We Were Soldiers (2002)

sorry hoor maar dan heb weinig oorlogsfilms gezien. We Were Soldiers en saving private ryan zijn gewoon niet goed genoeg om samen met de word "beste" te gebruiken.

Het valt me nu eigenlijk pas op, maar heel erg goed heb je duidelijk niet op zitten letten! Deze film heeft niets met Korea te maken...
Niet opgelet en toch een 5.0 gegeven...

Deze film slaat natuurlijk nergens op, is te patriottistisch voor woorden, te cliché en laat geen goed beeld zien van de Amerikaanse soldaten in Vietnam maar daartegenover staat wel hele lekkere actie.

En waarom dan wel niet? Omdat het niet gaat zoals in Platoon? Ten eerste gaat het niet om een infanterie eenheid en is daarmee al anders dan de vele 'infanterie-films' en het is de eerste slag in de oorlog, het leger keek toen nog heel anders tegen de oorlog aan. Zoals in iedere oorlog zul je groot verschil zien tussen de soldaten die in het begin van een oorlog vochten en de soldaten die aan het eind van een oorlog vochten. Aan het begin van een oorlog weten ze nog niet wat te verwachten, aan het eind beginnen ze al met de frustraties van hun voorgangers en daarmee een stuk gedemoraliseerder.

Gentlemen...prepare to defend yourself

Een prima oorlogs/drama film van Randall Wallace.....

Het verhaal is in orde en wordt op een prima manier gebracht, begint er rustig en met het introduceren van iedereen, maar als dan de actie begint, begint de actie ook echt goed.

Ik heb de blu-ray versie gezien en wat een sound bij deze film, de kogels en granaten vliegen je rond je oren ....

Mel Gibson speelt ook zijn rol zeer goed en met overtuiging en wordt goed bijgestaan door Sam Elliotl...ook de overige cast is prima.

De muziek in deze film is ook een prima keuze en past goed bij deze film
Nick Glennie-Smith - We Were Soldiers (2002) - MusicMeter.nl

Hard en heftig

Zeer 'goede' oorlogsfilm over de eerste slag door de Amerikanen op vietnamese bodem. Na het prima inleidende gedeelte raak je verzeild in een indrukmakende veldslag. Alle registers worden opengetrokken. Mooi is ook dat het slagveld niet eenzijdig wordt belicht maar ook de Vietnamese invalshoek wordt meegenomen. En daarmee is de film dus ook, gelukkig, niet (te) patriotistisch.

Gibson speelt zijn rol zonder maniertjes en overacting en dat is waarlijk een pre. Elliot vreet kogels voor ontbijt en laat dat duidelijk merken. Rest van de cast is doet goed mee en dus geen houtenklazen acteerwerk.

Oorlog is gruwelijk, en wil je een film zien waar dat haarfijn in beeld komt is dit zeker een aanrader. 4 sterren

Bizar dat je dit kunt stellen met maar 28 stemmen.

Dit is trouwens wel 1 van de slechtste die er is.

Snel maar eens The Thin Red Line,Full Metal Jacket en Apocalypse Now eens zien. Dan kom je ook gelijk achter dat Saving Private Ryan ook niet meer is dan een omhoog gevallen middenmoter.

ik vond het een prima oorlogsfilm ik kan er echt geen negatieve commentaar op geven

Oorlogsdrama dat er prat op lijkt te gaan ook iets te doen met de achterblijvers. En dan krijg je dus een afscheid voor de kiezen. Een kus op de wang van z'n slapende vrouw, hij verlaat het huis en verdwijnt in een lange straat. Ze opent de ogen, loopt naar buiten, tuurt naar de verlaten straat en fluistert met betraande ogen: I love you. Zo'n film dus. Het is slechts het topje van de ijsberg die de aanloop vormt.

Moore's gezin staat er griezelig ideaal op, het bezoekje aan de kerk met een soldaat die net vader is geworden is veel te klef en doorzichtig en de speech is, nou ja, ik moest lachen. Nog een tenenkruller is wanneer de vrouwen -keurige dames vol steun voor hun dappere én vrome mannen- over een wasserette gaan babbelen. Verschrikkelijk. Dan maakt hun rol even later ook geen indruk meer.

Op het slagveld gaat het, afgezien van wat wapengekletter, al niet veel beter. De laatste woorden van een stervende soldaat kunnen écht niet en het wordt zelfs erbarmelijk vertelwerk wanneer Wallace de tegenstander erbij betrekt. We zien een Vietnamees opdracht geven om via de flank aan te vallen, waarna er geknipt wordt naar Moore die meteen roept dat ze via de flank zullen worden aangevallen.

Wallace flikt zoiets een stuk of vier keer. Hoe hij de zaken van het begin weer terug laat komen, is ook al zó gemakkelijk. Grootste probleem blijft de grote brok goedkoop en strontvervelend heldensentiment waarin het gegoten wordt. Ook nog eens verpakt als eerbetoon aan gesneuvelde Vietnamezen. Het maakt het heidense grapje misplaatst, maar goed, dit hele gedrocht is om onpasselijk van te worden.