La Finestra di Fronte (2003)

- Seattle IFF 2004: Publieksprijs
-David di Donatello Awards: Best Film, Best Actor (Massimo Girotti), Best Actress (Giovanna Mezzogiorno), Best Music (Andrea Guerra), Scholars Jury (Ferzan Ozpetek).
- Italian Nat. Synd. Of Film Journalists: Silver Ribbo for Best Actress, Best Original Story, Best Song.
-Karlovy Vary IFF: Best Director, Best Actress, Crystal Globe (Ferzan Ozpetek).
(Cinemien)

Mooie film in de lijn van Hamam en Le fate ignoranti.
Heerlijk traag tempo waar je tegelijkertijd helemaal in ondergedompeld werd.

Man met mysterieus verleden die blijkt de held te zijn geweest tijdens de deportaties in WO II ...dat hebben we al vaker gezien.

De vage herinneringen aan Simone en de onderdrukte passie tussen de 'buren' was mooi in beeld gebracht, maar het geheel vond ik te theatraal aangedikt. Ook weer geen draak, want de film kent zeker zijn oprechte mooie momenten.

3,5 *

Vond de film nogal slecht eigenlijk. Een banaal verhaal dat ofwel déjà vu ofwel ongeloofwaardig overkwam, weinig overtuigende acteerprestaties en vrij domme personages die weinig medeleven opriepen. Er zaten zeker interessante en leuke dingen in, maar het geheel zei me niks. Zo erg dat de film me nogal overbodig leek (en nu nog) Ik geef wel toe dat ik absoluut begon te watertanden bij het zien van al die taarten, ook die ene chocoladetaart zag er verrúkkelijk uit, en dat kan ook van Giovanne Mezzogiorno gezegd worden. Maar de film kan ik echt niet meer dan 1,5 sterren geven.

Sterke reactie Freud. Inderdaad...al met al kitscherig geheel. Vrouw heimelijk verliefd op mysterieuze buurman in dure armani-pakken. Overdreven aangedikt met holocaustverhaal. Punt eraf.

Prachtige verhalen die in elkaar grijpen en gedetailleerd beschreven worden en mensen die naar elkaar kijken. Een bijzonder boeiende film.

Mooie emotievolle italiaanse drama film!
De film zit vol emotie die goed tot zijn recht komt door de goede cast.
De verhaal lijn is netjes uitgewerkt.. en de personages zijn boeiend en begrijpenlijk.
En de hoofdrolspeelster (Giovanna Mezzogiorno) is ook niet erg om ruim anderhalf uur naar te kijken
Het einde vond ik ook netjes uitgewerkt, en gaat gelukkig niet de mist in.
4 sterren !

Heerlijke sfeerfilm. Niets op aan te merken.

Wat was ik blij dat de film was afgelopen, het begon nog aardig, de oude baas speelde goed en hij kon ook met Italiaanse charme eten bereiden, maar al die liefdesperikelen, gaaaap. Het nummer op zijn arm was een gouden vondst van de maker van de film, dat doet het altijd wel, nou ja bij de massa dan. Pure kitsch film. Aan de waardering te zien heb ik duidelijk wat gemist.

Ok het is wellicht niet de beste film..
Toch heb ik ervan genoten, namelijk omdat de Italiaanse sfeer zo mooi is weergebracht.. omdat de liefdesgesprekken mij deden smachten naar een warm land... omdat Italiaanse mannen zo mooi zijn..

‘La Finestra di Fronte’. Het venster aan de overkant is een spiegel van tijd; verleden in het heden en andersom, prachtig, cinematografisch, gevisualiseerd. Enig minpuntje is mijns inziens dat de regisseur iets te veel wil vertellen.

Uit diverse andere films bij elkaar gesprokkeld plot met een hoog Libelle-gehalte.
Maar toegeven 's nachts nog even meepikken als late-night-movie en iets van de sfeer komt toch wel over.
Redelijk feel-good-movie-voer.

Goed verhaal, prachtig in beeld gebracht, mooie goed acterende cast en adembenemende muziek maken dit tot een uitstekende film om naar te kijken .
Vanaf het begin van deze film werd je er in mee genomen en het bleef me boeien tot aan het eind .

4 *

prachtige film

Goede film, mooi in beeld gebracht en erg mooie muziek. Giovanna Mezzogiorno levert een erg mooie prestatie. Het verhaal boeide me alleen weinig en uiteindelijk bleek het ook niet zo bijzonder. Een goed verzorgd drama, goed voor een ruime voldoende.

3,5*

De synthesizer-piano sekwensen van de soundtrack zijn inderdaad echt oorstrelend. Maar ook het ontroerende verhaal mag er best zijn. Knappe gevoelige vertolking van Giovanna Mezzogiorno. In mijn ogen een originele prent die verschillende thema's met elkaar verweeft.

Ik vond de sfeer mooi... de muziek geweldig (!!!).. de acteurs goed gekozen en ook aangenaam acteerwerk...

Toch bleef ik onbevredigd achter na afloop van de film. Ik vond het verhaal erg mooi, maar ik denk dat ik nét een stukje diepgang miste...

Een hartverwarmende film over de menselijke maat en over het nemen van verantwoordelijkheden voor de keuzes in je leven, in het verleden en in het heden. De keuze tussen het volgen van je hart of het volgen van je verstand. Een keuze, die in het indringende slotbeeld ook aan de toeschouwer wordt voorgelegd.

Davide (Massimo Girotti): Non si accontenti di sopravvivere. Lei deve pretendere di vivere in un mondo migliore non soltanto sognarlo (= Wees niet tevreden met alleen maar overleven. Je moet eisen in een betere wereld te leven en daar niet alleen over dromen).

Een juweeltje van de Turks-Italiaanse regisseur Ferzan Ozpetek met zeldzaam mooie muziek van Andrea Guerra.
Om maar niet te spreken over de hoofdrolspeelster Giovanna Mezzogiorno. Niet alleen mooi, maar ook uitzonderlijk naturel. Ik heb de laatste tijd een aantal van haar films gezien en zij is in korte tijd uitgegroeid tot een van mijn favoriete actrices. Jammer dat haar films zo moeilijk te vinden zijn in de Lage Landen.

Wees niet tevreden als je slechts overleefd.


pffioew wat een film zeg.