Fando y Lis (1968)

Best aardige film van Jodorowsky, maar net niet meer dan dat.

The Holy Mountain en zéker Santa Sangre zijn echt wat graadjes beter en onderhoudender.

Behalve een paar memorabele scène's, zoals een groep in modder badende volwassenen en zoals Fando, die met bowlingballen letterlijk omver wordt gekegeld om vervolgens met de zweep er van langs te krijgen, valt er niet zo bijzonder veel te genieten op zich.
Of wacht, we hebben natuurlijk nog wél de scène waarin we varkens uit Lis' vrouwelijkheid zien komen. Zéér memorabel!

Fando y Lis is gebaseerd op een theaterstuk van Fernando Arrabal (Viva la Muerte), dat Jodorowsky uit zijn blote hoofd, met behulp van één enkele scriptpagina, op film heeft gezet.
De film heeft bij zijn debuutvertoning in Acapulco (Mexico) schijnbaar veel stof doen opwaaien. De vertoning zorgde voor rellen en een de zaal uitrennende regisseur.

Bij de DVD van Fando y Lis zit ook de documentaire La Constellation Jodorowsky, een niet bijster intrigerende documentaire, waarin de persoon Jodorowsky slechts op matige wijze naar voren wordt gebracht.

Wat wèl intrigerend is, was dat ik kon lezen en horen dat Jodorowsky eigenlijk de verfilming van Frank Herbert's Dune op zich zou nemen (later is dat boek verfilmd door David Lynch).
Dune, een Frans-Amerikaanse productie, zou Jodorowsky's zoon Brontis in de hoofdrol hebben en bijrollen omvatten van Orson Welles en Salvador Dali!

Voor de art direction zou onder andere de Zwitserse surrealistische (moderne) kunstenaar H.R. Giger worden ingehuurd, die door Salvador Dali bij Jodorowsky was aanbevolen.
De filmscore zou door Pink Floyd worden gemaakt.

Het project ging uiteindelijk niet door, omdat de Amerikaanse geldschieters bang waren dat een grotendeels buitenlandse productie het commerciële aspect niet ten goede zou komen.
Jammer...had graag een film gezien waarin Jodorowsky, Giger, Dali en Pink Floyd de handen ineen slaan!

Fando y Lis is wel een leuke curiositeit om te zien, maar voor echte goede films kijk je beter Santa Sangre of (blijkbaar) El Topo, een film die ik binnenkort maar eens ga zien.

Deze film mag met momenten dan wat langdradig zijn, het blijft een fantastische ervaring. Jodorowsky schenkt ons weer enkele onvergetelijke scènes in zijn gebruikelijke stijl. Je voelt de creativiteit van het scherm spatten.
Zeer jammer dat deze man niet meer films heeft gemaakt, het is een uniek filmmaker.

Ik had wel een half uur nodig om in het sfeertje van deze film te komen. Vooral een onrijp debuut. Bij momenten (en dan vooral als het verhaal er echt compleet niet meer toe lijkt te doen) fascinerend en intrigerend. Maar niet altijd helaas.

3.0*

Zeer beklemmende film, die een diepe indruk heeft achtergelaten. Ook voor het eerst dat een surrealistische film bij mij zoiets kan bewerkstelligen, al is Fando y Lis meer magisch realistisch dan puur surrealistisch. Sommige shots deden me sterk denken aan de schilderijen van Willink.

Naast de intrigerende en soms beklemmende beelden, was de symboliek ook verrassend sterk. Alleen al de prachtige cartoons waarmee de hoofdstukken begonnen, hadden een Jeroen Bosch-achtige uitstraling vol dubbelzinnigheden. Aangevuld met de mythe van Tar schiep dit een soort Middeleeuwse mystieke sfeer.

Verder was de soundtrack bijzonder sterk gekozen, het acteerwerk waanzinnig goed en de algehele afwerking, voor een 40 jaar oude film, bovengemiddeld. Aanrader. 4,5*

Fando y Lis is een ijzersterk debuut van de surrealist Jodorowsky. De basis van zijn bekendere films wordt hier krachtig neergezet. Ideeën, symboliek en elementen van deze film zouden allemaal terugkomen in Holy Mountain en in meerdere mate El Topo.
Maar toch is Fando y Lis krachtiger, ruwer en ongepolijster.

Het is een werkelijk onbegrijpelijke lawine van beelden geworden, die allemaal op je netvlies blijven hangen. Verhaaltechnisch is het dan ook niet na te vertellen, behalve dat Fando en Lis op zoek zijn naar hun beloofde land, Tar.

Wat voor een land Tar wel mag zijn en wie de personen (herrineringen?) zijn die ze onderweg tegenkomen, is en blijft een vraagteken. Want zelfs in het audiocommentaar, dat op de OOP DVD van Fantoma staat, kan Jodorowsky niet duidelijk maken wat hij er nou mee bedoeld.
Maar dat maakt allemaal niet uit, deze vloedgolf weet namelijk meteen een plek te bemachtingen in mijn top tien.

5*

Hier vind ik dus helemaal niets aan. De personages interesseren me geen bal, de editing is ronduit zwak en de surrealistische scenes zijn mij veel te rommelig en lelijk en ook de geluidsband is afschuwelijk. Nee, een tegenvallend debuut van Jodorowsky die twee sterke films heeft en twee hele zwakke IMO. Jammer.

1* voor de moeite.

Zekers. Misschien dat die nieuwe film (King Shot) van hem er ooit nog van komt. Zal ongetwijfeld een aparte film worden.

Deze is ook weer een rariteitenkabinet en een freakshow. Ik heb veel bewondering voor Jodorowsky's acteurs, want (net als Arrabal) vraagt hij veel van ze in het uitvoeren van rare of zelfs weerzinwekkende dingen. Hier wordt al in de eerste scène een roos opgegeten en ik zie geen trucage!

Qua plot vond ik er ook weer geen touw aan vast te knopen, wat soms de film een beetje langdradig maakt. Echter, we krijgen genoeg mooie en vooral buitenissige plaatjes te zien om dat te compenseren.

Apart, boeiend, maar conclusie: 'waar gáát dit over?'