Les Carottiers (1932)

Laurel en Hardy die frans praten, het is geen gehoor. En vooral Stan spreekt het woord voor woord uit. Maar ja je kan het van 2 kanten bekijken het heeft ook wel weer wat speciaals.

Een mooie scene is als Oliver en het hondje buiten zijn in de sneeuw en laurel eerst het hondje door een raam naar binnen hijst. En dan gewoon het raam dicht doet en uitgebreid het hondje aait en over zijn eigen bolletje. En veel later nog eens aan de verkleunde Oliver denkt. Super

4*

Haha

Dit zou ik wel graag willen zien.

Erg leuke Laurel & Hardy spoof, die nogmaals laat zien dat de twee op hun best zijn als ze veelal alleen zijn. Hoe een laarzen-uittrek-scene van 15 minuten lang boeiend kan zijn. Zonder bijrollen van operette-zangeresjes, die het latere werk van de heren nogal verpesten.

Les Carottiers is een remake van twee korte films van het duo, Be Big! en Laughing Gravy. Producer Hal Roach kwam op het 'geniale' idee - voordat ondertiteling en dubbing de filmwereld hun intrede deden - om de twee heren hun films te laten naspelen maar dan de dialogen in andere talen, waaronder Frans en Spaans, speciaal voor de non-Engelstalige gebieden. Zo leerde het duo haar teksten (die ook nog op de auto-cue voorbijkomen) fonetisch, en zelfs met gebarentaal. ['coeur' = hart = grijpen naar je hart] Het lijkt net of de twee heren meedoen aan de mini-playback-show...euhm mini-soundmix-show. Want ze spreken inderdaad in Les Carottiers Frans. En eerlijk is eerlijk, het is geen gehoor, het werkte tegelijkertijd op m'n lachspieren als piepende geluiden in m'n oren. Met name bij de woordgrapjes + dialogen is het niet om uit te houden. Maar het ijzersterke samenspel + gebeurtenissen maken heel veel goed.

Leuk dat deze filmhistorie bewaard is gebleven. 3,5* mijnerzijde.

Ook de Spaanse versie is bewaard gebleven, Los Calaveras.

Laurel & Hardy in het Frans, is weer eens wat anders, het blijft grappig.

Staat op de features 4 dvd 2.

Lang uitgesteld het leek me eigenlijk niks. Nu toch maar gezien. Best gek gezicht Frans pratende L&H. Even wennen maar daarna ging het wel. Lijkt wat op Franse les, maar toch is het kranig dat ze dit hebben gedaan. De stof is veel te weinig voor zo'n lange film. Inderdaad herkenbaar uit die korte films, al is die smoes ook wel herkenbaar uit latere films. (Opvallend modieuze vrouwen). Met de jas aan het haakje blijft grappig, laarzengedeelte duurt veel te lang, koddig hondje. Het laatste gedeelte is nog best leuk gedaan Ollie die Stan de waarheid zegt en met huichelachtige huisbaas, al komt het er toch op neer dat ze eigenlijk een onafscheidelijk duo zijn. Goeie slotgrap. Veel slapstick. Wel aardig om nu toch eens gezien te hebben.