locatie: Films » 1000 Rosen (1994) » Info

1000 Rosen (1994)

18 stemmen | gemiddelde 3,36

mijn stem:

links:

IMDb (5,5 / 34) | Vergelijk prijzen van deze film

Nederland
Drama

103 minuten

geregisseerd door Theu Boermans
met Marieke Heebink, Jaap Spijkers en Tessa Lilly Wyndham

1000 Rosen speelt zich af in een kleine grauwe industriestad diep in de provincie. De gehele economie is afhankelijk van de enorme draadfabriek. Maar in de stad gonst het van de geruchten over de sluiting van de fabriek, omdat de vraag naar hekwerk afneemt. Op een dag ontstaat er hevige commotie op het pleintje in de stad. Een groep Amerikaanse zakenmensen is gearriveerd, waaronder Mr. Marshall. In het weekend valt er een onnatuurlijke stilte over het stadje. De fabriek is stilgevallen. Alles blijkt opgekocht door Mr. Marshall. Het stadje verkeert in totale ontreddering. Er wordt massaal geplunderd, het stadje blijkt plotseling overwoekerd door struiken en bomen.

gebruiker

bericht

cornelis

3,0

[permalink] geplaatst op 18 november 2001, 17:33 uur

Volgens mij de beste rol van Jaap Spijkers.

93.9

3,5

[permalink] geplaatst op 28 april 2004, 15:57 uur

Een hele aardige film met een beetje surrealistisch einde.
Er werd erg goed in geacteerd.
Gewoon weer een goede underdog-film.
3 en halve ster

neo
(moderator)

[permalink] geplaatst op 19 mei 2006, 17:40 uur

cornelis schreef:
Volgens mij de beste rol van Jaap Spijkers.

Dat beloof wat! Vind zelf, na aardig wat films met hem gezien te hebben, nog steeds Met Grote Blijdschap zijn beste.

robertus65

avatar van robertus65

3,0

[permalink] geplaatst op 22 februari 2009, 11:23 uur

Mooie acteerprestaties en goed verfilmd, maar van het hele depressieve sfeertje werd ik niet vrolijk van. Het einde leek wel een splattermovie. Raar taaltje hoorde ik, zelfs als Limbruger niet te verstaan.

Robi

3,5

[permalink] geplaatst op 16 september 2011, 16:15 uur

Een heel bijzondere film vol symboliek. Ook wel een pessimistische kijk op de mensheid. Mensen zijn muizen in een doolhof. Maar verder heel klassiek verfilmd, zoals dat tegenwoordig toch eigenlijk niet meer gebeurt.
Toen ik keek, had ik ook het idee dat de film ouder was als 1994. Dat is wel een verrassing. Ik dacht dat ik naar een jaren tachtig film zat te kijken. Zoiets als "de smaak van water".
Verder ook heel bombastisch en surrealistisch. En dat laatste kwam ook mede door de taal.
Een soort van Duits, maar wel met een sterk accent.