Ran (1985)

Niet echt geboeid gekeken.

Ik zie Kurosawa liever in zwart/wit. Dreams vond ik al erg kitsch, ook deze film ziet er vaak niet al te best uit. Kleurgebruik is functioneel (team geel, blauw en rood) waarmee Kurosawa ongetwijfeld wat Westerse kijkertjes geholpen heeft personages uit elkaar te houden. Maar verder vond ik het vooral erg lelijk ogen. Er zitten een paar alleenstaande mooie shots in, maar doorgaans erg modderig kleurgebruik. Ook de editing vond ik erg pover, haalt regelmatig het ritme uit de film.

Muzikaal is Kurosawa ook niet m'n ding. Gelukkig geen epische of bombastische muziekstukken, maar de traditionele Japanse muziek klonk vaak wat té schel, sommige uitvergrootte geluiden waren ook eerder irritant dan interessant.

Maar het grootste probleem bij deze film zit in de structuur. Ran is niet zonder z'n mooie momenten. De bestorming van het kasteel halverwege is aardig, maar vooral de shots van het brandende gebouw waar Hidetora komt uitgestrompeld zijn sterk. Een goed stuk film, maar ook meteen een serieuze climax. Op zich had de film daar kunnen aflopen, Kurosawa begint echter helemaal opnieuw.

Vanaf dat moment werd het wel érg saai want wat volgt zijn wat kleinere plotstukjes die een niet bepaald boeiend plot moet vervolledigen. Dat Kaede de boel loopt op te stoken is niet wat je noemt een onverwachte twists en zo sleept het hele tweede deel eindeloos aan. Onnodig, maar een film van 70 minuten kan natuurlijk niet.

Het is jammer dat Kurosawa's films meestal maar 1 of 2 scenes bevatten die echt de moeite zijn. Ook in Ran zo en de rest van de film steekt er schril tegen af. Vooral ook omdat het dik 2.5 uur moet duren terwijl er eigenlijk niet zoveel te vertellen valt en er nog minder te zien is.

1.5*

Wist niet dat ze hem gedwongen hadden om een Shakespeare verfilming te maken.

Dit punt van kritiek volg ik voor een deel. De handelingen van de zonen - ook al weet je vanwaar het komt - kwamen zonder veel achtergrondinformatie/voorbereiding naar voor. Het is omdat het basisverhaal bijzonder eenvoudig en traditioneel in elkaar steekt, dat je als kijker uiteindelijk geen probleem hebt om te volgen of mee te gaan in de gedachtewereld van de protagonisten. Dat neemt echter niet weg dat het nét dat ietsje beter omkaderd had kunnen worden.

Tweede kanttekening zou zijn dat het tweede deel van de film minder overtuigt dan het magistrale eerste deel. Na de grote slag om het kasteel mindert de film qua vaart en gebeurt er te weinig, zowel visueel als qua verhaal, om het oorspronkelijke niveau te evenaren.

Dit gezegd zijnde: wow, wat een film. Episch, magistraal. Dit wordt een van de Kurosawafilms die het best zal blijven hangen geloof ik, en het personage van de krankzinnige koning/vader is nu reeds één van de klassieke filmpersonages wat mij betreft.
Zoals eerder gezegd, vond ik het eerste uur van bijzonder hoog niveau. Het begon al meteen goed met de ongelooflijk verzorgde shots in de openingsscène, waarbij ruiters/krijgers binnen het indrukwekkende groene landschap geplaatst worden. Bijzonder fraai. Ook het grote gevecht om het kasteel was een feest voor het oog en behoorlijk intens. Ik kreeg "Hero"-sensaties bij de beelden van de gigantische hoeveelheid rondvliegende pijlen die de protagonisten om de oren vlogen. Hoogtepunt is het einde van de scène, met de verwarde koning die eerst stoïcijns tussen de puinhoop blijft zitten en vervolgens de trappen van het brandende kasteel afdaalt. Fenomenaal en onmiskenbaar een staaltje van puur vakmanschap en talent.

Naast de visuele krachttoeren die Kurosawa uithaalt (overigens blijven de uitgestrekte vlaktes waarin stipjes van personages in rondbewegen prachtig om te zien), vertelt "Ran" ook heel wat over de natuur van de mens. Natuurlijk met dank aan Shakespeare en het lijkt me dat Kurosawa eerder afbreuk doet aan het bronmateriaal dan dat hij er veel aan toevoegt (al ben ik eerlijk gezegd geen kenner).

"Ran" is een fantastische kostuumfilm, die elke filmliefhebber zou moeten gezien hebben. Niet vlekkeloos, maar overdonderend genoeg om 4* in de wacht te slepen.


4*