De Smaak van Water (1982)

Memorabele cynische rol van Thoolen.
Het eerste uur van de film vond ik ontzettend sterk en een 5 sterren beoordeling waard. Daarna vond ik de film wat minder interessant, toen hij het meisje ging verzorgen.

Toch niet gek zo'n gouden Leeuw in Venetie.
Ik durf te wedden dat er weinig andere Nederlandse films zijn geweest die deze prijs hebben gewonnen.

Goede vraag. Even snel op de IMDB kijken natuurlijk en daar staat dat de Gordel van Smaragd het laatste is wat hij gedaan heeft en dat was al in 1999.
Het laatste wat ik heb gezien is Oh Boy, even gauw op stemmen, want dat vond ik eigenlijk best wel een goede film. Ik herinner me nog dat me dat heel erg mee viel omdat die film me in eerste instantie niets leek. Moet zeggen dat ik de films van hem die ik gezien heb allemaal beslist de moeite waard vond, dus wat dat betreft, jammer dat hij zo'n tijd niets heeft uitgebracht.

Op imdb en MM staat dat Kaas het laatste is wat hij gemaakt heeft, in 1999. Gordel van Smaragd is uit 1997... Iets te snel gekeken dus.
Maar.... op NFdb staat dat hij producent was van een kort filmpje genaamd De druppel, uit 2001...

Even iets minder snel gekeken op de NFDB, leuke site. Kende ik nog niet.
Thanx voor de tip.

Erg bijzonder verhaal, apart gefilmd, vervreemdende sfeer, bijna Kafka-achtig en mooi acteerspel vooral uiteraard van Gerard Thoolen, maar ook van het 'achterlijke meisje'.

Hes komt er niet pas achter hoe onmenselijk het systeem waar hij aan meewerkt in elkaar steekt wanneer hij zelf aan de onderkant van de samenleving verkeert, maar is al veranderd wanneer hij zich wat aantrekt van de kritiek van de nieuwe collega dat hij een keiharde zou zijn.
De film is te onrealistisch is om voor maatschappijkritisch te kunnen doorgaan maar het lijkt me dat het boek van Konrad waar de film op gebaseerd is dat wel moet zijn (heb ik overigens enkel over gelezen, nog niet zelf gelezen). Het was denk ik wel sterker geweest om de hoofdpersoon net als in het boek geen naam te geven, maar dat zal wel lastig zijn geweest om mee te werken.

Seunke zelf heeft gezegd dat de film zo heet omdat water naar niets smaakt. Wellicht dat het op de hoofdpersoon zelf slaat die een nietig onderdeel van het geheel vormt dat hij niet kan veranderen.

Lange tijd geleden dat ik deze film heb gezien, maar was erg onder de indruk!

Beetje onbekende Nederlandse film, wat jammer is.

Niet echt mijn favoriete type film wat mij echt aanspreekt. Het is één grote ellende wat we zien. Wat mij verder opviel was dat er veel mensen mee deden van Spetters en het Werkteater, bijna een reunie.