Voskhozhdeniye (1977)
Alternatieve titels: The Ascent, Восхождение

64 stemmen | gemiddelde 3,91
Sovjet-Unie
Drama /
Oorlog111 minuten
geregisseerd door
Larisa Shepitkomet
Boris Plotnikov en
Vladimir GostyukhinGebaseerd op Vasil Bykau's verhaal "Sotnikov" en gesitueerd in het door de Duitsers bezette Wit-Rusland in 1942. Een verhaal over het tragisch lot van een groep partisanen die vol zit met spirituele kracht en religieus symbolisme.Deze film staat op nummer 69 in de tip 250
» volledige tip 250
[permalink] geplaatst op 25 juli 2010, 22:43 uur
3,5
[permalink] geplaatst op 25 augustus 2010, 22:29 uurGeen geweldig meeslepende oorlogsfilm, helaas. Haalt het ook niet bij Idi I Smotri, die ik zowel visueel als inhoudelijk veel sterker vind. Ascent is eigenlijk veel meer een krijgsgevangene drama met een paar mooie scenes en enkele goede koppen. Vooral de ondervrager is erg sterk. Verder vond ik het toch allemaal iets te zwart wit (figuurlijk) neergezet met de jezus & judas figuur. Beetje te veel propaganda ook. Jammer, met iets meer nuances had het beter kunnen zijn. 3,5*
4,5
[permalink] geplaatst op 25 augustus 2010, 22:59 uurReinbo schreef:
Beetje te veel propaganda ook.
In welk opzicht bedoel je dit? Voor een Sovjet-film bevat de film juist opvallend weinig propaganda!
3,5
[permalink] geplaatst op 25 augustus 2010, 23:15 uurWas ook slechts ligt aanwezig, maar het waren wel zielige Russen in gevecht met de vijand en uitgerekend de Jezus figuur die stond voor het moederland. Vond de christelijke moraal storender.
4,5
[permalink] geplaatst op 25 augustus 2010, 23:32 uurReinbo schreef:
Vond de christelijke moraal storender.
Dat kan. Die is trouwens ook zeer opvallend voor een film uit de Sovjet Unie.
De vijand bestaat overigens wel voornamelijk uit (collaborerende) Sovjetburgers zelf.
3,5
[permalink] geplaatst op 3 september 2010, 20:14 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenNiet zo goed als ik gehoopt had, vooral visueel had ik er meer van verwacht. Vond het er toch allemaal wat droog en kaal uitzien.
Het duurde ook even voordat ik er inkwam, maar vanaf halverwege komen er toch wel een paar hele goeie scenes voorbij, zoals de ondervraging door de overgelopen Sovjets (geweldig gespeeld door Anatoli Solontsyn) en de ontsnapping-fantasieën door de hoofdpersonages.
Verder vond ik het hoofdpersonage al vrij snel uiterlijke trekken vertonen van Jezus wat verder in de film geen toeval bleek te zijn, beetje jammer dat er dan nog uitdrukkelijk 'Judas' gezegd moest worden, alsof je dat nog niet door had.
Ook met het gebruik van erg sfeervolle muziek, en bovendien erg goed geacteerd en op een bepaalde manier een pijnlijke film. Het ademt allemaal erg veel frustratie op de een of andere manier.
Iets meer aandacht voor het visuele had het een nog veel betere film gemaakt. 3.5*
5,0
[permalink] geplaatst op 3 september 2010, 20:45 uurIk hoor niemand over het epische einde. Audiovisueel een parel!
4,0
[permalink] geplaatst op 4 september 2010, 1:29 uurIndrukwekkend oorlogsdrama, menselijk en erg mooi gefilmd.
3,5
[permalink] geplaatst op 4 september 2010, 14:16 uurchevy93 schreef:
Ik hoor niemand over het epische einde. Audiovisueel een parel!
Vond het een mooi einde, maar niet perse vanwege het audiovisuele.
5,0
[permalink] geplaatst op 4 september 2010, 17:59 uurVooral de intrigerende muziek. En dan die close-ups. Brr...
3,0
[permalink] geplaatst op 23 december 2010, 20:47 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenNiet zo indrukwekkend als verwacht, maar bij vlagen een sterke film, met een ijskoude sfeer. Visueel érg mooi - veel prachtige shots, zowel van de uitgerekte / besneeuwde landschappen, als de personages. Vooral het shot wanneer de twee boven op dat zoldertje bij die vrouw thuis verstopt zitten vond ik leuk geschoten. Spannende scéne ook. De muziek viel me naar het einde toe steeds meer op, vooral bij de (sterke) eindscéne. Helaas deden de personages me niet zoveel. Maar... makkelijke voldoende.
3,5
[permalink] geplaatst op 25 november 2011, 10:01 uurFilm over idealisme vs pragmatisme (in zijn extreme vorm verraad vs opofferingsgezindheid) is bij vlagen indrukwekkend maar minder pakkend dan het vaak aangehaalde Come and See. Dat komt omdat de hoofdfiguren meer wandelende Ideeen zijn dan personen van vlees en bloed. Zij vertegenwoordigen allebie een kant van het spectrum en er is dus geen enkele ruimte voor twijfel, nuance, laat staan dat je echt meeleeft.