Een film waarbij Nederlandse stereotypes in contact komen met Amerikaanse stereotypes en het resultaat me iedere keer blijft bevallen! 'What was that name again?' - 'Flodder, ef el oo dee dee uh rrrr!' Of wat te denken van 'I sit fast!' of 'I'm Johnny, this is my family and we're from Holland!' Natuurlijk weet niemand waar Nederland ligt (naast Litouwen, Denemarken) en gedragen we ons als een stel losgeslagen randdebielen, maar het is niet alsof Amerika er niet minder oppervlakkig vanaf komt. Heerlijk!
Qua script is de film niet veel anders dan Murphy's Law in werking en er zijn enkele momenten waar ik toch snakte naar een moment waar
Sjakie de groep gewoon zou vinden, maar op deze manier blijft het tenminste wel spannend. Helemaal hilarisch dat Jon Polito ook nog in de film zit, blijft een fantastisch typetje. De rest van de cast doet zijn ding, al valt het wel op dat Tatjana er toch iets overtuigender op is gaan acteren.
Jammer dat de film wel een hoop scenes letterlijk gekopieerd heeft uit de eerste film, dat viel toch wel heel erg goed op toen ik de laatste scene uit de eerste film precies voor de opening van deze film zag. Op zich niet erg als herinnering aan de eerste film, maar tegelijkertijd had Maas vast wel iets meer creatiefs kunnen verzinnen toch? Toch, de auto-achtervolging was toch een stuk gaver dan in de eerste film
('Een typische Wallstreet-crash!') en ma die weer de vierde muur breekt, blijven toch erg fijn.
Beter dan de eerste film vind ik hem uiteindelijk niet, maar hij is minstens even leuk, zo niet leuker. Een beetje lachen om Amerikanen gaat er hier altijd wel in, helemaal in combinatie met wat Hollandse vunzigheid. Het zou toch mooi zijn als we er echt in slaagden
het Vrijheidsbeeld op te blazen, dan hadden we nu op het moment ook al oorlog
