert al met al wel een aantal fascinerende personages op (Matt Dillon heeft een interessante rol te pakken) en ijzersterke scènes op. Zoals een indrukwekkende aanvaring wanneer Cameron het niet meer pikt. Op het eind is de rek er dan wat uit, maar de laatste botsing en het heli shot vormen een aardige afmaker.

Mooie film waar verschillende verhaallijnen uiteindelijk in elkaar verwikkeld raken of met elkaar te maken krijgen. Allen gepaard met frustratie en vooroordelen tegenover andere en dan met name andere rassen. Vond het alleen soms wel wat geforceerd overkomen. Ook waren sommige gebeurtenissen te toevallig of onwaarschijnlijk.
Ben het met het bericht hier boven eens dat de verhaallijn van Bullock en Fraser te weinig tijd kreeg om zich te onwikkellen en daarom ook de minst interessanten was.
Hoewel ik het niet zo heb op acterende rappers vond ik dat Ludacris het goed deed net als de meeste van de cast.
Zo zie je maar weer..achter elk mens schuilt zijn eigen verhaal en bepaalde gebeurtenissen in een mens leven zijn bepalend voor ons gedrag en denkwijze. "We all make choices, but in the end our choices make us"

Goeie film en een uitstekend verhaal ! Een verhaal met een boodschap !!!