A Beautiful Mind (2001)

A Beautiful Mind is een mooie film die toch ook wel ongegeneerd op de emoties inspeelt. Het is typisch Hollywood, het is te verwachten en toch trap ik er maar al te graag in. In een zekere zin is het daarom ook een echte feel-good film. En dan moet je toch dikke credits geven aan Howard. Hij weet wat hij wil bereiken, en WAT hij doet, doet hij uitstekend. Natuurlijk vinden sommige mensen het gestileerd of zelfs over sentimenteel, maar dat was precies waar Howard voor ging. Het feit dat hij wordt bekroond met een Oscar is eigenlijk de perfecte bevestiging daarvoor. Bedoelt voor de massa en aangeslagen bij de massa.
De muziek vond ik echt 1 van de sterkere punten van de film. Een typische Horner die sterk doet denken aan Deep Impact en Titanic, maar uiteindelijk toch zijn beste werk is. Het is aangenaam en zacht, en in dat opzicht exact hetzelfde als de film.
Centraal staan echter de acteerprestaties van Russel Crowe. Volgens mij een groot discussiepunt (hoe speel je een schizofrene man?), maar ik vond het overtuigend. Ik zag toch wel een bepaalde leegte in de ogen van Crowe, maar tegelijk ook de wetenschap dat hij schizofreen is en in harmonie kan leven met zijn waanbeelden. Connely speelt erg sterk en vooral Ed Harris als het militaire brein van de schizofrene Crowe vond ik geweldig.
Het script zelf is denk ik niet echt bedoeld om de kijker voor de gek te houden, maar meer om de kijker in de hoofdpersoon te verplaatsen. Wat is echt, wat is waanzin? Het geheim wordt daarom ook niet pas tegen het einde ontrafeld, maar al halverwege de film. Dit is geen Prestige waar alles eigenlijk draait om het geheim. Nee het blijft een dramafilm die draait om het leven van Nash en hoe hij (en misschien nog wel belangrijker, zijn vrouw) daarmee omgaan. Dat is een bewuste keuze geweest van Goldsman, maar toch vind ik dat trucje met de schizofrenie leuk uitgevoerd, en houdt je ook weer aan de buis gekluisterd.

Ik kan het niet geloven, dat een broddelwerkje als Gladiator, die je precies dezelfde kritieken kan geven als die deze film vaak krijgt (te Hollywood, historisch incorrect uitgewerkt, oversentiment) op een verbijsterende 17e plaats in de top 250 staat, en deze het moet doen met een schamele plaats 125.

Gisteren voor 2 euro gekocht bij de Wibra. Wat een prachtige film voor zo weinig geld. Eerst dacht ik dat de film niet zo boeiend zou worden, in het begin vond ik Russel soms ik best irritant spelen. Maar na de plottwist word alles ontzettend intrigerend. Ik vind het een naar onderwerp, best wel eng ook en deze film geeft er een goed beeld van. Ik heb genoten, de tijd vloog voorbij.

Ik vond het een mooie film! Ik heb hem ook voor 2 euro bemachtigd en hij is zeker het geld waard. De film komt een beetje traag op gang maar gaat gelukkig daarna de goede kant op. Russell Crowe zet een goede rol neer en de rest van de cast ook. Voornamelijk aan de film is dat hij zowat het hele speelduur boeit en dus niet verveeld. Ik vroeg met toch wel af of de rol van Crowe het zich nu allemaal inbeelde of dat het echt was. Het is een angstaanjagend idee. Verder bevat de film mooie muziek en een goed einde. Aanradertje!

4*

mooie film, vond hem in het begin wat traag, maar dat weegt niks tegen over de rest van de film..
4**

Lijkt me dat dat prima duidelijk was hoor...

A beautifiul mind is a beautiful movie. Prachtige film over schizofrenie, wat dat met je doet en misschien nog wel meer wat dat doet met je omgeving. Onbegrijpelijk dat niet Russell Crowe maar Denzel Washington voor Training Day dat jaar de oscar kreeg voor beste mannelijke hoofdrol.
Ook Jennifer Connelly speelt de sterren van de hemel en zij ging er dan ook terecht vandaaar met de oscar voor beste vrouwelijke bijrol. Vind haar ook een hele mooie vrouw.

behalve dat deze film laat zien wat er gebeurt in een schizofrene geest (als die dat al doet), is deze film vooral gemaakt om de kijker op een gek spoor te zetten,

geeft niks, dat mag

een goede film,

maar zou 'm ook weer niet teveel overwaarderen in die zin dan je dan snapt hoe de geest van schizofreen werkt -

tis een film - een hollywoodplotfilm

Ja. En dat was volkomen duidelijk, imo.

Als hij op het einde van de film moet leren om de waanbeelden te negeren, dan ziet hij toch altijd Parcher, Charles en het meisje? Ook als Nash zelf al heel oud is? Zijn waanbeelden blijven altijd dezelfde leeftijd, dus het leek me daarom wel duidelijk dat Charles niet echt is.