House of Wax (1953)

Ik vond het heel goed.en als je goed kijkt zie je gewoon dat darkman met liam neesson hierop is gebaseerd.

Remake van Mystery Of The Wax Museum uit 1933. André De Toth maakte dankbaar gebruik van de 3D-effecten, hoewel hij er erg weinig plezier aan beleefde. Hij had immers maar één goed oog en zijn crew lette erop of alles wel goed overkwam. Tevens een van de eerste rollen van Charles Bronson, toen nog Charles Buchinsky...

Wow, daar zat ik nu toch écht op te wacten !

Goeie film. Kijken hoe de re-make van 2005 is. Heb ik nog niet gezien. En inderdaad zoals speedy23 al schreef, een jonge Charles Bronson toen 32 jaar als Igor.

Op de dvd die ik heb wordt de film even onderbroken voor een heuse 'Intermission'. Handig i.v.m bier en zo. 3* Vond het niet erg spannend.

echt een remake is het niet , dat dit jaar is uitgekomen , het verhaal verschilt nogal van elkaar

Dat zal weer schudden en beven worden.

Deze redde het nog met zijn oldies look, maar de nieuwe... op 1 a 2 momenten na kon de remake me bekoren

Een geweldige horrorfilm uit de jaren '50, waarvan er hier en daar een jaren '20 horrorsfeertje is te bespeuren (vooral Dr. Caligari, maar ook Jack the Ripper). Een mooi verhaal met veel klassieke horrorelementen. Een echte aanrader.

In tegenstelling tot de remake uit 2005, die slechts een echo is van de vele teenerhorror remakes deze dagen, doet deze House of Wax (op zich ook al weer een remake) beroep op een ijzersterk scenario.
House of Wax haalt werkelijk alles uit de kast om het publiek te overtuigen en mee te nemen in een choquerend avontuur over een doorgedraaide beeldhouwer. De plot en karakters worden tot in de kleinste details verzorgd, drama en horror worden slim met mekaar versmolten en de aanpak van de sets en rekwisieten oogt uiterst fijnzinnig. Een complete film is het resultaat. Dikke vette aanrader!

Vind ik ook, maar de remake vond ik toch niet onaardig.
Het origineel blijft natuurlijk superieur. Zowat de beste 3-D film die ik ooit gezien heb, zeker van die tijd. En dan is hij nog gemaakt door een man die één blind oog had, zodat hij zelf geen drie-dimensionele effecten kon zien. Vincent Price schudde andermaal een schitterende acteerprestatie uit zijn mouw. Samen met Peter Cushing en Christopher Lee staat hij voor mij op het podium van de drie beste acteurs in de griezelfilms uit de geschiedenis van de cinema.

Kan me nog herinneren dat ik deze film als een kind van 7 of 8 jaar had gezien. Vond hem destijds zeer spannend en soms ook eng. Vincent Price vond prima spelen in deze film.

De film is inmiddels een 1/2 eeuw oud en is nu uiteraard enorm gedateerd. Zou je hem nu voor het eerst kijken dan is deze film natuurlijk niet meer spannend of eng.

Beetje een slome remake van het pittige Mystery of the Wax Museum uit 1933. Net als in het origineel zit ook hier de sfeer ontzettend goed, en de overbodige verhaallijn (met de drammerige journaliste) is gelukkig weggewerkt. Maar toch (of misschien net daardoor) blijft het wat aan de trage kant. De monstermake-up van VIncent Price en de grimmige, sfeervolle decors zijn weliswaar een lust voor het oog, maar de vlakke acteerprestaties (met name de afgeraffelde rol van Price) maken het er nou niet bepaald spannender op.

Vooral het middenstuk is vreselijk traag (zelfs met een "Intermission"-tussentitel), en regisseur de Toth (wat een naam!) verspilt wat mij betreft té veel tijd met het demonstreren van zijn 3D-kunsten. Geen probleem als het past in het script (zoals vliegende vuisten tijdens een vechtpartij of het wassen hoofd van Bronson), maar die vent met zijn jokarispel en het eindeloze intermezzo met de revuemeisjes leiden enorm af van het verhaal.

Dat gezegd zijnde is ook dit keer het begin én het einde van de film weer om van te smullen. Het verschilt niet veel van het origineel, behalve dat het niet iets spectaculairder en kleurrijker is uitgewerkt. Alleen jammer dat de Toth er niet in is geslaagd het trage middenstuk wat meer vaart te geven.

2 sterren.

Deze ben ik aan het downloaden ( legaal natuurlijk! )
Lijkt me een zeer gave film!
Is dat het ook?

Wel apart dat deze al in kleur was in tegenstelling tot War of the World die in het zelfde jaar uitkwam. Dat vind ik ook zo vreemd met The Longest Day uit 1962. Een vrij dure productie maar toch in zwart/wit terwijl Dr. No in dat zelfde jaar weer in kleur was.

Ook hier keek ik even op aangezien de film volledig in kleur (en in 3D destijds) werd vertoond terwijl de meeste films uit begin jaren 50 naar mijn weten toch echt in zwart/wit te zien waren. De film zelf is voor het grootste gedeelte trouw aan de originele film op wat aanpassingen na (2e leading lady wordt vermoord en veranderd in een wassen beeld). Wat me ook opviel was dat deze film wat duidelijker was en bepaalde rollen zoals die doofstomme hulp van de professor wat meer naar voren kwamen. Dit maakt van deze remake wel een wat langdradige film en ik kan best begrijpen dat dit voor sommigen een minpunt kan zijn.

Over de acteurs: Vincent Price zet hier een goeie rol neer als Prof. Henry Jarrod die we in de ’33 versie kennen als Ivan Igor. Toch kwam Lionel Atwill wat meer sinister en harder over en ook het verbrande gezicht van Jarrod had meer de ‘verbazing’ look terwijl ik ‘m bij de ’33 versie meer een griezelig gedrocht vond. Het pluspunt aan Vincent’s versie van de professor is dat hij wat meer toevoegt aan ’t personage en zo af en toe een droge opmerking geeft (zie scène waar een vrouw flauw valt tijdens een rondleiding in ’t museum). Phyllis Kirk als Sue Allen vond ik minder aantrekkelijk dan Fay Wray maar dat werd weer gecompenseerd door haar betere acteerwerk.

Carolyn Jones (Cathy Gray) moet het sowieso al afleggen tegen de ondeugende en mooie Glenda Farrell. Qua look zag ze er dan wel erg mooi uit, dat irritante lachje verziekte het een beetje. Al ergerde ik me er minder aan dan het lachje van Elisha Cuthbert die de rol van Carly Jones speelt in de ’05 versie. Sommige sets zijn sfeervoller en imposanter terwijl andere sets het weer moeten afleggen tegen de originele film. Het 2e museum was iets mooier uitgewerkt en de kamer die leidde naar de kelder zag er meer creepy uit met vreemde sculpturen en schaduwen van rondslingerende kunstwerken. In ’t origineel was het enkel een kamertje met wat maskers en gereedschap. Jammer dat ze het gedeelte waar Huge de doofstomme door het masker heen gluurt weggelaten hebben. Al is de scène in de remake waar hij z’n hoofd tussen een stel wassen hoofden houdt een leuk maar minder griezelig alternatief.

De kelder zelf is een stuk kleiner dan in de ’33 versie het geval was. Tot slot vind ik deze versie iets minder geslaagd omdat de film wat langdradiger is. Maar als remake zijnde veel meer geslaagd dan de remake uit 2005 waar ze het roer compleet hebben omgegooid en de schurken zijn afgekeken van Leatherface en zijn familie. Een autistische broer met een verminkt gezicht (een een masker van was) die een heel huis van was heeft gemaakt?! Het was veel logischer geweest als de schurken zich voorhielden als gewone kunstenaars zodat hun werken konden worden bezichtigd door het publiek, het bedrijf gefinancierd kon worden en er hulp bij kon komen bij het maken van de wassen beelden en tegelijkertijd hun ding deden. Net als de professor en zijn hulpjes in ’t origineel. Dat de regisseur geen cliché film wilde maken snap ik maar nu is het gewoon zo onrealistisch en alsnog cliché omdat we het ‘verminkte broertje en snuggere familieleden’ element kennen van Texas Chainsaw Massacre. En daar hoort het ook thuis.

Cool. Eén van de eerste horrors die ik zag.

Dit was ooit een van de eerste horrorfilms die ik in de bioscoop zag.
Aan de kassa van het theater kreeg je een speciaal rood/groen 3D brilletje om de effecten helemaal te kunnen beleven.
Toen de film jaren later opnieuw werd vertoond in dezelfde bioscoop waren er echter geen brilletjes meer bij.
Maakte voor mij ook niet echt zoveel uit eerlijk gezegd.
Ik vond het gewoon een schitterende en vooral zeer sfeervolle film.
Vincent Price speelde zijn rol, zoals altijd, op een fascinerende manier.
Alleen al de stem van die man doet mij meer dan de extreme make up en bekkentrekkerij waarvan veel hedendaagse horror acteurs zich bedienen.
Charles Bronson had een goede bijrol, als Igor, de helper van professor Jarrod.

Toen ik de film veel later op TV zag maakte hij minder indruk op mij.
Maar de zes keren dat ik hem in de bioscoop heb gezien zitten onuitwisbaar in mijn geheugen gegrift.

Sluit ik me helemaal bij aan: mooi gezegd Halcyon.
Vincent Price: wat een geweldig acteur! De jonge Bronson is ook te gek en overtuigend.
Dit was geen film gericht op een tienerpubliek [vandaar de lage notering van 3.2], maar een intelligente, sfeervolle horrorthriller zoals ze nog zelden gemaakt worden helaas.
Een klassieker.

Geweldige film! Price is een geweldige acteur. En dat gezegd. De film verveeld nooit. Jammer dat deze zo overdreven slecht geremaked is

The Longest Day moest een soort verslag worden van de invasie in Normandië zoals documentaires ook in zwart wit waren.

Als ze die film nu zouden maken, .... moet je wel zoveel acteurs kunnen vinden ....... had hij wel in kleur opgenomen kunnen worden, omdat er nu ook heel veel stukjes documentaire kleurenfilms tevoorschijn zijn gekomen

Verder krijg ik er ook niet zo'n hoogte van bij oude films, die wel en die niet kleur.

Velen prijzen hier het acteerwerk van Vincent Price, en begrijp me niet verkeerd, ik zie de man bijzonder graag aan het werk. Toch vond ik dat hij in deze film iets vlakker acteerde dan in de Poeverfilmingen 'The Pit and the Pendulum' en 'The Fall of the House of Usher' ('The Raven' probeer ik een beetje uit mijn geheugen te bannen ). Soit: hij blijft het goed doen, maar was niet overrompeld door zijn vertolking van de gekke kunstenaar.

Ik zag de film meteen na 'Mystery of the Wax Museum', de originele film van Michael Curtiz. Het was leuk om te merken dat beide films aan elkaar gewaagd zijn (beiden zijn prima horrorfilms) en dat de remake bepaalde zaken van het origineel verbeterd heeft. Het voornaamste punt was het verhaal, dat nu veel beter/coherenter verteld wordt. Misschien dat de afwezigheid van de kakelende journaliste (en de hoofdredacteur) hier voor iets tussenzit? Ook de setting van het tweede museum was indrukwekkender. Wat het personage van Jarrod/Igor betreft: Vincent Price zet een 'voller' personage neer, al was de originele Igor net iets angstaanjagender en schimmiger.

De 3D-gimmicks, met als uitblinker natuurlijk de man met de paddleball aan de ingang van het museum, zijn best geinig en ik hoop de film ooit eens in 3D te kunnen bekijken. Ik vraag me wel af of het dansstukje in 3D effect had; nu kwam dat in elk geval bijzonder overbodig over
Voorts is 'House of Wax' een traditionele studiohorrorfilm, waarin het geleverde werk zichtbaar is en zowat elk onderdeeltje lijkt te kloppen. Een goede 3,5*.


3,5*