The Truman Show (1998)

Ik moet zeggen dat deze film me aangenaam verrast heeft. Het verhaal is, naar mijn mening, erg origineel en keurig uitgevoerd. 4*

Dit scherp kritiserende verhaal op de het winstbejag van de massamedia vond ik minder geniaal als ik vooraf gedacht had. Waarschijnlijk heeft het er mee te maken dat de film dertien jaar oud is en we inmiddels wel het een en ander gewend zijn. Jam Carrey speelt op een eenvoudige en uitstekende wijze de man die te goed van vertrouwen is en de regisseur weet op een knappe wijze de spanning er in te houden.

Een heel mooi gegeven voor een film en ook goed uitgewerkt. Jim Carrey speelt wel goed, maar neigt af en toe weer naar de komedie wat me wel stoort, want zo'n film is het niet. Het duurde even voor ik begreep hoe hij in elkaar zat, maar toen ik dat doorhad zat ik echt vol bewondering te kijken hoe de hele film in elkaar zat. Prachtig gedaan. Het einde is ook heel mooi. Dit is echt een goede Jim Carrey- film.

Herzien en aj, toch weer een stukje fijner. Vooral het uitmuntende camerawerk viel mij bij de tweede maal op. Steekt met kop en schouders boven al het andere werk van Carrey uit.

Een redelijke drama.

Dit is een film waar er duidelijk meer drama dan komedie in zit. Nogal logisch, met zo'n verhaal.

Het verhaal is best geniaal. Een film dat gebaseerd is op één persoon die de hele wereld in z'n greep heeft. Al over de 9,000 dagen wordt die 24/7 live bekeken overal op de wereld.

De personages zijn eigenlijk acteurs die in hun rol voor de Truman show moeten spelen. Zo heb je Truman's beste vriend (Emmerich), zijn prachtige vrouw (Linney), zijn moeder en andere personen die in zijn leven voorkomen. 't Enige echte van de show is Truman zelf eigenlijk. Die is gewoon zichzelf. Met de personages leeft je helemaal mee, dat is dus prima gedaan.

Qua humor valt het reuze mee. Er komen geen grapjes om de 2 minuten, maar dat zit er beetje gedoseerd in. Niet elke grappig moment moest ik erom lachen, maar met Carrey's uitdrukking zijn de meeste grappen wel leuk. Bijv. toen die met zichzelf aan het praten was voor de spiegel of de manieren die worden uitgehaald om Truman niet uit het dorpje te laten gaan, zoals een lekkende kernreactor of dat de gehuurde acteurs geen bus of pont kunnen besturen.

Voor de rest ziet het gecreëerde Seahaven er prachtig uit, lekker ouderwets, aan de kust, knus, vriendelijk en waar iedereen elkaar kent. Het is inderdaad perfect... Het einde kon wel wat anders, want toen die achter de 'poort naar het echte leven' was gestapt, is de film eigenlijk voorbij. Ik zou graag willen weten hoe die toen met Sylvia wordt herenigd en hoe die het in 'the real world' eraan toe is.

Toch nog een bijzondere film met een bijzondere verhaal.

smaken verschillen maar deze is gewoon te belachelijk voor woorden
een 0 - is mijn stem

De realiteit is in dit geval niet relevant, maar de thematiek die wordt aangesneden des te meer. Dat het dan ook nog eens in een ontzettend sfeervol, tragikomedisch jasje is gegoten, is alleen maar mooi meegenomen.

Geslaagde sneer naar de massamedia.

De film heeft 2 grote pluspunten. Eéntje daarvan is het verhaal dat over een razend interessant uitgangspunt beschikt en dat ook goed uitgewerkt wordt.
Nergens verveelt de film, de media wordt niet gespaard (iets wat denk ik in 1998 toch wel tot nadenken aanzette).

Het 2e grote pluspunt is Jim Carrey, die zich perfect weet in te leven in zijn rol van Truman Burbank. De andere rolbezettingen vielen echter wat tegen. Ed Harris was nog te doen, maar die "vrouw" van Truman bv bakte er weinig tot niets van.

Fijn camerawerk, het dorpje zag er echt als een set uit. Er zitten ook wat absurde situaties in, maar een komedie is dit allesbehalve. Die absurde situaties zijn meer een sneer naar de media.

4

Vrij apart werkje met een opvallende surrealistische ondertoon. Het wereldje waar Truman zich in bevind zit vol met allerlei merkwaardige gebeurtenissen en herhalende situaties. Aan de ene kant een typische Amerikaanse woonwijk en een suffe kantoorbaan, tergelijkertijd een vreemde omgeving met mysterieuze personen waarbij je eigenlijk niemand kan vertrouwen.

Jim Carrey weet zich weer voor 110 % in te leven in zijn personage en bijrollen worden op voldoende wijze ingevuld. Ik verwijt de cast dus nergens van, maar vooral de manier waarop het hele zaakje is uitgewerkt vond ik niet bijster overtuigend. Hier en daar is er zeker nagedacht over een detail zoals het bordje boven de televisie waarop het aantal dagen staat vermeld van de uitzending. Ik had mijn rekenmachine erbij gepakt en het blijkt om 28 jaar te gaan, kijkend naar Truman's uiterlijk lijkt dit redelijk te kloppen. Helaas vind ik de gehele opzet gewoon niet zo sterk en op ongeveer de helft van de speelduur begon mijn interesse te verslappen. Het feit dat alle burgers een rol vervulde in het programma en verder geen sirieuze baan hadden is op de eerste plek niet echt aannemelijk en de mogelijkheid om het hele klimaat om te switchen vond ik ook nèt iets te vergezocht. Er wordt geen poging ondernomen om realistisch uit de hoek te komen, zo zitten de meesterbreinen van het draaiboek gewoon rustig te werken op de maan. Maar het belangrijkste gegeven is toch dat meneer Truman gevolgd wordt in zijn bestaan en omdat we te maken hebben met doodnormale mensen bestaande uit water en bloed vind ik het op deze manier jammer genoeg neerkomen op kinderspel. Het avontuur werd steeds grootschaliger ingevuld en de regisseur kon zich niet bedwingen om rond te gaan strooien met Amerikaanse supporters die aan de buis gekluisterd zaten alsof dit de spannendste dag uit Truman's leven moest zijn. Dat lijkt me nogal onwaarschijnlijk, in al die voorbijgaande jaren moeten er echt wel een hoop huiveringwekkende momenten voorbij zijn gekomen. Verder was ik ook minder te spreken over de toegevoegde zwarte hoeken in het scherm. Waarschijnlijk werd hier mee getracht om een verborgen camera-look te creeëren maar aangezien deze alles behalve strategisch stonden opgesteld en ook helemaal niet aanwezig konden zijn op de desbetreffende plek (omdat Truman dit absoluut gezien moest hebben vanuit zijn positie) heeft het echt helemaal geen betekenis meer. In de scène met het zeilbootje slaat dit idee helemàal door wanneer er onder bijna ieder shot van die lelijke zwarte hoekjes zijn bijgeplakt.

Leuk concept, maar niets geniaals.

Een heerlijke film zeer goed evenwicht van humor en drama.
Jim speelt de rol van zn leven hier,vond het einde ook magistraal!

Fantastisch origineel idee en bovendien heel, heel goed uitgewerkt. Geen andere persoon had deze rol beter kunnen vertolken dan Jim Carrey, deze kerel blijft gewoon ongelooflijk geschikt voor dit soort rollen. Leuke trucjes rond het TV-verhaal ook. Kortom is The Truman Show boeiend, touching en leuk van begin tot eind.

Vermakelijke film, origineel verhaal!