Section Spéciale (1975)
Alternatieve titels: Special Section, L'Affare della Sezione Speciale, Sondertribunal - Jeder Kämpft für Sich Allein

1 stem | gemiddelde 3,50
Frankrijk / Italië / West-Duitsland
Thriller118 minuten
geregisseerd door
Costa-Gavrasmet
Louis Seigner,
Roland Bertin en
Michael LonsdaleWO II 1941. In de Parijse metro wordt een Duitse officier vermoord door linkse activisten. De Franse gezant van de Vichy regering geeft opdracht om ter vergelding 6 fransen te executeren. Er wordt een zogenaamde speciale sectie opgericht om 6 willekeurige, geschikte zondebokken te vinden, 4 joden en 2 communisten, die door een rechtbank voor deze daad ter dood veroordeeld moeten worden.
[permalink] geplaatst op 8 juni 2011, 3:05 uurAardige thriller van C-G uit dezelfde periode als Z,EDS of l'aveu en niet eens veel minder. Scenarist was net als in de 3 gememoreerde films J Semprun. Dat hij toch vergeten is komt waarschijnlijk omdat het Parijse publiek niet zat te wachten op een metèque die hun onder de neus wreef dat er in FR toch echt werd gecollaboreerd, met enig enthousiasme zelfs.
Steen des aanstoots was dus waarschijnlijk dat de Vichy regenten onder minister Lonsdale hier worden voorgesteld als ijveriger dan hun Teutoonse baasjes.
Film beslaat min of meer 2 delen: het eerste geeft een tamelijk groteske afbeeding van het Vichy operette wereldje, het tweede bestaat vrijwel geheel uit een mock trial dat zich nogal onderscheidt van het gemiddelde rechtbankdrama.
Zoals gebruikelijk bij C-G een behoorlijk hectisch tempo en goed acteerwerk met nog rollen voor Galabru en Cremer, inter alia.
Overigens lijkt de film vooral in het tweede deel af en toe een beetje te ontaarden tot een wat academische studie van de overbekende :"the banality of evil" stelling.
3,5
[permalink] geplaatst op 25 juni 2011, 9:33 uurEen pleiade van Franse acteurs die in hun carrière heel dikwijls rollen van minister, advokaat, rechter...hebben vertolkt, samengebracht in deze indringende film waarbij het Franse Vichy-regime tijdens WO II, een dikke veeg uit de pan krijgt.
Costa-Gavras brengt dit op zijn gebruikelijke minitieuse manier, met oog voor het detail en de dialoog en niet nalatend ook de houding van de Franse bourgeoisie te hekelen.