La Mala Educación (2004)

Zeer tegenvallende film van Perdro Almodóvar. Mijn tweede die ik gezien heb van deze regisseur, na Hable Con Ella. Tja laat ik maar met het weinige positieve beginnen. Gael García Bernal is een talentvol acteur en laat dat hier wederom zien. Daarnaast zitten er filmtechnisch gezien wel een paar fraaie shots in de film, maar daar houdt het voor mij ook wel mee op.
Het verhaal wordt onnodig vrij ingewikkeld gemaakt en bevat daarnaast gewoon oninteressante, soms zelfs irriterende karakters. Goed acteerwerk kan dat manco wat mij betreft ook niet wegnemen. Daarnaast oogt het geheel door de flashbacks soms nogal rommelig en was de ontknoping van het verhaal ook nogal een teleurstelling. De muziek tenslotte was niet slecht, maar ook niet dat je zegt van tjonge jonge wat geweldig. Het aantal negatieve factoren is wat mij betreft te groot en zorgde ervoor dat deze film voor mij een hele lange zit werd. De verpakking was veelbelovend, maar de inhoud smaakte niet lekker.

1,5*

Aardige dramafilm hoor, alleen die homo-erotische scenes hadden van mij niet zo gehoeven. Of denk ik nu te bekrompen?

Het is nu eenmaal een homo erotische thriller... En is niet veel anders dan erotische thrillers waarin een vrouw en een man met elkaar seks hebben.
Ik denk dat veel hetero's sommige scenes iets te veel van het goede vinden. Jammer want Gael Garcia Bernal is hier heel sexy.
Je bekrompenheid valt wel mee, je vraagt het je zelf af en dat lees ik niet vaak bij berichten waarin homo erotiek niet gewaardeerd wordt.

nee hoor. en wat is er mis met bekrompenheid? Helemaal niks. Het siert je juist.

Je kan het ook overdrijven, snap ook niet wat je bedoelt.
Bekrompenheid is nooit goed.

Zeer intensief en onderhoudend film. Het drama werkte voor mij persoonlijk zo goed omdat er maar weinig tot geen van dat typische Almodovar-luchtigheid te bespeuren was. Anderzijds kun je natuurlijk ook stellen dat de film nou niet bepaald 'typisch Almodvar' is.

Het acteren is voortreffelijk, Het kleurgebruik schitterend en Almodovar's mengeling van genres (die ik nog steeds moeilijk te definiëren vind) hemels. Daarnaast zijn de vele plotwendingen in het verhaal erg bevredigend te noemen.

Mijn eerste Almodovar. Ik was er niet van onder de indruk. De campy luchtigheid terwijl het over kindermisbruik gaat (!?) kon ik niet helemaal plaatsen en begon me op de zenuwen te werken. Misschien dat ik het ooit een tweede kans geef en dan tot een andere mening kom, maar het is geen film waar ik erg positief op terugkijk.

Mooie film die zich af en toe iets te moeilijk doet qua verhaal maar wel erg mooi is in beeld, geluid en vooral montage. Heb het nooit zo met Spaanse film omdat ik emoties niet goed kan inschatten, maar hier werd alles rustig voorgeschoteld en kon ik er ook echt van genieten. Als je het niks vind zal ik zeker blijven door kijken want het eerste half uur is een beetje vaag en neutraal maar daarna word het echt goed en is het verhaal veel duidelijker. Goede film, met wat leuke creatieve montage, goed acteer werk en gewoon een mooi verhaal. 3,5 ster

Toch de minsten Almodovar tot nu toe. Raar dat dit tussen twee topfilms van hem komt: Hable con ella en Volver. Denkelijk wou de regisseur hiermee meer een persoonlijke prent maken en vergat hij om er ook een goeie film van te maken. Het grootste probleem is het script dat verloopt als een kip zonder kop. Het acteerwerk is niet slecht, maar het verhaal gaat nergens naar toe. Bijkomend is het ook moeilijk om ietwat sfeer te scheppen en komen de personage verre van tot hun recht. Waar het in het begin lijkt te gaan over misbruik in de Kerk, draait het toch anders uit zodat je ondanks dergelijke feiten geen sympathie kan opbouwen voor die jongens. Ik geef toe dat ik persoonlijk me zou laten vangen als de erotische scènes met een vrouw (of twee) zouden gedaan zijn. Menselijk zeker. Al moet ik toegeven dat Almodovar van de erotische scènes toch wat heeft kunnen maken. Hij heeft er duidelijk feeling mee.

Rustig non-Hollywood drama, het soort film waar ik heel erg van hou; alleen: hier behoorlijk om zeep geholpen door al dat flashback-gedoe. De concentratie die nodig is om de hele zaak te kunnen volgen neemt de rust weg waarmee je van verhaal en acteerwerk kunt genieten.
Helaashelaashelaas....