Série Noire (1979)

Vermakelijke,inkzwarte komedie(zo zie ik hem toch) die verplichte kost zou moeten zijn voor liefhebbers van CAPDCV,Poelvoorde heeft zich blijkbaar laten inspireren door de rol van Dewaere hier.Die is inderdaad weergaloos als neurotische schlemiel die eerst per ongeluk en vervolgens express allerhande ramspoed veroorzaakt.Of hij nu moet schijten of moorden:alles wat deze pathetische stakker doet lokt slechts een lach uit.Op grond van het einde van de acteur zelf kunnen we wellicht afleiden dat hij wat te veel uit zichzelf putte voor deze rol.
Gebaseerd op een hard boiled pulp romannetje van dezelfde gozer die ook de inspiratie leverde voor the getaway,doet de held in zijn verdoemdheid ietwat noirish aan.Alleen zijn de femmes fatales hier een seniele bejaarde en een proto breezersletje dat blijkbaar acteerlessen heeft gehad van Bresson.Ook Blier is weer prima als ouwe shabby gluiperd,terwijl die Griek met zijn muts wel erg veel op Ceaucescu leek.
Qua esthetiek is dit heerlijke seventies eurotrash met smerige kleuren,interieurs en lange scènes in vervallen fabrieksterreinen en andere troosteloze oorden.
De bewerking tot script was overigens het werk van niemand minder dan Georges Perec,en de dialogen zijn uiterst vermakelijk.
De soundtrack speelt hier een belangrijke rol:vrijwel geheel diegetisch, en de treurigheid van de karakters wordt benadrukt door de afgrijselijke "muziek"waar ze naar luisteren en die in zijn onbenulllige opgewektheid perfect contrasteert met de wat minder opbeurende gebeurtenissen.
Een citaat:
By the rivers of Babylon
there we sat down
there we wept
when we remembered Zion

RIP Bobby,je laat een leegte achter.