Ultimo Tango a Parigi (1972)

to bad about Maria , dat nieuws van deze week.
Diepe indruk gemaakt op mij deze film , ik zag hem toen ik 15 was .
Fenomenaal acteerwerk van Maria Schneider .
Rest in peace my dear. You deserved a better life.
Marc

wel aardig stuk jaja drama .
en klinkt ook beter in het orginele frans.

helemaal uitgekeken en dat zegt wat voor mij

Toch wel een erg mooie film. Opvallend dat mensen die zelf toevallig niets met een film kunnen en zeker in dit geval, het direct moeten degraderen tot pretentieuze, gekunstelde troep en inhoudloze meuk. Je vond er zelf niet zo veel aan, dus de intenties van de maker waren verkeerd, er zat geen verdere gedachte achter (maar blijkbaar was het wel pretentieus) en er deugt ogenblikkelijk niets meer. Ik blijf dat toch altijd een vreemde benadering vinden.

Zoals gezegd vind ik het dus wel een mooie film. Ben ook niet anders gewend van Bertolucci zou ik bijna zeggen. Af en toe is hij erg nadrukkelijk op zoek naar het maken van kunstfilm. Dat zie je aan sommige shots, merk je aan sommige dialogen. Soms is het ook best wat langdradig en zelfs saai. Ik snap dit soort kritiek best. Dat betekent natuurlijk niet dat het direct allemaal geen klap meer waard is en we hier te maken hebben met waardeloze troep. Wat speelt Brando weer sterk. Wat zijn z’n woedeaanvallen soms angstaanjagend goed en wat maakt ie verlies van een dierbare en verlies van vertrouwen in de wereld goed invoelbaar. Wat is Schneider goed op haar plaats en wat werkt de combinatie met Brando goed. Ontzettend intelligente casting. Zij geven perfect invulling aan een film die in de eerste plaats gaat over vervreemding. Vervreemding van je leefwereld. Bertolucci heeft het over de oppervlakkigheden van het leven. Over de zinloosheid van het menselijke verlangen om relaties aan te gaan, om maar niet eenzaam te zijn. 'Nobody ever lied about being lonely', zegt Brando en wat zegt ie dat treffend. Sowieso is het opletten geblazen. Tussen alle wartaal en raskallende teksten van met name Brando door, worden er poëtische mooie en heel zinnige dingen gezegd.

De vervreemding komt natuurlijk door het verleden, wat de personages hebben meegemaakt. Brando en Schneider, twee misfits die elkaar in een vreemd lot hebben gevonden, willen niets van elkaar weten. Geen namen en geen verleden. Toch wordt er genoeg aan achtergrond informatie gegeven. Brando in dialoog met de voormalig minnaar van zijn vrouw, de uitbarsting bij de grafkist van zijn vrouw, de scenes in het hotel met zijn moeder, de scenes met Leaud die de oppervlakkigheden in het leven van Schneider illustreren.

Bijzonder is ook dat de meest geromantiseerde plek op aarde, eigenlijk gewoon een stinkend hol is, in deze film. Favoriete momenten waren voor mij het eind en de scene waarin een hoer in het hotel van Brando probeert in te checken. Wat een shithol is deze wereld toch eigenlijk. Of het stuk waarin Brando de hoofdschakelaar uit zet, om te laten zien wat voor tuig er als ratten naar buiten komt in het hotel.
En dan zijn er mensen die doorleuk beweren dat het inhoudloos is en een leeg vat. Yeah right. 4 sterren. Last Tango In Paris ligt wat zwaar op de maag, maar is echt wel de moeite waard juist voor mensen die wel geintresseerd zijn in een diepgaande karakterschets.Ik kan me voorstellen dat je het niet veel vindt, maar doe niet net alsof dit walgelijke en waardeloze troep is, terwijl het gewoon zo is dat je er je best niet meer voor wilde doen toen je iets voorgeschoteld kreeg dat je toevallig niet beviel.