The Holy Mountain (1973)

Dit The Holy Mountain schijnt nog een van de beste films te zijn van Jodorowsky.

Ik ben zeer geinteresseerd in zijn films, en zal dan ook zeker de vier films van hem bekijken, die ik kan huren (El Topo, The Holy Mountain, Fando y Lis en Santa Sangre).

Volgens mij ga ik zijn werk geweldig vinden, afgaande op wat ik van Jodorowsky weet (vergelijkingen met Bunuel, Fellini, Lynch, Argento) en van waar mijn eigen interessen liggen (richting bizar en surrealistisch, gelijk Fellini).

Ook een tip voor liefhebbers van Jodorowsky schijnt de film Alucarda van een andere Mexicaan te zijn, Juan Lopez Moctezuma. Hij werkte o.a. mee aan de twee eerste films van Jodorowsky, Fando y Lis en El Topo.

Heel interessant - 3,5*
Geproduceerd door Allen Klein (manager van Beatles en Rolling Stones).

Zeer fascinerende, interessante film, waar echter nauwelijks een touw aan vast te knopen is.

Deze eerste film van Jodorowsky die ik zie, moet ook wel zijn meest vreemde, bizarre film zijn.
Een overrompelende stortvloed aan religieuze, alchemistische en occulte symboliek, de meest bizarre personages waar Fellini nog jaloers op zou zijn, een overdaad aan geweld en lust en een stroom van beelden die vooral het eerste deel van de film hypnotiserend werkt, als een lsd-trip.

Het verhaal is zowel (quasi)-filosofisch als pretentieus en de beelden zijn vaak even kunstzinnig als kitscherig. Vooral naar het einde toe, in het derde deel van de film waarin de Heilige Berg beklommen wordt, boet het verhaal echter aan kracht in.

Dat neemt niet weg dat je hier naar een aantal van de meest bijzondere beelden en filmmomenten ooit zit te kijken. Gepantserde kikkers die elkaar te lijf gaan als de verovering van Mexico wordt uitgebeeld, een stoet vol skeletten van lammeren aan het kruis, vogeltjes die uit dode lichamen te voorschijn komen, en ga zo maar door.
Dit moet wel een film zijn die je lang zal bijblijven, schat ik zo in.

Voor wie van surrealistisch houdt en voor wie Fellini, Bunuel en Lynch nog láng niet ver genoeg gaan: kijk eens wat films van Alejandro Jodorowsky.

Santa Sangre is een veel betere film, maar als je de kans hebt om The Holy Mountain eens te bekijken, laat dat dan zeker niet achterwege.

Op zijn minst een fascinerende film waar vooral je oog maar niet genoeg van krijgt.

Dit is inderdaad een van zijn vreemdere films, maar als je echt zijn (volgens mij) vreemdste film wil zien dan raad ik je aan om Fando & Lis te kijken. Trouwens de films van Fernando Arrabal (Viva La Muerte en I Will Walk Like A Crazy Horse) zijn minstens zo bizar (Arrabal maakte samen met Jodorowsky toneelvoorstellingen in de jaren 60).

Ik heb Alucarda op DVD en vind die film helemaal geweldig. Waar kun je Sante Sangre en La Montana Sagrada huren? Moviemile heeft ze helaas niet (laat staan een gewone videotheek). Ik wil deze films heel graag zien!

Voor de liefhebber, nu op dvd.

http://www7.cd-wow.nl/detail_results_2.php?product_code...

Zeer bijzondere en bizare film. Het eerste dikke half uur is brilliant. De kijker wordt overspoeld met kleurrijke, vaak verbijsterende en schokkende visuals en scenes. Waarbij je niet de kans krijgt om op adem te komen, want het gaat maar door. Daarna zakt de film helaas iets in, waarschijnlijk omdat de technische en industriele onderdelen de film ietwat dateren. Wel blijft het allemaal zeer uitzonderlijk en psychedelisch.

Het laatste kwartier trekt de film weer filnk aan om groots te eindigen. Het eindstatement komt uit onverwachte hoek en is subliem. Voor nu 4 dikke * maar waarschijnlijk worden dat er nog wel meer.

De dvd transfer is overigens top, verheug me nu al op herziening van El Topo.

Toch maar een halfje erbij, beelden blijven lekker door spoken en ook het eind blijft me bezig houden.

Film heeft overigens een hoop overeenkomsten met Tommy (vooral in look en feel en het Messias onderwerp. Al is deze vele malen bizarder)

Eén van de meest bizarre films die ik ooit gezien heb! Wat een rariteitenkabinet! (ik had eerst per ongeluk raritietenkabinet getypt, dit zou in dit geval ook kunnen!).

Van het verhaal begreep ik geen bal. De film is zo volgestouwd met symboliek dat daar geen beginnen aan is. Volgens mij is de enige die het plot ècht begrijpt de regisseur zelf. Het gevolg is een film die wel blijft verrassen en voor de kijker totaal onvoorspelbaar is!

Ik heb wel veel bewondering voor de regisseur dat hij het toen voor elkaar heeft gekregen zo'n film te maken. De film ziet er (zeker in vergelijk met El Topo) schitterend uit qua requisieten en aankleding; hoe heeft hij dit weten te financieren (ondanks alle popsterren die er geld in staken!)??? Tevens moet de film toendertijd wel geshockeerd hebben gezien de hoeveelheid bloot en de religieuze thematiek.

De muziek vond ik ook wel grappig (het nazi-achtige: eins, zwei, drei, vier, fünf bij de padden en hagedissen _O^)

Deze regisseur is volgens mij zowel briljant als gek en doet niet gauw aan consessies. Jammer en tegelijkertijd niet verbazend dat hij zo weinig films heeft gemaakt.

Jammer, ja. Jodorowsky heeft veel niet van de grond gekregen doordat hij simpelweg het geld er niet voor bij elkaar kreeg. Hij had onder andere Dune willen verfilmen en een vervolg willen maken op El Topo, niet gelukt. Hij schijnt nu een gangsterfilm te willen maken, maar wel een met onder andere een 300-jarige paus erin. Deze film kwam er overigens door financiering van John Lennon en Yoko Ono.

The Holy Mountain deed me wat minder dan El Topo en Santa Sangre. En dat had vooral te maken met de oevrkoepelende sfeer die me minder fascineerde dan bij de andere twee


Maar gelukkig is de film weer lekker uitbundig. Met geniale gekke vondsten, balancerend tussen lelijk en mooi en kunst en kitsch en geniaal en gek en dat maakt de film toch tot een klein feest. Met een einde dat tegelijk teleurstellend als geniaal is eigenlijk. En daardoor perfect in het werk van Jodorowsky past, dat constant bol van tegenstellingen staat.

3.5*

Jodorowsky doet het met The Holy Mountain weer. Net als El Topo, absoluut weer een unieke film met enkele ongelooflijke scènes. De reden waarom El Topo de volle score van mij ontvangt en The Holy Mountain toch wat lager scoort, is het verhaal. Dat was bij The Holy Mountain ondergeschikt aan de verschillende losse scènes. Dat vond ik persoonlijk jammer, maar uiteindelijk bevat de film genoeg unieke momenten om tot het einde optimaal te kunnen boeien.

Heeft een nieuwe film in de planning geproduceerd door David Lynch. Moet nodig eens achter deze regisseur aangaan.

De meest bizarre film die ik ooit gezien heb. Ik vraag mij trouwens af of je dit überhaupt wel film kunt noemen. Ik noem het abstracte beeldende kunst, die mij behalve aan de surrealistische schilderijen van Dali, mij soms ook deed denken aan de schilderijen van Jeroen Bosch. Een verhaal moet je dus in deze film niet zoeken. Het is niet meer dan een sliert van beelden, waarvan ik sommige zeer vermakelijk vond, andere echter weer erg smakeloos.
Ik vond dit wel een film die alle kenmerken heeft van de films van de jaren zestig en zeventig, waarin zo vaak genadeloos met de Rooms Katholieke Kerk werd afgerekend. We komen dit oa ook tegen in de films van Fellini en Buñuel, hoewel hun films verder absoluut niet met deze film te vergelijken zijn. Jadorovski beschouw ik toch als een geval apart. Absoluut niet mijn smaak, maar dat hij zeer origineel is en vooral lef had, dat kan ik toch niet ontkennen.

3,0*

Maf, maffer, mafst. Alejandro Jodorowsky maakte deze film na zijn legendarische El topo over een heilige berg en allerhande maffe dingen er om heen. Een visueel spektakel is het zeker.

Bekende elementen zoals de aanwezigheid van lichamelijke gehandicapten ontbreken niet. Jodorowsky lijkt kritiek te willen geven op de hedendaagse maatschappij met het vertoon van bloederige en naargeestige taferelen. Omdat dit anno nu nog steeds van toepassing lijkt, oogt de film als een tijdloos document en dat vind ik knap.

Toegegeven heb ik met deze film een stuk minder dan met El topo. Desondanks is The Holy Mountain een unieke kijkervaring.

Absurde film. Als je van gekke maffe films houdt waar met moeite een touw aan vast te knopen valt dan zal deze je wel bevallen. Bij momenten ook wel walgelijke beelden in (wat ik hier nog niemand heb zien melden).

Deze hallucinerende dagdromerij is in feite een verbluffende, onsamenhangende satire op de consumptiemaatschappij, het militarisme en onze kijk op de culturen van de derde wereld. In het begin vond ik het allemaal fascinerend, maar na verloop van tijd verslapte mijn aandacht bij deze overdaad aan surrealisme.

Strontmelig, Pisnaar, ietwat saai, maar deelt rake klappen.
.
Ik dacht ik zet het maar even op een rijtje neer aangezien ik geen flauw benul heb welk gevoel van de 3 overheerst, saaiheid is het in elk geval niet maar daar kom ik later op terug.

The Holy Mountain is een film die naargeestig opent; naakte (onaantrekkelijke) vrouwen worden kaalgeschoren alsof het schapen zijn die hun vacht moeten afstaan aan de mens omdat winter op komst is. Kaalgeschoren vrouwen worden non verbaal mishandeld door meesters met hoeden en baarden.

Rikketikke tik tik melige muziek, rikketikke tik tik melige muziek, een plassende jezus in discussie met een incomplete lilliputter, samen dragen zij het kruis, naar kikkers aan de oorlog, kwakend van ongemak springen zij uit wanhoop op de strontmelige muziek van Al Steckler, opzoek naar het rode bloedbad van Boeddha barsten zij uit elkaar tot fontijnen die spontaan applaus afdwingen.

Jezus zoekt het hoger op, hij beklimt het gouden anker van het leven opzoek naar de heilige berg, een onwetende ongeschoren man klimt naar boven opzoek naar onsterfelijkheid, opzoek naar rijkdom, en opzoek naar eeuwige lust.

Heersers der planeten komt hij tegen op zijn psychedelische tocht door de melkweg, vrouwen met schaamhaar, eigenwijze pelikanen, en hitsige paarden hobbelen op zijn weg. Blote tieten, tampeloeres, stamperbloem. Middelen van genot waar zelfs de doden in deze film niet genoeg van kunnen krijgen, elke heerser zijn uitvinding; overleden lapdancers, guntoys, religieuze wapens, levende kunst.

Ja, maak daar maar wat van!

Jammer is dan dat ik nu enkel over het eerste (ruime) uur spreek, daarna neemt de film 20 tot 25 minuten lang een andere wending, de film wordt filosofisch, plots is er dialoog, en plots interesseert het me allemaal een stuk minder. Op zich jammer want de laatste 5-10 minuten zijn weer grandioos.

deze film heeft sterke overeenkomsten met de film Titanic *2,5

Verklaar je nader?

ik dacht: vage film, vage reactie
ging er vanuit dat de vergelijking met titanic zo vreemd was,
dat het duidelijk was dat dat geen serieuze opmerking was.

O, maar voor mij was de film totaal niet vaag, vandaar dat ik de vage reactie ook niet snapte. Ik had gehoopt op een verrassend inzicht.

Interessante film bomvol visuele extravagantie, grotendeels redelijk willekeurig aaneengeplakt als een grote visuele improvisatie. Spijtig echter dat de film als geheel uiteenvalt in drie grote delen die ik heel erg moeilijk met elkaar in verband kan brengen. Het eerste deel is briljant en hierboven al beschreven, en is een grote ketting aan surrealistische en religieuze beelden, op basis van associaties en mystieke symboliek aan elkaar geregen. We zien een zielig Jezusfiguur op alle mogelijke manier misbruikt worden in een wereld die aan decadentie, wreedheid en ziekelijkheid ten onder lijkt te gaan. Het tweede deel begint iets te mystiek naar mijn smaak, maar bevat knappe beelden en loopt dan over in een geniale negendelige satire over de menselijke 'beschaving': schoonheidsproducten, oorlog, 'kunst', geld, indoctrinatie, 'architectuur',... Dit deel is vaak hilarisch grappig en slaat regelmatig de nagel op de kop, terwijl het ook visueel het meest extravagant en interessant is. Het is echter in al zijn waanzinnigheid net iets minder verrassend dan het eerste deel. Het derde deel dan is dat waar de film eigenlijk over 'gaat', en vond ik een pak zwakker dan de rest. Ik snap wat Jodorowsky wil zeggen, maar ik vind het een afgezaagde boodschap en bovendien buitengewoon onaantrekkelijk gebracht, als je het vergelijkt met wat alles ervoor. Het einde is plezant en goed gevonden, maar niet van dien aard dat het dit laatste deel kan redden.

Samengevat een fantastische film, in de ware zin van het woord, die coherentie mist (niet in de zin dat er geen verhaal of logica in zit, dat is duidelijk de bedoeling, maar vooral dat je eigenlijk precies drie films gezien denkt te hebben) en daardoor ook sterkte. Bevat enkele van de meest memorabele scenes die ik in lange tijd gezien heb, en dat is op zich genoeg om hem een aanrader te noemen, maar jammer genoeg is het toch ook een film typisch voor dit soort regisseurs, zoals je ook bij Bunuel en zelfs iemand als Gilliam vaak ziet: te veel fantasie hebben is geweldig, zeker als het zo'n fascinerende beelden oplevert, maar er een goede film uit maken is niet evident, en daar falen Jodorowsky en zijn soortgenoten jammer genoeg vaak. En dat is zonde, want het potentieel van dit soort films is gigantisch, en als het af en toe eens lukt heb je een meesterwerk in handen (andere stijl uiteraard, maar David Lynch slaagt er wel altijd in, en is niet toevallig mijn favoriete regisseur).