134.880 gebruikers | 85.649 films | 31.031 regisseurs | 3.506.966 berichten | 4.928.165 stemmen
Patton (1970)
663 stemmen | gemiddelde 3,70
mijn stem:
Oorlog / Drama
172 minuten
geregisseerd door Franklin J. Schaffner
met George C. Scott, Karl Malden en Stephen Young
De film vertelt het verhaal van generaal George S. Patton, tijdens zijn opmars van Noord-Afrika naar Duitsland, gedurende de Tweede Wereldoorlog. De generaal, beroemd (en berucht) om zijn geniale leiderschap en woede-uitbarstingen, ligt constant overhoop met zijn meerderen.
3,5
[permalink] geplaatst op 18 december 2010, 23:41 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Zeer aardige film.
De film toont in het eerste deel een aspect waar zelden films over gemaakt zijn; de oorlog in Afrika.
Alleen daarom al interessant! Bovendien zien we nog de onderlinge competitie tussen de Britse en de Amerikaanse generaals. Zulke prestatiedrang heeft er voor gezorgd dat alles net wat rapper ging, en dat men de manschappen meer ging motiveren.
Daarna zien we operatie Fortitude, waar ook zelden iets over gezegd wordt in films. En ook het Ardennenoffensief komt aan het bod.
Ik vind alles zeer mooi geïllustreerd zijn. Wie twijfelt aan de echtheid hier van, dit is een van de enige films die op een persoon gebaseerd zijn die geen negatieve kritieken kreeg van familieleden en mensen die hem kenden. Werkelijk alles dat aan bod komt is waarheidsgetrouw.
Een groot nadeel is dat de film eigenlijk te kort is. Men moest hier minstens een uur extra in gestoken hebben (Lawrence of Arabia is bijvoorbeeld ook 228min, en Das Boot 293min). De film vliegt eigenlijk te veel voorbij, en bepaalde zaken worden helemaal niet, of nauwelijks getoond. Zo mocht men voor de herverovering van Frankrijk wel wat meer tijd uittrekken, evenals voor het Ardennenoffensief.
Iets dat zelf helemaal niet getoond is, is dat Patton bijna in Tsjechië zat, en verder wou oprukken naar Rusland. Verder kwam in de film zijn afkeer voor de Russen maar zeer lichtjes aan het bod.
Hij is dan ook een van de weinige generaals die wel graten zag in het voorstel van Reichspräsident Donitz:
Dat plan hielt in dat men de nazi’s buiten spel zou zetten, en intussen de Wehrmacht en de SS zou hergroeperen. Vervolgens zou men met behulp van de geallieerden de Russen eerst verdrijven uit Duitsland, en dan hen helemaal Europa buiten schoppen.
Nuja, de Wehrmacht stelde over land niet veel meer voor, en de SS’ers die overbleven waren ook al zo goed als op het einde van hun krachten (de meeste van die overblijvers waren trouwens Vlamingen, Nederlanders en Fransen, die na een paar jaar ploeteren in de oostfrontmodder intussen ook wel oorlogsmoe waren)
Patton werd voor het provoceren van de Russen, en het prijzen van de vechtlust van de Duitsers en de nazi’s uit zijn ambt ontgeven. Hij moest terugkeren naar Amerika … maar kwam in verdachte omstandigheden om het leven. Er wordt vermoed dat hij uit de weg is geruimd door hogerop.
En het zijn net die dingen die ik te veel mis. Men wou een beetje te veel vanalles tonen, maar men toonde eigenlijk niets.
Helemaal niet.
Hoe snel de geallieerden naar Berijn reden maakte niets uit. De bolsjewieken zouden er toch eind april 45 geweest zijn, of de Amerikanen nu op 100 of 1000km van Berlijn waren verwijderd.
De tactiek die Patton gebruikte om snel terrein te maken in Frankrijk was trouwens niet origineel.: Rommel had de tactiek (“Blitzkrieg”) in 1940 al toegepast bij de invasie van Frankrijk. De Britten die gingen komen helpen mochten direct terug op hun boten stappen waarmee ze net aan wal waren gekomen.
Als Hitler toen niet de dwaze beslissing genomen zou hebben om de Britten te laten ontsnapen (als gunst, om goed te staan bij het Britse volk, en zo te kunnen praten over bondgenootschap of vrede)had Rommel eind Mei 1940 honderdduizenden Britten, Fransen, Belgen en Nederlanders tot krijgsgevangen kunnen maken.
Bon, tot zover mijn bespreking over de inhoud en het thema van de film
In het begin heb je nogal de indruk dat de film propagandistisch is. Uitspraken als “alle real Americans love to fight” en vooral “That’s why Americans have never lost and will never lose a war.” moesten duidelijk de vechtlust bij de kijkers aanwakkeren. Bij het maken van de film zat Amerika in Vietnam verwikkeld in een gevecht dat ze wel aan het verliezen waren!
Maar later in de film ebt dit Amerikaans-patriotische gevoel weg. Ook omdat de hoofdpersoon het aan de stok krijgt met de Amerikaanse politieke machten.
Overigens is de film zeer mooi gefilmd en zijn de locaties zeer goed gekozen. Neem bijvoorbeeld dat gevecht tegen die tanks in Afrika. Beter dan dat kan je een oorlogstafereel toch niet verfilmen?
Mijn complimenten voor de keuze van de muziek. Het is in deze film niet zo’n belangrijk onderdeel, maar de momenten waar de muziek er wel in voor komt worden daardoor nog net ietsje meer in de kijker gezet.
Ik had het eigenlijk niet verwacht, maar er worden ‘vreemde talen’ in deze film gesproken. Aardig wat zinnen Duits, en ook een zinnetje Frans tussendoor. Bij ‘wereldfilms’ uit deze tijd toch niet echt evident.
En George C. Scott heeft die Oscar zeker verdiend. Een rol die hem op het lijf geschreven was. De anderen spelen ook uitmuntend. Alsof ze er allemaal bij waren. Om een of andere reden krijg ik bij dit soort grote films steeds het gevoel dat de omgevingen motiverend werken bij de cast.
Kortom; Zeer goed uitgewerkt, maar het verhaal kon veel beter gebracht worden. Wel bizar dat deze niet in de top250 staat.
4,0*
De film toont in het eerste deel een aspect waar zelden films over gemaakt zijn; de oorlog in Afrika.
Alleen daarom al interessant! Bovendien zien we nog de onderlinge competitie tussen de Britse en de Amerikaanse generaals. Zulke prestatiedrang heeft er voor gezorgd dat alles net wat rapper ging, en dat men de manschappen meer ging motiveren.
Daarna zien we operatie Fortitude, waar ook zelden iets over gezegd wordt in films. En ook het Ardennenoffensief komt aan het bod.
Ik vind alles zeer mooi geïllustreerd zijn. Wie twijfelt aan de echtheid hier van, dit is een van de enige films die op een persoon gebaseerd zijn die geen negatieve kritieken kreeg van familieleden en mensen die hem kenden. Werkelijk alles dat aan bod komt is waarheidsgetrouw.
Een groot nadeel is dat de film eigenlijk te kort is. Men moest hier minstens een uur extra in gestoken hebben (Lawrence of Arabia is bijvoorbeeld ook 228min, en Das Boot 293min). De film vliegt eigenlijk te veel voorbij, en bepaalde zaken worden helemaal niet, of nauwelijks getoond. Zo mocht men voor de herverovering van Frankrijk wel wat meer tijd uittrekken, evenals voor het Ardennenoffensief.
Iets dat zelf helemaal niet getoond is, is dat Patton bijna in Tsjechië zat, en verder wou oprukken naar Rusland. Verder kwam in de film zijn afkeer voor de Russen maar zeer lichtjes aan het bod.
Hij is dan ook een van de weinige generaals die wel graten zag in het voorstel van Reichspräsident Donitz:
Dat plan hielt in dat men de nazi’s buiten spel zou zetten, en intussen de Wehrmacht en de SS zou hergroeperen. Vervolgens zou men met behulp van de geallieerden de Russen eerst verdrijven uit Duitsland, en dan hen helemaal Europa buiten schoppen.
Nuja, de Wehrmacht stelde over land niet veel meer voor, en de SS’ers die overbleven waren ook al zo goed als op het einde van hun krachten (de meeste van die overblijvers waren trouwens Vlamingen, Nederlanders en Fransen, die na een paar jaar ploeteren in de oostfrontmodder intussen ook wel oorlogsmoe waren)
Patton werd voor het provoceren van de Russen, en het prijzen van de vechtlust van de Duitsers en de nazi’s uit zijn ambt ontgeven. Hij moest terugkeren naar Amerika … maar kwam in verdachte omstandigheden om het leven. Er wordt vermoed dat hij uit de weg is geruimd door hogerop.
En het zijn net die dingen die ik te veel mis. Men wou een beetje te veel vanalles tonen, maar men toonde eigenlijk niets.
Spetie schreef:
Dan hadden "we" ook wel gewonnen, maar het had waarschijnlijk iets langer geduurd.
Dan hadden "we" ook wel gewonnen, maar het had waarschijnlijk iets langer geduurd.
Helemaal niet.
Hoe snel de geallieerden naar Berijn reden maakte niets uit. De bolsjewieken zouden er toch eind april 45 geweest zijn, of de Amerikanen nu op 100 of 1000km van Berlijn waren verwijderd.
De tactiek die Patton gebruikte om snel terrein te maken in Frankrijk was trouwens niet origineel.: Rommel had de tactiek (“Blitzkrieg”) in 1940 al toegepast bij de invasie van Frankrijk. De Britten die gingen komen helpen mochten direct terug op hun boten stappen waarmee ze net aan wal waren gekomen.
Als Hitler toen niet de dwaze beslissing genomen zou hebben om de Britten te laten ontsnapen (als gunst, om goed te staan bij het Britse volk, en zo te kunnen praten over bondgenootschap of vrede)had Rommel eind Mei 1940 honderdduizenden Britten, Fransen, Belgen en Nederlanders tot krijgsgevangen kunnen maken.
Bon, tot zover mijn bespreking over de inhoud en het thema van de film
In het begin heb je nogal de indruk dat de film propagandistisch is. Uitspraken als “alle real Americans love to fight” en vooral “That’s why Americans have never lost and will never lose a war.” moesten duidelijk de vechtlust bij de kijkers aanwakkeren. Bij het maken van de film zat Amerika in Vietnam verwikkeld in een gevecht dat ze wel aan het verliezen waren!
Maar later in de film ebt dit Amerikaans-patriotische gevoel weg. Ook omdat de hoofdpersoon het aan de stok krijgt met de Amerikaanse politieke machten.
Overigens is de film zeer mooi gefilmd en zijn de locaties zeer goed gekozen. Neem bijvoorbeeld dat gevecht tegen die tanks in Afrika. Beter dan dat kan je een oorlogstafereel toch niet verfilmen?
Mijn complimenten voor de keuze van de muziek. Het is in deze film niet zo’n belangrijk onderdeel, maar de momenten waar de muziek er wel in voor komt worden daardoor nog net ietsje meer in de kijker gezet.
Ik had het eigenlijk niet verwacht, maar er worden ‘vreemde talen’ in deze film gesproken. Aardig wat zinnen Duits, en ook een zinnetje Frans tussendoor. Bij ‘wereldfilms’ uit deze tijd toch niet echt evident.
En George C. Scott heeft die Oscar zeker verdiend. Een rol die hem op het lijf geschreven was. De anderen spelen ook uitmuntend. Alsof ze er allemaal bij waren. Om een of andere reden krijg ik bij dit soort grote films steeds het gevoel dat de omgevingen motiverend werken bij de cast.
Kortom; Zeer goed uitgewerkt, maar het verhaal kon veel beter gebracht worden. Wel bizar dat deze niet in de top250 staat.
4,0*
AGE-411 schreef:
De film toont in het eerste deel een aspect waar zelden films over gemaakt zijn; de oorlog in Afrika.
De film toont in het eerste deel een aspect waar zelden films over gemaakt zijn; de oorlog in Afrika.
AGE-411 schreef:
Verder kwam in de film zijn afkeer voor de Russen maar zeer lichtjes aan het bod
Verder kwam in de film zijn afkeer voor de Russen maar zeer lichtjes aan het bod
Ik zal me maar beperken tot deze twee citaten. Maar hoe kom je daar nou bij?
Moviemeter is ook een informatieve site.........
1) Als je op Tobruk, El Alamein, Rommel .... zoekt kom je toch al een aantal tegen, maar zijn er veel meer. Dus je kan weer even vooruit .
2) Zijn houding tegenover Russen tijdens het feest is anders ook treffend gedaan.
.2) Zijn houding tegenover Russen tijdens het feest is anders ook treffend gedaan.
1) Ik zie dat dat allemaal kleinere filmpjes zijn. Die heb ik nog niet gezien. Desalniettemin zal ik er wel eens eentje bekijken over Rommel. In mijn ogen een van de beste leger-aanvoerders die er ooit was.
2) Dat wel, maar in het echt was er veel meer. Zo is ie na het Ardennenoffensief opgerukt tot bijna in Praag! Berlijn liet ie mooi links liggen, omdat hij respect had voor de nazi's. Hij wou vanuit Praag door gaan naar Rusland. Het heeft de Amerikanen veel moeite gekost om de eigenzinnige generaal tegen te houden.
Ook na de oorlog liet hij constant in zijn ongenoegen horen. Veel luider dan dat dat in de film is getoond;
En dit onderstaande is ook niet opgenomen in de film. En dat is wel spijtig, want ik zou het razend interessant gevonden hebben.
Ik vermoed dat ze niet durfden om Amerika en de legerleiding zwart te maken, aangezien deze film de mensen net vaderlandsliefde en respect voor het leger moest bijbrengen. (voor Vietnam)
2) Dat wel, maar in het echt was er veel meer. Zo is ie na het Ardennenoffensief opgerukt tot bijna in Praag! Berlijn liet ie mooi links liggen, omdat hij respect had voor de nazi's. Hij wou vanuit Praag door gaan naar Rusland. Het heeft de Amerikanen veel moeite gekost om de eigenzinnige generaal tegen te houden.
wikipedia schreef:
In februari waren de Duitsers helemaal teruggetrokken achter de oorspronkelijke Duitse grens. Patton die hen achtervolgde trok het Saargebied binnen. In vliegende vaart raasden zijn pantsertroepen verder door Zuid-Duitsland, zonder nog ernstige tegenstand te ontmoeten van het snel uiteenvallende Duitse leger, tot aan de Tsjechische grens. Hij was van plan om Praag te bevrijden toen de Amerikaanse troepen werden gestopt door het oppercommando dat zich gebonden wist door de territoriale afspraken die op de conferentie van Jalta waren gemaakt met de Sovjets. Desondanks veroverde hij de stad Pilsen en het grootste deel van West-Bohemen. Als echte communistenvreter liet hij tevens meermaals de suggestie horen om samen met het restant van het Duitse leger meteen door te stomen naar het Oosten om de Sovjets te bevechten. Dit was ook het voorstel van Karl Donitz, de voorzitter van de zogenaamde Flensburgregering (de opvolger van het naziregime en Hitler die inmiddels zelfmoord had gepleegd), die zich wel aan de westelijke geallieerden wilde overgeven maar niet aan de Sovjets.
In februari waren de Duitsers helemaal teruggetrokken achter de oorspronkelijke Duitse grens. Patton die hen achtervolgde trok het Saargebied binnen. In vliegende vaart raasden zijn pantsertroepen verder door Zuid-Duitsland, zonder nog ernstige tegenstand te ontmoeten van het snel uiteenvallende Duitse leger, tot aan de Tsjechische grens. Hij was van plan om Praag te bevrijden toen de Amerikaanse troepen werden gestopt door het oppercommando dat zich gebonden wist door de territoriale afspraken die op de conferentie van Jalta waren gemaakt met de Sovjets. Desondanks veroverde hij de stad Pilsen en het grootste deel van West-Bohemen. Als echte communistenvreter liet hij tevens meermaals de suggestie horen om samen met het restant van het Duitse leger meteen door te stomen naar het Oosten om de Sovjets te bevechten. Dit was ook het voorstel van Karl Donitz, de voorzitter van de zogenaamde Flensburgregering (de opvolger van het naziregime en Hitler die inmiddels zelfmoord had gepleegd), die zich wel aan de westelijke geallieerden wilde overgeven maar niet aan de Sovjets.
Ook na de oorlog liet hij constant in zijn ongenoegen horen. Veel luider dan dat dat in de film is getoond;
wikipedia schreef:
In oktober 1945 kreeg Patton het bevel over het 15e Amerikaanse leger in de Amerikaanse sector van Duitsland. Hij bleef echter voor opschudding zorgen door voortdurend de Russen te beledigen en zelfs de Waffen-SS te prijzen die in zijn ogen een voorbeeldige opleiding aan hun soldaten had gegeven. Tenslotte werd hij door het voor schut gezette geallieerde opperbevel van zijn taken ontheven en teruggeroepen naar de VS.
In oktober 1945 kreeg Patton het bevel over het 15e Amerikaanse leger in de Amerikaanse sector van Duitsland. Hij bleef echter voor opschudding zorgen door voortdurend de Russen te beledigen en zelfs de Waffen-SS te prijzen die in zijn ogen een voorbeeldige opleiding aan hun soldaten had gegeven. Tenslotte werd hij door het voor schut gezette geallieerde opperbevel van zijn taken ontheven en teruggeroepen naar de VS.
En dit onderstaande is ook niet opgenomen in de film. En dat is wel spijtig, want ik zou het razend interessant gevonden hebben.
Ik vermoed dat ze niet durfden om Amerika en de legerleiding zwart te maken, aangezien deze film de mensen net vaderlandsliefde en respect voor het leger moest bijbrengen. (voor Vietnam)
wikipedia schreef:
In december 1945, één dag voor hij terug zou vliegen naar de VS, werd de wagen van Patton geramd door een vrachtwagen. Patton raakte verlamd tot aan zijn nek en stierf een aantal dagen later in het ziekenhuis. De officiële verklaring door de US Army tot op heden van het overlijden van Patton is dat dit door een tragisch ongeluk kwam maar door sommige schrijvers word gesuggereerd dat er meer aan de hand was. Onder andere Robert K. Wilcox beweert dat er een aanslag gepleegd is door tegenstanders van Patton die op het punt stond voor hen schadelijke informatie naar buiten te brengen.
In december 1945, één dag voor hij terug zou vliegen naar de VS, werd de wagen van Patton geramd door een vrachtwagen. Patton raakte verlamd tot aan zijn nek en stierf een aantal dagen later in het ziekenhuis. De officiële verklaring door de US Army tot op heden van het overlijden van Patton is dat dit door een tragisch ongeluk kwam maar door sommige schrijvers word gesuggereerd dat er meer aan de hand was. Onder andere Robert K. Wilcox beweert dat er een aanslag gepleegd is door tegenstanders van Patton die op het punt stond voor hen schadelijke informatie naar buiten te brengen.
4,0 [permalink] geplaatst op 8 december 2011, 17:08 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
