Sibiriada (1980)

Mooie epische vertelling van de geschiedenis van de soviet unie aan de hand van twee families en de impact op een klein dorpje in Siberia. Het gebruik van de geschiedenis komt hier veel beter tot zijn recht dat in Meglio Gioventu, wqar het eigenlijk geen funktie heeft en vooral ingezet is om salon fehig te zijn. Hier echter passeren de revolutie, de tweede wereld oorlog en de zoekttocht naar olie de revue. bewoners trekken weg, beleven avonturen en komen weer terug. Ondanks de lange speeldduur (mijn versie van Moskowood was volgens de hoes 275 minuten, maar ik had hem binnen 4 uur gekeken, misschien was het toch de Amerikaanse versie van 203 minuten ) verveelt de film geen moment. O, ja de leuke, Giorgio Morroder achtige, muziek is opvallend voor een Russische film, maar draagt wel bij aan de sfeer.

Prachtig document, dikke 4*

Ik heb het even nagezocht. De Moskwood/Russico is idd de 203 minuten versie.

Volgens mij heb ik die 203 minutenversie gekeken, wat wel jammer is ergens. Sommige dingen waren wat onduidelijk en ook had ik het idee dat ik andere stukken weer miste enzo. Maar toch was het een prima film . 4*

Waar?

Inderdaad, de tijd vloog voorbij! Jammer dat deze film zo onbekend is en blijkbaar weinig bekeken door medeMM-gebruikers. Ik moet wel zeggen dat de film op DVD erg duur is en blijft, wat mischien een oorzaak is? Zelf heb ik een duitstalige versie op de kop getikt. Goedkoop, maar geen aanrader, want ik moest echt veel moeite doen om het verhaal te volgen en de Duitse nagesynchronisering is natuurlijk altijd per definitie kut (sorry voor de vleeswaren!).

Ik ben gek op epossen en deze film is zeker een aanrader in dit genre. Het eerste gedeelte vond ik prachtig vormgegeven. Kostuums en decor zien er zeer overtuigend uit (zoals de houthakker die een Lynx had gevangen en vastgebonden of de dorpelingen die langs komen slenteren met een gevangen steur op de rug!) en als afwisseling mooie natuurshots (bv. van een wandelende beer).

Het tweede gedeelte heeft voor mij vooral zijn charme vanwege de 'Oostblokkerige' sfeer die dit uitwasemt. Ook hier weer veel mooie beelden, men heeft wel alles uit de kast getrokken toendertijd! De muziek is zeer effectief en apart.

Kortom genieten en een aanrader.

Ik heb de moskwood versie. Nog niet kunnen bekijken helaas.

Ik denk dat ik deze vandaag al wel vast uit kan roepen tot de beste film die ik dit jaar gezien heb.

Serieuze tegenvaller. Het gemiddelde hier is spectaculair hoog, maar ik kon er niet zoveel mee. Bij vlagen boeiend (met name het jaren '30 stuk, het beste deel wat mij betreft), maar vooral in de tweede helft haakte ik af. Ik had moeite de ontwikkeling van hoofdpersonen te geloven, vond het tamelijk saai en dat herhalende synthitoontje buitengewoon irritant, vooral als het in de tweede wereldoorlog voor het eerst ingezet wordt. Hielp voor mij de scene aardig om zeep. Artiemev heeft heel wat betere soundtracks gemaakt wat mij betreft.

Wordt in recensies vaak vergeleken met Dr. Zhivago en Idi I Smotri, beiden vergelijkingen gaan mank. De eerste is van luie recensenten die twee lange films waar de Russische revolutie in voorkomt op een hoop gooien, invulling van de film is totaal anders, de tweede vergelijking gaat ook mank omdat deze film wel wat magisch realistische scenes en wat symboliek bevat, maar de poëzie van Idi i Smotri mist.

2.5*

Werkelijk wonderschone epische film. In deze film zit alles wat ik zo mooi vind aan de Russische / Sovjet cinema, wat mij betreft de mooiste cinema die er is. Prachtige uitgestrekte landschappen en al evenzo uitgerekte karakteruitwerkingen en verhaallijnen. Wat betreft de cinematografie en de kleur en atmosfeer van de enscenering deed de film me ook wel denken aan Dersu Uzala, ook een film waarin een hoofdrol voor het (Sibirische) landschap is weggelegd (hoewel ik die film nog mooier gefilmd vind).

Starbright zegt dat hij hier minder poëzie in ziet dat in Idi i Smotri, maar daar begrijp ik niets van. Juist de manier waarop er tijd en detail dat aan elk karakter besteed wordt en de tijdsspanne waarover deze film gaat maken dit voor mij erg poëtisch. En wat te denken aan die weg naar "devil's mane", die alle drie de telgen op hun eigen wijze proberen te vinden / voltooien en waar ze alledrie hopeloos in falen. En de eeuwig oude man met al die dieren om hem heen, wat ik een fascinerend personage vond en van mij een veel grotere rol van betekenis had mogen spelen.

Ik vond overigens het eerste deel van de film wel het mooiste, op een hele authentieke manier lijkt het oude Siberië in beeld te worden gebracht. Daarna gaat de verhaallijn een grotere rol spelen ten koste van een sfeerimpressie van het dorp in het desbetreffende tijdperk. Een groot minpunt vond ik de belachelijke en goedkoop klinkende jaren 80 score. Nam echt alle magie weg voor mij, gelukkig vrij spaarzaam gebruikt en afgewisseld met wel hele mooie Russische liederen. Deed me trouwens denken aan deze film, waar de soundtrack wel met succes de film om zeep heeft geholpen.

Maar dat zijn slecht kleine punten van kritiek op dit magnifieke Sibirische epos. Dit is film in z'n meest pure vorm zoals ik het het liefst zie. 20ste stem: nr1 notering in de tip250!

Van de themesong heeft de Russische formatie PPK nog een puik trancenummer gemaakt. Overigens is componist Eduard Artemyev een van de grote meneren in de Russische cinema. Heeft ook diverse films van Tarkovsky en Mikhalkov met mooie én catchy muziek verzorgd.

Die versie is ook maar zo'n 220 (of 203?) minuten.

Hele mooie film die de gehele speelduur boeiend blijft vooral het eerste en laatste halfuur zijn erg sterk, dikke 4 sterren.

Oja, die 0,5 van mbb moet verwijderd worden, over opvallend stemgedrag gesproken.

inderdaad, normaal gesproken beperkt dit type user (alleen 0.5/5) zich tot de blockbusters, beetje jammer dat het effect zo groot is bij een onbekende film als dit...

blijft rondspoken in m'n hoofd deze film, wellicht een top10 plek voor mij na herziening.

Uitstekende epische vertelling.

Verveeld opvallend genoeg geen moment. Komt misschien wel relatief laat op gang, maar na een klein uurtje komt de film echt uit zijn schulp. De eerste scenes in het moeras zijn schitterend.
De meetlat langs de geschiedenis in het dorp en de Sovjet-Unie in het algemeen is erg mooi gedaan.

De film zag er verder goed uit, maar een echte cinematografische briljant vind ik het ook niet. Komen af en toe wat mooie scenes langs, maar had daar toch wat meer gehoopt. Ook de soundtrack laat hier en daar wat steekjes vallen.

4*

Zeer goede, inmiddels 7de Sovjet-film. Alles verloopt zeer vlot, en is bijgevolg ondanks de lange speelduur niet zo zwaar. De film is op de ene moment wel wat boeiender dan op de andere, maar over het algemeen kan je op de meeste momenten meeleven.

Op cinematografisch gebied ook erg goed. Het is geen Stalker, maar toch. Het mooiste stuk cinematografie zat ongetwijfeld in het subplot van 'De Duivelse Manen', wat tevens ook verhaaltechnisch veel gelijkenissen had met Stalker. Daarnaast ook nog enkele andere mooie veel herhaalde plaatjes. De ster, de weg door het bos, het water... Ook de muziek is goed gekozen. Weliswaar ook hier veel herhaald. Volgens mij heeft de film 2 soundtracks, maar het zijn wel 2 goede. Toch hier en daar wat steekjes laten vallen bij het toepassen ervan, zodat Montorsi hieronder al zei.

4,0*

Met moeite de eerste 25 minuten uitgezeten, was misschien te vooringenomen dat het mij allemaal niet zo zou boeien. Vond het eigenlijk niet zo mooi geschoten en de sfeer was een beetje lauw, als je het mij vraagt.

Na minder dan 1/6 gezien te hebben kan ik moeilijk zeggen of de vergelijking met het geniale 'Idi i Smotri' al dan niet terecht is, maar op basis van wat ik heb gezien, vind ik de parallel nogal absurd. Soundtrack kon er anderzijds wel mee door, vond ik (inderdaad erg eighties qua sound).

Van de scriptschrijver van Andrej Tarkovsky en de Gouden Palm 1980 verwachtte ik waarschijnlijk gewoon te veel. Misschien krijgt 'ie verderop deze week nog eens kans, indien niet stuur ik hem snel verder.

Het nauwelijks bekende Magnum Epos van Andrei Konchalovsky duurt bijna 275 minuten. Helaas op de DVD van Moskwood 70 minuten minder en dat merk je ook in de eerste paar hoofstukken.

De film is opgenomen in een streek waar de mens nog niet is geweest. Sibiriada is van zo'n grote schoonheid dat je bijna letterlijk de geschiedenis van het land (vanaf 1900) aan het bewandelen bent. Deed me af en toe wat denken aan Novecento van Bernardo Bertolucci. Prachtige kleurenpalet, rijke geschiedenis zonder dat het een saaie geschiendenisles wordt zoals op school, uitdagende maar wonderschone geluidsband en met steeds aan het einde van een hoofdstuk archiefmateriaal uit die tijd. Heel bijzonder!

Mooie film, met genoeg rijke beelden zoals in de bossen of van de boorinstallatie. Leuk gedaan ook hoe de decennia behandeld worden en je aan de hand van de geschiedenis van het dorp langs de ontwikkeling van “heel” Rusland geleid wordt. Redelijke soundtrack ook maar niet zo bijzonder dat die zal blijven hangen.

Over het geheel genomen kan het me echter niet veel boeien, tegen m’n verwachting in. De gebeurtenissen spreken me weinig aan (althans de uitwerking ervan) maar belangrijker is dat ik weinig kan opbrengen voor de personages. Misschien omdat ze ‘wisselen’ of omdat het nogal toneelstuk-achtig is (met name in het eerste uur), ik vind het te afstandelijk.

Gecombineerd met de lange speelduur maakt het de film op momenten zelfs vrij saai, op de cinematografie na dan. Al met al miste ik een beetje intensiteit die recht zou doen aan de ontwikkelingen.

Lange speelduur, maar het moet gezegd worden dat die best lekker voorbijschieten, zelfs al is het op zich geen bijzonder sterke film. Ik moest er zelfs inkomen. De proloog was misschien het mooist geschoten, het was ook het meest rommelige gedeelte en de slechte dubbing viel meer op dan in latere stukken. Vanaf het jaren '30 gedeelte werd het wat boeiender. De film slaagt ervooral in om realistische en historische gebeurtenissen te mengen met mythische beelden. Zo'n eeuwige grootvader, dat pad en dat mysterieuze moeras voegen toch toch wel iets extra's toe en het is hier dan de regisseur de mooiste beelden tevoorschijn tovert. Mooie belichting en kleuren vooral.

Dit verdwijnt echter allemaal wat naar de achtergrond zodra we meer in de moderne tijden komen. Het verhaal blijft boeien, maar ik miste toch het bijzondere sfeertje van de eerste helft. De muziek begon me hier ook wat tegen te staan en het werd wat sentimenteel en voorspelbaar. Gelukkig wordt het nergens echt vervelend of irritant, hier daar had meer in gezeten. De personages zijn goed uitgewerkt, maar spraken me toch nooit echt bijzonder aan. Uiteindelijk is Siberiade gewoon een fijn Russisch epos met een historisch randje. Weinig mis mee, maar ook weinig opzienbarends.
3*