The Legend of Bagger Vance (2000)

Heb deze nu toch wel een vier keer gezien ofzo. Voor mij is en blijft het gewoon een heerlijk luchtig verhaal met sympathieke cast en fraaie regie. Het enige dat ik wat overbodig vind is de zogenaamde oorlogstrauma. Oké, het hoort erin, het maakt deel uit van het verhaal. Maar wat mij betreft hadden ze dat deel iets mogen benadrukken om met de zgn impact te worden meegeleefd. Of ze hadden dat deel weggelaten. Want de zgn trauma zoals de film het weergeeft staat op gelijkwaardige voet met doorsnee liefdesverdriet.
Dat was voor mij de minpunt. Maar verder kan ik gewoon heerlijk wegzakken in me stoel, een koel goudgeeltje in de hand en de good vibes over me heen laten komen. Ik vind alles aan de film gewoon bijzonder sympathiek. 4*

Ik denk dat de term 'vermakelijk' de film prima samenvat. Heb wel de hele film ervaren als een grote berg feelgood, en soms was er nog maar dat beetje extra nodig geweest om kippenvel te krijgen. Verder was het vooral een som van clichés. Grootste cliché was helaas wel de rol van Will Smith als zogenaamde 'Magical Negro'. Met dit in het achterhoofd is de film niet meer zo luchtig als hij lijkt op het eerste gezicht. Eén cliché hebben ze wat mij betreft achterwege gelaten en, hoe paradoxaal het ook klinkt, dat vond ik misschien zelfs tegenvallen. Ik had namelijk wel wat meer van de aanloop naar de wedstrijd verwacht, in plaats van de wedstrijd zo lang te laten duren.