Journey to the Seventh Planet (1962)

Deze sf-film speelt zich af in het jaar 2001. Op aarde zijn de mensen met zichzelf in het reine gekomen en heerst er vrede . En dus moeten de WE maar op zoek naar andere planeten om te overheersen. in dit geval Uranus, de 7e planeet. Op Uranus is er echter een machtig buitenaards wezen dat hun gedachten kan beinvloeden om hun te vernietigen. Niet alleen laat het de leuke dingen zien (mooie dames uit hun gedachten bv), maar ook hun grootste angsten. 1 van de astronauten is bv bang voor ratten en dus komt er een 1-ogige ratachtige op hun af. Dus de mannen moeten nu een inventieve manier vinden om dit wezen te vernietigen en dat is moeilijker dan gedacht.

Het acteerwerk is best te doen. Beter dan ik had verwacht. Het ruimteschip en de monsters zien er allemaal lachwekkend uit, om nog maar niet te spreken over de wapens. Speelgoedpistooltjes waar een laser-straaltje uitkomt. En vergeet niet dat het 2001 moet voorstellen

De soundtrack is heel aardig. De grootste troef van de film is het intelligente verhaal.

Ik heb me uitstekend vermaakt hiermee. 3,5*

Deze film kun je het beste zien al een lange aflevering uit Star Trek (the original series).

Het uitgangspunt is best origineel, de uitwerking wat minder. Maar toch een interessante film om eens gezien te hebben.

Journey to the seventh planet, tadadada, alsof dat de aftiteling ons probeert te vertellen...Neem het allemaal niet te serieus.

Wat me meest bij blijft is hoe dat ze dachten dat de technolgie zou evolueren. En eigenlijk wisten ze het toch niet zo goed. Alles was heeeeeel 60's.

Het grootste minpunt was voor mij toch het acteren. Heel houterig en passieloos.

Lekkere kneuterige SF-film die zich afspeelt in het jaar 2001, met de analoge technologie uit de jaren zestig. (Alhoewel ik in het begin een flatscreen meende te zien, die allerlei kleuren produceerde). Knullige special effects, zoals modelraketten, waarvan nog net de touwtjes waaraan ze hangen niet te zien zijn en een ‘monster’ dat via de stop-motion-techniek tot leven wordt gewekt, maar volgens mij ook in 1962 niet kon overtuigen. Net als het benedenmaatse acteerwerk.

Deze film staat op een double feature DVD samen met Invisible Invaders (het was die film die ik wilde omdat die mij erg goed beviel dus nam ik deze Journey er ook maar bij). De films hebben weinig met elkaar gemeen behalve misschien dat er een vreemde mogendheid (alien zeg maar) controle probeert te krijgen over de mens. In deze film gebeurt het in kleur terwijl Invisible Invaders het in zwart/wit doet. De kleuren komen vooral goed uit bij de bezoekjes van de astronauten in de grot. Dit gaf me ergens een klein Journey to the Center of the Earth gevoel maar toch een pak minder interessant. De effecten en enkele monsters zijn wel aardig. Het acteerwerk en de personages net als het verhaal zijn nogal suf. Gelukkig zijn er nog wat mooie dames om die saaie bende wat op te leuken ook al zijn ze uiteindelijk slechts luchtspiegelingen. Concept is leuk, uitwerking minder. Op een moment dacht ik nog dat ze er beter een nudie cutie van hadden gemaakt, want een aantal van die dames waren toch wel schaars gekleed voor een film met toch zo een serieus thema.

Houterige en achterhaalde SF-film met een vijftal all-American-boys die in een knullig vormgegeven raket-ruimteschip naar planeet no. 7 Uranus afreizen. De ruimtevaarders stuntelen wat rond in een wereld die op de onze lijkt en ontmoeten een stop-motion plastic monsters en een video van een ander beest. Gelukkig kwam er ook nog wat Eye-candy voorbij. Die luchtig geklede dames waren het hoogtepunt van de film. Waren er maar meer geweest. Zowel voor ons kijker als de cast, die duidelijk genoot van zoveel vrouwelijk schoon. Zelfs Star Trek dat 4 jaar later zal starten, pakte het nog beter aan. Het concept op zich was niet verkeerd maar de uitwerking is gewoon niet goed genoeg.

Toen ik de film in 1962 (of was het 1963) in de bioscoop zag was ik er nogal van onder de indruk.

Ik ben er nog twee keer opnieuw naartoe geweest.

Nu blijft er wel nog een prettig nostalgisch gevoel bij over, ook al springen de tekortkomingen nogal in het oog

Ik ga de DVD toch maar eens kopen denk ik.

Op de website van DVD Beaver noemt men dit een van de grootste cult-klassiekers ooit