You Hua Hao Hao Shuo (1997)

Dit is van Zhang Yimou?! Veel te chaotisch...

Eigenlijk een beetje op z'n Kar Wai's, maar dan bij lange na niet. De camera beweegt zich als een achtbaan voort gedurende de hele film, hij staat nooit stil. Van links naar rechts zwepend, met veel verschillende snel wisselende shots. De rust en charme wordt gehaald in enkele muziekinterludes, gezongen in karaoke of in de vorm van een soort autobiografie als achtergrondmuziek.

Een aantal shots die zo uit Chungking Express of Fallen Angels hadden kunnen komen, en een enkele scene die dezelfde dromerige sfeer bevatte en visueel aardig sterk was. Maar het zijn maar lichtpuntjes in een film die veel te chaotisch is.

Yimou is niet in staat om een ritme vast te houden. De dialogen zijn veel te druk en het laatste half uur is gewoon zwak. De ontwikkelingen in het plot zijn losjes, nergens naartoe werkend en emotie spat enkel in het vlakke aggresieve van het scherm; geen pluspunt.

Enkel voor diegene die Yimou wel eens wat anders willen zien doen dan het gebruikelijke kleurenspel in oude drama's of films als Ying Xiong. Over het algemeen meer het verhaal van schoenmaker blijf bij je leest.

Absoluut niet eens met NKyou.

Vond het net erg leuk om zo een keer een film van Zhang te zien. Hij heeft al genoeg plattelandsdramas op z'n naam staan, dit was zeker een welkome afwisseling.

De visuele link met Doyle is er inderdaad, kan niet zeggen dat het beter is dan de huidige Doyle, wel beter als de vroegere Doyle/Kar Wai probeersels.

Wil niet zeggen dat deze film geen minpunten kent. De rode draad had iets roder gemogen, zeker in het midden, met de erg lange dinerscene verloor de film mijn interesse. Eerste en laaste 20 minuten zijn daarentegen wel erg sterk.

Visueel vlot en chaotisch, redelijk fris en modern filmpje. Als is het uiteindelijk niet Yimou's beste kant, hij laat toch weer eens wat anders zien. Vooral die scene op dat feestje was zo on-Yimou dat het gewoon hilarisch was. En nog een goeie scene ook.

3.5*, voor het toffe begin en einde. In het middenstuk vlot het jammer genoeg niet zo, maar mini-aanradertje voor mensen die weer eens wat anders van Y. Zhang willen zien.

Toch wel erg leuk. Ik moet zeggen dat ik een beetje schrok van de visuele stijl van dit filmpje. Ik ben zoveel mooier gewend van Zhang, ik heb niet zoveel met dat chaotische als wat er gebeurt binnen de film zelf niet net zo hyperactief als de montage is. Ik zie hierboven in Onderhonds bericht de vergelijking met de vroege Wong Kar-Wai, waarvan ik alleen Chungking Express heb gezien, maar ik snap de vergelijking, en daar beviel de stijl me ook al niet om soortgelijke redenen. Toch spaarzaam wel aardige beelden, zoals in de disco, of als er met tafels gesmeten wordt. Daarentegen ging de lensflare in het restaurant op den duur wel irriteren, zo vaak als het te zien is.
Het plot weet ook het een en ander te redden, want ik moest wel lachen om die stotterende chinees die niet van zijn plannen af te houden is. Ik snap de genre-omschrijving drama niet zo, wat mij betreft is het gewoon pure komedie. Het heeft mij in ieder geval weten te vermaken. 3*.