Sharasojyu (2003)
Alternatieve titel: Shara
59 stemmen | gemiddelde 3,32
Japan
Drama100 minuten
geregisseerd door
Naomi Kawasemet
Kohei Fukungaga,
Yuka Hyyoudo en
Naomi KawaseFilm over een gezin dat te maken krijgt met het plotselinge en onverklaarbare verlies van een kind. Tijdens het zomerse Jizofestival in de stad Nara verdwijnt de jonge Kei, het tweelingbroertje van Shun. Vijf jaar later verkeert de familie Aso nog steeds in een toestand van shock en ontkenning. Vader Taku, zwangere moeder Reiko (gespeeld door de regisseuse zelf) en de inmiddels zeventienjarige Shun worstelen met hun emoties, maar gaan door met hun dagelijkse bezigheden. Taku is samen met buurtgenoten druk met de voorbereidingen van het zomerfestival, Reiko werkt in de tuin en Shun gaat naar school en werkt in stilte verder aan een levensgroot portret van zijn vermiste broer. Ook de familie van Shun's vriendinnetje Yu vecht tegen onverwerkte emoties.
3,5
[permalink] geplaatst op 22 september 2008, 10:19 uurwibro schreef:
zijn laatste film
Volgens mij is het 'haar', Wibro!
3,0 [permalink] geplaatst op 22 september 2008, 10:48 uur Baggerman schreef:wibro schreef:
(quote)
Volgens mij is het 'haar', Wibro!
3,0 [permalink] geplaatst op 3 november 2008, 22:06 uur Deze film vanavond nog maar eens een keer bekeken. Ik had toch het idee dat bij mijn eerste kijkbeurt toch het nodige ontgaan was. En dat was ook zo. Het hele verhaal is mij nu volkomen duidelijk.
Met de wijze van filmen door Kawase heb ik toch wel enige moeite. Ik had namelijk niet het idee dat ik naar een speelfilm, maar eerder naar een documentaire zat te kijken, gemaakt door een filmploeg die een reportage aan het maken was over het reilen en zeilen van een familie in Nara.
Niettemin vond ik dit toch wel een erg warme film, waarin best wel goed geacteerd werd. Daarom vind ik een verhoging in waardering van 2,0* naar 3,0* niet meer dan normaal.
4,5 [permalink] geplaatst op 20 januari 2009, 16:01 uur Halve punt erbij. weet na zoveel jaar nog waar het over ging en hij is blijven hangen.
5,0 [permalink] geplaatst op 14 maart 2010, 14:42 uurDit is zo'n film waarbij ik de helft van de tijd met open mond en betraande ogen zit te kijken . Wat een vakmanschap zeg. Camerawerk is formidabel en de acteurs zou je het liefst in je armen willen nemen. Sterke opbouw ook waarin alleen de gemoedstoestand van de personages centraal staat en waardoor je werkelijk getracteerd wordt op een prachtige finale tijdens het festival en langzaam weer weg wordt geleid van een intieme eindscene alsof de camera een beschermengel is die zijn taak volbracht ziet. Geniaal!
4,0 [permalink] geplaatst op 25 december 2010, 10:56 uur apart dat een film waarbij bijna alles in het midden wordt gelaten toch zo weet te ontroeren, misschien omdat het veel ruimte geeft voor eigen invulling... ik zat in gedachte opeens terug in mijn jonge tiener jaren bijvoorbeeld, ergens halverwege de film, terwijl er toch geen enkele overeenkomst zit tussen het gezin in de film en mijn eigen leven... erg apart.
