Children Shouldn't Play with Dead Things (1973)
23 stemmen | gemiddelde 2,71
Verenigde Staten
Horror87 minuten
geregisseerd door
Bob Clarkmet
Alan Ormsby,
Valerie Mamches en
Jeff GillenVijf jonge, kinky acteurs en hun artistieke regisseur komen aan op een desolaat en bijna vergeten grafeiland. Het eiland staat bekend om zijn gruwelijke geschiedenis met moorden, verkrachtingen, vervloekingen en demonen. Alan, de briljante, maar bizarre regisseur, heeft de acteurs op deze angstaanjagende plaats bijeengebracht, om aan hekserij mee te doen. Het plan is om een recent lijk op te graven en dat te gebruiken in een rituele ceremonie, die bedoeld is om doden op te wekken uit hun graf.
[permalink] geplaatst op 23 januari 2004, 14:27 uurDeze vroege film van Bob Clark(Deathdream, Black Christmass en uhum Porky's) lijkt mij erg interessant en er zitten zombies in.
2,0 [permalink] geplaatst op 13 september 2005, 10:29 uur Deze film werd gemaakt in reactie op het succes van "Night of the Living dead" een paar jaren eerder.
Hij werd voor een habbekrats en met persoonlijke vrienden van Bob Clark gemaakt. De hoofdrol wordt overgeacteerd door Alan Ormsby die voor deze rol evenveel tegenstanders als voorstanders heeft. Hij is eveneens verantwoordelijk voor de makeup effecten.
Ik ben qua mening een beetje verdeeld over deze productie. De film is erg kort en de aftiteling loopt al na 74 minuten. De opbouw van het eerste gedeelte van de film duurt daarom veel te lang en is een aaneenreiging van irritante tieners die oninteressante en morbide grappen met elkaar liggen uit te halen. De grappen worden op een kerkhof uitgehaald en draaien rond de lijken die daar begraven liggen. Tussen de sarcastische, vlakke dialogen worden rituelen uitgevoerd om elkaar angst in te boezemen. Er is blijkbaar een spreuk die werkte en de lijken komen terug tot leven om wraak te nemen op de jongeren die respectloos de graven kwamen schenden.
De zombies verschijnen voor het eerst na 55 minuten film.
Blijven er dus nog 19 minuten over voor de wraak van de zombies. Maar wat een 19 minuten!! Sfeervol kruipen de zombies kreunend uit hun graven omhuld met mist en rottende bladeren. Het wordt welliswaar op de valreep nog erg creepy en interessant. Het einde is helaas veel te snel in zicht en doet naar meer verlangen. De film wordt nergens echt bloederig en liefhebbers van de Italiaanse gutmunchers gaan diep teleurgesteld zijn. Het is wel de bloederigste film dat een Amerikaanse PG-rating draagt. De sfeer komt een beetje overeen met Jorge Grau's "Let sleeping corpses lie". Het voelt een beetje aan als een tot leven gekomen EC comic ("tales from the crypt", "The vault of horror", enz.) waarin mensen die slechte dingen deden altijd hun verdiende loon kregen
Al bij al een film die geslaagd is voor 1/3de waarbij je echt door de eerste 55 minuten moet bijten. Ik kan het me perfect voorstellen dat veel mensen het niet gaan uithouden tot de actie begint. De film heeft zijn cultstatus vooral te danken aan zijn sfeervol einde en is aan te raden voor de zombiecompletist.
Bob Clark's meest geslaagde horrorfilm zou later pas volgen: "Black Christmas".
2 Sterren te danken aan de laatste 19 minuten.
4,5 [permalink] geplaatst op 26 maart 2009, 11:52 uur Children shouldn't play with dead things! is een fantastisch,
sfeervolle film. Die sfeer wordt vooral benadrukt door de
aanwezigheid van een ietwat sinistere soundtrack.
De eigenzinnige mix van horror en humor samengesteld door Bob Clark is niet voor elke zombie-horrorliefhebber weggelegd.
De bruisende pulpfilm komt rustig op gang: een dikke 3 kwartier
wachten voordat de luie doden eindelijk hun graf onsteigen is
wat de kijker er voor over moet hebben om een aardige horde zombies te zien. En deze wederopstanding is wat mij betreft meer dan die moeite waard: de combinatie van de groezelige manier van filmen en de akelige geluiden doen me sterk denken
aan Texas chainsaw massacre.
Een prachtige lowbudgetparel uit de beginjaren 70!
4,5 Ster!
3,5 [permalink] geplaatst op 24 augustus 2009, 17:08 uurDeze film had zoveel meer kunnen zijn indien het niet zo'n saai eerste uur had. Daarin wordt er teveel geluld met onleuke personages. De sfeer was wel goed en de soundtrack was subliem met allerlei vreemde geluidjes.Na dat eerste uur komt de film fantastisch op gang met als hoogtepunt wanneer de zombies stil staan. Het einde is ook lekker sinister.
0,5 [permalink] geplaatst op 17 september 2009, 16:44 uur eindelijk kan ik deze film zien! ik kijk er al zo lang naar uit, en ik heb er zoveel goors over gehoord! zouden de geruchten kloppen? zou dit eindelijk nog eens een geslaagde horrorfilm worden?
de titelsequentie belooft helaas niet veel goeds, het ziet er eigenlijk naar uit dat dit alweer een saaie would-be horror wordt
maar dat is allemaal te vergeven, tenslotte is het een film uit '72
maar die gulle bui van vergiffenis vergeet je echter al snel als je doorhebt dat dit echt even spooky is als een bord spaghetti bolognèse
en wtf zien de acteurs eruit als plasticen poppen terwijl dit echt niets te maken heeft met het verhaal? een nieuwe house of wax? I don't think so!
want als de tenten verschijnen, begint een ervaren horrorliefhebber zich al zorgen te maken bij het denken aan die futloze serie Friday the 13-films (ook al is het uitkijken naar Freddy vs Jason vs Michael)
het geheel is even boeiend als de kaas tussen mijn tenen
alle pogingen tot evil dead te herrijzen uit het verleden ten spijt
inclusief een einde dat mij deed verlangen naar disneyfilms, ja zo slecht was het
3,0 [permalink] geplaatst op 20 februari 2010, 15:42 uur Deze zombiefilm is één van de leukere imitators van Night of the Living Dead. De scène waarin de doden uit hun graf herrijzen was vrij indrukwekkend en de zombie make-up was alleraardigst.
Het duurt wel een tijdje voor de film echt op gang komt, maar de dialogen waren vrij leuk om naar te luisteren, met flink wat grappen en oneliners. De acteurs waren niet slecht, hoewel Alan Ormsby wel een gevalletje van overacteren had.
De film eindigt lekker naargeestig en laat de optie open voor een vervolg dat er nooit gekomen is...
2,5 [permalink] geplaatst op 27 februari 2010, 13:23 uur Children Shouldn't Play with Dead Things is een stukje typische camp. Helaas weet Bob Clark met deze debutfilm bij lange na niet in de buurt te komen van zijn grote meesterwerk, Black Christmas. Ik had toch echt veel meer sfeer verwacht van de beste man. Er zitten enkele interessante stukjes thematiek in de film verwikkeld maar die komen wegens het belabberde acteerwerk niet echt tot hun recht. Moet bekennen dat ik de creaturedesign wel erg geslaagd vond, maar als volledige horrorfilm viel deze film me toch echt tegen.
4,5 [permalink] geplaatst op 8 augustus 2011, 18:34 uur Helemaal eens met mijn dikke vriend FatMike!
Voor een magere $70,000 in elkaar geMacGyverd, laat deze effectieve suspense horror met de weinige middelen die het heeft, een prachtige donkere sfeervolle zombiefilm zien, in de trant van Romero's Night of the Living Dead. Prachtige sinistere score, die het een nóg (goed)naardere ervaring maakt!
Tuurlijk heeft regisseur Bob Clark goed gekeken naar stijlicoon Night of the Living Dead(1968). Maar hij heeft góed gekeken, en vijf jaar later zijn met inktzwarte humor doorspekte versie gecreëerd. De zombies zijn veel donkerder, enger vooral, alsof je in een aflevering van EC Comics zit te bladeren!
Een groepje jonge acteurs komt in de nacht aan op eenvan god en iedereen 'kerkhof-eiland', om er -onder leiding van hun briljante, maar bizar/perverse regisseur Alan- een nep-ritueel van demonen oproepen te ondergaan. Een hekserij-séance is het opgelaten gevolg. Zij weten niet dat het allemaal een set-up, een practical joke van Alan is, die onder de zerken een paar geschminkte acteurs heeft verstopt, die op zijn teken tevoorschijn moeten springen! Als de grap over is, besluit Alan de camp nog vijf streepjes op te voeren, door een geconserveerd lijk mee te nemen naar een verlaten huisje, om de knappe, én al stijve!, man in een bizarre groteske huwelijksceremonie als man te nemen!
Wat niemand weet, is dat de séance 'per ongeluk' gelukt is! Nu wordt het huis omsingeld door een roedel angry zombies, én zitten ze opgescheept met een pissed-off gere-animeerde husband!
Vooral Manos-van-Alles Alan Ormsby springt er aan alle kanten uit! Hij nam niet alleen de gory zombie-make-up en -effecten voor zijn rekening (bij zijn volgende klus voor Clark -Deathdream- had hij een enthousaste assistent in de jonge Tom Savini). Ook was hij co-auteur van het script. Maar hoe mooi is zijn schitterende campy performance als de flamboyante, flaming gay, villijne en in- en ingemene theaterregisseur, die zijn ensemble tot op het bot tart, pest, uitlokt en zonder enige aarzeling opoffert!
Hoewel het een langzame opbouw kent, zijn er enkele leuke momenten van pietzwarte humor. Ook de schrik- en angstmomenten zijn zeer effectief uitgevoerd. Het ziet er soms wat onbeholpen uit, en de acteurs zijn af en toe wat over-the-top. Toch levert de hele cast een uitmuntende prestatie! Áls Romero al op een opvolger voor zijn Zombie-epos zat te wachten, had hij zich geen betere bastaardzoon kunnen wensen dan Children Shouldn't Play with Dead Things.
Voor The Only Gay On The Island, Alan Ormsby, 4,5 fijngekauwde roze sterretjes.
4,5 [permalink] geplaatst op 28 september 2011, 17:24 uur Alles is al een beetje gezegd he, wat positieve punten betreft
Maar goed, kan het nog wel een keer herhalen met 2 of 3 nieuwe woorden...
Verfrissend! Is er één van!
Geweldig debuut van Bob Clark. Toch wel bijzonder om te zien hoe hij van hordes zombies naar stijlvolle slasher gaat en daarna weer terug naar zombies. Deathdream hoop ik ooit nog tegen te komen, lijkt me geweldig! Hoe dan ook, hiermee bewijst hij wel een geweldige feeling te hebben voor het genre.
Niet alleen neemt hij lekker de tijd om iets neer te zetten, hij weet ook nog eens het opgemaakte geduld van de kijker terug te betalen met een schitterende finale. Heb echt zitten genieten achter m'n tv'tje terwijl al die kleikoppen (eindelijk
) eens lastig kwamen doen. Daarvoor had ik overigens ook niet veel te klagen, want het eerste uur weet genoeg te bieden zonder echte hoogtepunten.
Leuke opzet, zeer sfeervol zoals al reeds eerder genoemd. De soundtrack is één van de duidelijkste sfeermakers, daarnaast is de goedkope en beperkte belichting eigenlijk perfect. Dom smoesje om lantaarnpalen te gebruiken, maar dat is juist wel charmant uiteindelijk
. De humor is leuk en die Alan Ormsby speelt een tof haat-figuur. Verder valt er weinig op te maken uit de cast, maar het volstaat alleszins.
Duidelijk niet voor iedereen geschikt, ook niet per se voor de zombieliefhebber. Maar de aanpak is (komt 'ie weer...) verfrissend genoeg om alle lof te ontvangen!
3,5 [permalink] geplaatst op 11 oktober 2011, 19:16 uur Erg leuk. Flink overgeacteerd maar dat paste wel goed in deze film. Persoonlijk vond ik vooral de laatste 20 minuten erg sterk, maar ook daarvoor was het goed te doen door de humor en de sfeer. Ook de creepy soundtrack is erg fijn.
3,5 [permalink] geplaatst op 27 februari 2012, 22:09 uur Geinig filmpje. Komt wat traag op gang, maar de set up is best bizar en verontrustend. Paar jongeren in een boshut besluiten met wat oude spreuken de doden tot leven te wekken. Duidelijk gemaakt naar aanleiding van Night of Living Dead, maar tevens ook een voorloper op Evil Dead. Het duurt helaas wat lang voordat het lukt, maar als de laatste 25 minuten de doden eindelijk aan de slag gaan is het meer dan leuke bovenal, dankzij een geweldige soundtrack, sfeervol.
Fijn en bijzonder filmpje. 3,5*
