Om Jag Vänder Mig Om (2003)

Genomineerd voor 7 Zweedse Guldbagges en geselecteerd voor hoofdprogramma van Filmfestival in Berlijn.

Fragmentarisch verhaal afspelend tussen zonsonder/opgang waarin het leven van verschillende mensen samenkomt en omgegooid wordt.

Klinkt een beetje als een Magnolia-ripp-off. Maar wil hem wel graag zien.

Ik vond het niet echt een Magnolia-rip-off. Iig minder goed. Het blijft allemaal een beetje vlak. Grootse drama's en één van de drie verhalen is wel leuk bizar, maar het deed me toch niet veel. Heb me wel prima vermaakt op het moment dat ik hem zag, maar na afloop blijkt er toch weinig te zijn om nog over na te denken, op te kunnen teren of lekker na te kunnen genieten. Jammer.

Tragi-komedie zag ik nog in een flits in een recensie staan die bij de bios hing, maar dat vond ik het toch niet echt. De heerlijke zwarte wrange humor die je bij dat genre verwacht miste ik.

Verder zoals in meer Scandinavische films een wiebelige camera, soms wat onscherpe beelden. Waar ik me overigens totaal niet aan stoor hoor, alleen even ter informatie .

Ik snap alleen dat "vier levens krijgen een nieuwe wending" niet helemaal, je krijgt nl. drie verhalen te zien, en daar komen natuurlijk wel meer mensen in voor, maar wie dan precies die vierde moet zijn? Maar zo zag ik het ook al ergens in die recensie staan dus het zal wel van een officiële bron komen.

Ach, 3* toch nog.

Goede film met zeer goede acteer prestatie's,

het verhaal is ook zeer boeiend en houd de kijker in een greep.

Sterk drama.
De film is net als Magnolia opgebouwd uit verschillende verhalen die door elkaar heen verteld worden.
De acteerprestaties zijn erg goed en de personages zijn goed uitgediept. Het is vooral een praat/ruzie-film met weinig filmische elementen.
Jammer van het wat geforceerd overkomende happy end.
Ruime 3,5 sterren

Mooie mozaiekfilm met goed en naturel acteerwerk.

De hoogtepunten van 2 van de verhaaltjes waren een beetje te naar mijn mening, maar desondanks was het wel realistisch.

Ik vond de regie de zwakste schakel, met die schuddende camera. Ik hou veel meer van rustige beelden.

Mooie film over mensen die elkaar heel veel verdriet aan doen. Ik vroeg me alleen tot aan het einde toe af waar de film nou eigenlijk naar toe wilde. Rust en vergeving denk ik.